De carrière van Adil Rami was er een met opvallende wendingen. Zijn loopbaan bracht de Fransman met Marokkaanse roots onder meer naar Lille OSC, Valencia, AC Milan en Olympique Marseille. Nu, in de nadagen van zijn carrière, voetbalt de verdediger bij Boavista in Portugal. Hét hoogtepunt voor hem was ongetwijfeld het WK 2018 in Rusland, waar hij wereldkampioen werd met Frankrijk zonder zelf één minuut in actie te komen. Meteen kondigde hij er zijn afscheid als international aan. Ook buiten de lijnen eiste hij nogal eens de aandacht op, onder meer door zijn relatie met de Canadese actrice Pamela Anderson, waar in juni 2019 een einde aan kwam. Zij beweerde dat Rami haar meermaals bedrogen had.
...

De carrière van Adil Rami was er een met opvallende wendingen. Zijn loopbaan bracht de Fransman met Marokkaanse roots onder meer naar Lille OSC, Valencia, AC Milan en Olympique Marseille. Nu, in de nadagen van zijn carrière, voetbalt de verdediger bij Boavista in Portugal. Hét hoogtepunt voor hem was ongetwijfeld het WK 2018 in Rusland, waar hij wereldkampioen werd met Frankrijk zonder zelf één minuut in actie te komen. Meteen kondigde hij er zijn afscheid als international aan. Ook buiten de lijnen eiste hij nogal eens de aandacht op, onder meer door zijn relatie met de Canadese actrice Pamela Anderson, waar in juni 2019 een einde aan kwam. Zij beweerde dat Rami haar meermaals bedrogen had. Rami stond nooit stil bij zijn leven, totdat hij er een boek over liet schrijven. Een gesprek. Jij bent iemand die van het licht houdt, maar je leeft nu al een tijdje in de schaduw. Hoe ga je daarmee om? Adil Rami: 'Je moet sterk zijn, maar dat geldt voor alle voetballers van 34, 35 jaar. En ik ben blij dat ik nog kan voetballen. Ik ben begonnen toen ik 20 was, binnenkort heb ik er 15 jaar carrière opzitten. Dat is heel wat. Ook al hoor je minder van mij, ik ben nog altijd voetballer.' Mag de kleine Adil, die destijds gepest werd, trots zijn op wat hij allemaal gedaan heeft? Rami: 'Hij mag super trots zijn op zichzelf. Hij heeft een fantastisch parcours afgelegd. En ik weet dat ik niet zal stoppen bij Boavista. Ik verras mezelf nog altijd en de mensen om me heen ook. Ze hebben vaak gelachen toen ik zei dat ik profvoetballer wilde worden, maar ik ben toch maar mooi wereldkampioen geworden.' Je beweert dat je nooit een boek gelezen hebt. En je eigen boek dan? Rami: ( lacht) 'Dat wel, en ik vind het geweldig. Na drie bladzijden was ik al aan het huilen. Veel mensen zeiden me: 'Je beseft niet wat je allemaal gedaan hebt, wat je allemaal meegemaakt hebt.' Ik denk nooit na. Ik weet niet of dat normaal is of niet, maar ik handel altijd zonder iets vooraf in te schatten. Door dit boekje te lezen besefte ik wat ik allemaal gedaan heb. Ik kreeg er kippenvel van. Het verhaal van mijn familie, de mensen die geen respect voor mij hadden, anderen die geprobeerd hebben om me pijn te doen... Wat ik gepresteerd heb, is te gek. De anekdotes blijven elkaar maar opvolgen en iedereen verrassen. Ik ben zo positief dat ik alles voor elkaar krijg wat ik wil. En altijd met de glimlach.' Die permanente glimlach op je gelaat, verbergt die iets? Rami: 'Die is heel spontaan. Ik lach graag. Ik hou ervan om voortdurend lol te hebben. Ik zeg altijd tegen mijn zus Feda: 'Het beste medicijn dat er bestaat, is sport. En lachen.' Maar soms gebruik ik mijn lach ook om rust te brengen in bepaalde situaties. Dat is mijn wapen. Zo ben ik. Ik vermijd conflicten en ik probeer geen kwaad te doen, ik ben voor beide zaken gevoelig. Het kan al eens ontploffen, maar ik geef altijd de voorkeur aan de lach.'Wat maakt Adil Rami triest? Rami: 'Ik ben hypersensitief. Ik heb geen zin om het de mensen lastig te maken. Ik wil het liefst dat ze op hun gemak zijn. Wanneer ik droevig ben, blijf ik liefst lachen. In het boek onthullen mijn naasten dingen die ik zelf niet eens wist. Mijn moeder zegt daarin bijvoorbeeld dat mijn vader niet veel respect voor mij had toen ik klein was, dat ik een beetje het buitenbeentje van het gezin was en dat hij aan mijn moeder vroeg toen hij van zijn werk kwam: 'Waar is die niksnut, die onnozelaar?' Ik kwam terug van het voetbal en hij zei tegen mijn moeder dat ik te mager was, dat ik nooit zou slagen. Als ik dat lees, dan maakt dat mijn verhaal nog straffer. Gelijk een film. Soms zit ik bij mijn familie en mijn vrienden en zeg ik hen: 'Gasten, het is misschien raar wat nu zeg, omdat ik het ben die het zegt, maar ik ben verrast door mezelf. Ik ben gechoqueerd.' 