De voorbeelden zijn legio: Virgil van Dijk (Southampton), Ousmane Dembélé (Borussia Dortmund), Philippe Coutinho (Liverpool), Davinson Sánchez (Ajax), Dylan De Belder (Lierse), ... Allemaal weiger(d)en ze nog te voetballen voor hun club tot hun transfer rond was. Het fenomeen is op zich niks nieuws, maar kenners van de transfermarkt spreken nu echter van 'een gedragslijn' die ontstaat door de snel groeiende voetbalindustrie, meldt Voetbal International. Doordat PSG 222 miljoen euro neerteld...

De voorbeelden zijn legio: Virgil van Dijk (Southampton), Ousmane Dembélé (Borussia Dortmund), Philippe Coutinho (Liverpool), Davinson Sánchez (Ajax), Dylan De Belder (Lierse), ... Allemaal weiger(d)en ze nog te voetballen voor hun club tot hun transfer rond was. Het fenomeen is op zich niks nieuws, maar kenners van de transfermarkt spreken nu echter van 'een gedragslijn' die ontstaat door de snel groeiende voetbalindustrie, meldt Voetbal International. Doordat PSG 222 miljoen euro neertelde voor Neymar, is het hek helemaal van de dam. Steenrijke clubeigenaren die elkaar proberen af te troeven, stuwen de spelersmarkt deze zomer naar een recordhoogte van een goeie vijf miljard. Iemand die destijds nog een pionier was doordat hij vertikte nog te spelen voor Nottingham Forest, was de Nederlander Pierre van Hooijdonk. De Engelse club vroeg het destijds absurde bedrag van tien miljoen pond voor hem. Van Hooijdonk in VI: 'Alan Shearer schoot de ene na de andere bal erin in de Premier League, hij ging weg voor iets van vijftien miljoen pond. Ik was spits in de tweede klasse en moest tien miljoen kosten. Daar was ik kwaad over. Maar in tegenstelling tot veel spelers van nu, had ik geen club achter de hand en ging ik uiteindelijk minder verdienen bij Vitesse. Het noemen van gekke transferbedragen was toen al een machtsmiddel van de clubs, tegenwoordig zie je dat uitvergroot. Als een koffietent veertig euro vraagt voor een cappuccino, zal niemand die bestellen. Maar op de transfermarkt weet je het nooit.' Van Hooijdonk weet ook waarom spelers overgaan tot werkweigering: 'Die acties komen voort uit een gevoel van onmacht. Ze kunnen een veelvoud verdienen bij een droomclub, maar die moet eerst akkoord gaan met een vaak idiote transfersom.' Ook Ko Andriessen, directeur van spelersvakbond ProProf, vindt dat muitende spelers weinig te verwijten valt. 'Het is een gevolg van de systematiek. Ook clubs schuwen geen maatregelen om geld te verdienen. Hoe vaak hebben we al niet gezien dat een speler in het tweede elftal belandt als hij niet wil meewerken aan een contractverlenging? Van beide kanten wordt het spel hard gespeeld.' Volgens Louis Everard, directeur van de Vereniging van Contractspelers (VVCS), zullen stakingen dan ook meer voorkomen. 'Gezien de toenemende economische belangen zal dit fenomeen niet snel afnemen. Bovendien is de verontwaardiging hierover vrijwel verdwenen, het is gaan behoren tot de mores van het pokerspel.' STEVE VAN HERPE