De tijd dat grote Europese ploegen hun weg verloren in het charmante dorpje dat Beveren toen nog was, ligt al lang achter de rug. Het lijkt wel of de Antwerpse grootstad haar tentakels tot voor de poorten van het Freethielstadion heeft uitgeslagen, want ook hier slibt het verkeer steeds meer dicht. De 23-jarige Ivan Bozic (1,86 m, 80 kg) maakt er geen problemen van, want hij voelt zich goed bij de vereniging die al een paar keer het vege lijf wist te redden en nu voor een van de moeilijkste aanpassingsperiodes uit haar geschiedenis staat. Het tijdperk Jean-Marc Guillou ligt achter de rug. Het is nu aan Walter Meeuws en zijn assistent Edy De Bolle om nog maar eens voor een ommekeer te zorgen. Hoewel de puntenoogst tot nu toe vrij mager was, laten ze de armen niet zakken.
...

De tijd dat grote Europese ploegen hun weg verloren in het charmante dorpje dat Beveren toen nog was, ligt al lang achter de rug. Het lijkt wel of de Antwerpse grootstad haar tentakels tot voor de poorten van het Freethielstadion heeft uitgeslagen, want ook hier slibt het verkeer steeds meer dicht. De 23-jarige Ivan Bozic (1,86 m, 80 kg) maakt er geen problemen van, want hij voelt zich goed bij de vereniging die al een paar keer het vege lijf wist te redden en nu voor een van de moeilijkste aanpassingsperiodes uit haar geschiedenis staat. Het tijdperk Jean-Marc Guillou ligt achter de rug. Het is nu aan Walter Meeuws en zijn assistent Edy De Bolle om nog maar eens voor een ommekeer te zorgen. Hoewel de puntenoogst tot nu toe vrij mager was, laten ze de armen niet zakken. "Beveren verdient beslist enkele puntjes meer dan er tot nu toe gesprokkeld zijn", merkt Ivan Bozic op. "We hebben ons evenwicht nog niet helemaal gevonden. Het ontbreekt ons nog aan consistentie en regelmaat. We kunnen de beste teams het vuur aan de schenen leggen om dan acht dagen later te staan klungelen als een team uit provinciale. Als we erin slagen om die forse schommelingen weg te krijgen uit onze prestatiecurve, dan zullen we zeker nog gensters slaan. Het is fantastisch voetballen met de Ivorianen, maar het vergt toch een zekere aanpassing. Technisch zijn ze natuurlijk bijzonder sterk, maar soms toch een beetje te veel verliefd op de bal. Voor een spits als ik is het ook belangrijk om achter diepe ballen te kunnen aangaan en oorlog te maken in het strafschopgebied van de tegenstander. Nu heb ik het nog vaak te moeilijk om precies te weten wat ze met de bal zullen doen.""Vaker dan eigenlijk de bedoeling is, moet ik tot nu toe afhaken om in balbezit te kunnen komen", vervolgt Bozic. "Maar tegelijk terugplooien en voor gevaar zorgen voor doel is onmogelijk. Door geduld aan de dag te leggen en hard te werken ben ik er nochtans van overtuigd dat het in orde zal komen. Vanop een afstand heb ik een beetje het Europese avontuur van Beveren gevolgd in 2004/05. Iedereen praatte toen over hen omdat ze met elf Afrikanen speelden. Nu zijn er veel meer verschillende invloeden en we moeten allemaal een beetje proberen te leren van elkaar en een beetje naar elkaar toegroeien. Ik ben ervan overtuigd dat we daarin zullen slagen, want de groep beschikt over veel voetballend vermogen en er wordt op training met veel plezier gewerkt. Ik ben naar Beveren gekomen om me te tonen en om me verder te ontwikkelen in een vrij fysieke competitie die toch niet bepaald bekendstaat als de gemakkelijkste van Europa. Ik had ook aanbiedingen op zak van Hajduk Split, Dynamo Zagreb en zelfs een aantal ploegen uit Rusland en China, waar tegenwoordig een hele resem ex-Joegoslaven aan het werk is. Ik voelde me wel aangetrokken tot een buitenlands avontuur, maar niet in die mate dat ik duizenden kilometers verwijderd zou zijn van mijn familie. Ik weet immers wat het is om verteerd te worden door heimwee, want ik heb op jeugdige leeftijd al eens een pijnlijke ervaring meegemaakt in België."Ivan Bozic kreeg zijn opleiding bij Zrinski Mostar. Dat is een van de beste clubs van Bosnië-Herzegovina. Ook de huidige bondscoach, Blaz Sliskovic, was er gedurende vele seizoenen actief. Bozic kwam er op vijftienjarige leeftijd bij de A-kern om vervolgens twee jaar later de overstap te maken naar KRC Zuid-West, dat toen onder leiding stond van coach Enver Alesic. Het bleek een verkeerde keuze. Bozic speelde er op zijn achttiende in de tweede klasse, net vóór de club helemaal kopje onder ging. "Ik heb nog altijd geld te goed van die periode", zegt hij. "Op het einde hadden de spelers geen rode duit meer om eten te kopen. Sommige bestuursleden of kennissen van hen toonden gelukkig hun goed hart door ons wat voedsel te brengen. Daarna ben ik zes maanden bij de jeugd van Serie A-club Perugia gaan voetballen. De Italianen dachten eraan om me uit te lenen aan een kleinere club zodat ik wat ervaring zou kunnen opdoen, maar ik trok naar de Kroatische eersteklasser Sibenik, dicht bij huis. Ik had na het mislukte Belgische avontuur, waarin ik overmand was door heimwee en twijfels, een grote nood om de batterijen opnieuw op te laden. Na Zuid-West was ik een jaar depressief. Maar ik ben topscorer geworden bij Sibenik en kreeg een oproeping voor het nationale belofteteam van Kroatië. Ik ben er dus in geslaagd om uit het dal te kruipen. Na vier jaar hard werken bij Sibenik ben ik beduidend sterker geworden en ik voel me nu helemaal klaar om het dit keer in de Belgische competitie wel waar te maken. Mijn vriendin Antonia komt regelmatig langs in Beveren en ook zij kan de familiale sfeer die hier hangt enorm naar waarde schatten." PIERRE BILIC