Adres : Antigua Senda de Senent 11-9A, 46023 Valencia
...

Adres : Antigua Senda de Senent 11-9A, 46023 Valencia Tel. : 00 34 96 3372626 Fax : 00 34 96 3372335 Internet : www.valenciacf.es Europese palmares : 1980 (EC2), 1962, 63, 2004 (EC3)Santiago Cañizares geldt binnen het Spaanse voetbal als een persoonlijkheid. In de nationale ploeg, waartoe hij sinds 1993 behoort, levert hij met de jonge Iker Casillas een felle strijd om de positie van titularis. Maar zijn invloed in de kleedkamer is sowieso goed : Cañizares aarzelt nooit om zijn stem te verheffen wanneer hij dat nodig acht. De journalisten zijn dan ook dol op hem, want hij wikt zijn woorden zelden. Al even autoritair is zijn optreden in het strafschopgebied, waar hij zijn verdedigers moeiteloos in de klauw houdt. Zijn lenigheid en scherpe reflexen promoveren hem tot een van de beste doelmannen van Europa. Geen sobere keeper overigens, Cañizares schuwt het spektakel niet. Intussen 34 jaar geworden, kan hij terugblikken op een lange loopbaan. Cañizares debuteerde in het seizoen 1989/90 bij Castilla, in die tijd tweedeklasser en filiaalclub van Real Madrid. Passages bij Elche en Merida hielden hem vervolgens een tijd in de wachtkamer van de elite. In 1992 realiseerde hij dan toch de grote stap via een transfer naar Celta Vigo. Daar bleef hij twee seizoenen om nadien naar Real Madrid te verkassen. Cañizares kon zich bij de Koninklijke aanvankelijk niet doorzetten, in drie seizoenen speelde hij amper vijftien competitiewedstrijden. In zijn vierde en laatste campagne bij Real lukte de doorbraak alsnog : in het seizoen 1997/98 werkte hij 26 wedstrijden van het Spaanse kampioenschap af. Waarna hij, met onmiskenbaar succes, zijn heil zocht bij Valencia.Rafael Benítez, de coach die Valencia twee landstitels schonk in drie jaar tijd, vertrok naar Liverpool. Claudio Ranieri stak het Kanaal in de andere richting over. Hij verliet Chelsea en keert terug naar een club die hij goed kent. Ranieri voerde bij Valencia meteen een 'Italianise-ring' door : Emiliano Moretti, Stefano Fiore, Bernardo Corradi en MarcoDi Vaio versterkten de gelederen. Toch schijnt deze Italiaanse invasie Valencia niet grondig dooreen te schudden. De samenstelling van het elftal lijkt als twee druppels water op die van het verleden. Wel behoort een aanpassing van het systeem tot de mogelijkheden. In het spoor van Hector Cuper koos Benítez voor een homogeen blok dat weliswaar stug verdedigde, maar vorig seizoen ook veel aan scoren toekwam. Ranieri, als product van de Italiaanse school, lijkt veeleer geneigd om zich eenzijdiger op het defensieve aspect te concentreren. Allicht kunnen de middenvelders van Valencia zich voortaan minder offensief uitleven dan ze gewend zijn. Op papier hanteert Ranieri een klassieke 4-4-2, met Santiago Cañizares daarachter als onbetwistbare doelman. Achteraan speelt Curro Torres bij afwezigheid van de geblesseerde Argentijn Roberto Ayala op rechts, trekken Carlos Marchena en David Navarro de wacht op in het centrum en treffen we op links de 'eeuwige' Amedeo Carboni. 39 jaar is die inmiddels, maar hij neemt nog altijd als een jong veulen de hele flank voor zijn rekening. In de middelste linie vormen Rubén Baraja en David Albelda waarschijnlijk het beste duo verdedigende middenvelders van Europa. Ze trekken nog voor de achterhoede een eerste defensieve wal op, maar aarzelen nooit om toe te geven aan offensieve impulsen. De hele ploeg van Valencia draait rond dit tweetal. Links op het middenveld draaft een derde Spaanse internatio-nal rond in de persoon van Vicente : een snelle speler met een precieze voorzet in de voeten. Op rechts zal Francisco Rufete de concurrentie met Stefano Fiore moeten aangaan. Voorin zwerft Marco Di Vaio rond de centrumspits, een rol die zowel Mista als Corradi kan vertolken. Pablo Aimar, nochtans een van de grootste beloften van het Argentijnse voetbal, startte het seizoen op de bank. Hij moet geduldig zijn beurt afwachten. 'Ranieri, als product van de Italiaanse school, lijkt veeleer geneigd om zich eenzijdiger op het defensieve aspect te concentreren.'