'Ik heb de indruk dat ik een van de mooiste verhalen in het voetbal heb. Een buitengewoon verhaal. Ik heb altijd tegen mijn entourage gezegd: 'Er zijn regisseurs die heel ver in hun hoofd gaan zoeken naar films, terwijl ze gewoon naar mij moeten luisteren en ze hebben hun film.' Iemand die een gok waagt met mijn verhaal, dat zou geweldig zijn.' Of niet... Toen je elf was, zag je je vader je moeder aftuigen... Rami: 'Ik had mijn vader zich nog nooit zien opwinden. Hij werkte als een eenvoudige bekwame tegelzetter. Hij zei niet veel, hij sprak zelfs niet zo goed Frans. Hij zat vaak in een hoekje tv te kijken en sigaretten te roken. Als mens was hij nogal teruggetrokken. Nooit had ik kunnen denken dat hij zoiets zou doen. We waren gelukkig, een normaal gezin. De dag dat het gebeurd is, heb ik een enorme schok gekregen. Ik wist niet wat te doen. Mijn vader verloor compleet de pedalen door de hand te slaan aan mijn moeder. Let wel, dat is één keer maar gebeurd. Ik ben naar mijn kamer gelopen en heb hard op de deur geklopt. Ik wilde wakker worden, ik begreep het niet. Het ging er hevig aan toe. Die ruzie heeft lang geduurd. Niet met slagen, maar heel de tijd met discussies. Ik kon niet meer slapen. Mijn vader sliep in de living, mijn moeder in de slaapkamer en van zodra haar bed kraakte, opende ik mijn ogen. Ik was bang. Dat heeft zo jaren geduurd. 's Morgens op school was ik doodmoe... Elke dag voor ik ging slapen, bad ik dat ze zouden scheiden, ik kon het niet meer aan.' Word je zelf nooit depressief van die verhalen? Rami: 'Neen, want ik ben altijd tevreden met wat ik heb. Ik heb mijn vrienden, mijn familie, zo ben ik opgegroeid. Misschien zou ik beter geweest zijn, misschien minder goed, vriendelijker, respectvoller, ik weet het niet. Ik heb het leven helemaal op mijn eentje geleerd, zonder vader. Vandaag ben ik blij met wie ik geworden ben. Ik heb mijn principes, mijn waarden. Ik doe miljoenen Fransen laten lachen, ik heb titels gewonnen, ik heb gedaan wat ik wou doen. Ik mag mijn glimlach niet verliezen.' Je zegt vaak dat je onder een goed gesternte geboren bent. Heeft dat ervoor gezorgd dat je van het stadhuis van Fréjus naar de Ligue 1 ging? Rami: 'Inderdaad. Ik besefte dat na mijn ongeval toen ik negentien was. Ik was met een vriend uit geweest en we hadden een accident op de A8. We zijn meermaals overkop gegaan. De politie kwam en ik dacht dat ik mijn rijbewijs zou kwijt zijn. De alcohollimiet bedroeg toen 0,50 en ik had 0,49. Enkele uren daarna krijg ik een brief en zie ik het logo van LOSC. Zotjes! Vanaf toen begon ik te geloven in dat goed gesternte. Ik wist dat ik iemand zou worden door hard te werken. Voor de rest liet ik het lot zijn werk doen. Dat is altijd mijn motto geweest: 'Adil, je geeft alles, je speelt niet vals en je laat het lot zijn werk doen.' Zo heb ik altijd gedacht.' Komt het daardoor dat je nooit op het slechte pad bent geraakt, nooit in de criminaliteit verzeild bent? Rami: 'Ik zag oudere jongens in mijn wijk die gouden juwelen hadden en mooie auto's. Ik zag hen bezig met shit. Ik kon dat niet. Dat blokkeerde mij. Ik had grenzen, ik was zo niet. Dus wat ik deed was opstaan om vijf uur om werk te zoeken op de markt en 20 of 30 of 50 frank te verdienen. Daarmee kon ik dan uitgaan met vrienden en kleren kopen. Ik was gelukkig zo.' Ben je nooit uit de bocht gegaan? Rami: 'Nooit. Zelfs mijn jeugdvrienden weten dat. We hingen samen rond, maar we gingen nooit over de schreef. We vertrokken met vakantie naar Los Angeles of New York, amuseerden ons, dronken, maar we overschreden nooit de rode lijn. Ook al zijn er enkelen die me verraden hebben, ik heb toch de goeie keuzes gemaakt door me te omringen met gezonde en positief ingestelde mensen.' Heb je van sommige dingen spijt? Rami: 'Neen. Ik lieg of bedrieg niet. Soms herken ik bepaalde mensen niet voor de camera's. We proberen ons altijd zo perfect mogelijk voor te doen. Maar ik ben niet perfect, ik ben zoals iedereen, onvolmaakt. Ik ben een jonge gast, ik ben gevoelig, ik maak ruzie, ik maak plezier, ik drink alcohol, ik ben gedisciplineerd. Ik ben dat allemaal. Maar er is zo'n regel dat je altijd netjes moet zijn voor de camera om zo populair mogelijk te worden. Dat vertik ik. Als ik minder populair ben omdat ik de ene of de andere gechoqueerd heb maar gelukkiger omdat ik naturel geweest ben en de waarheid heb gezegd, dan verkies ik dat. Als ik gelukkig ben, gaat alles goed. Ik heb nergens spijt van.' Ook niet van de nachten met drugs, sloten alcohol en een hoop vrouwen? Rami: 'Nogmaals: ik heb nooit drugs gebruikt. Nooit. Ik wilde wel eens zulke nachten meemaken. Als je geld hebt, weigeren ze je niet veel. Ik hou van die Hollywoodiaanse nachten, praten met vreemden, knappe vrouwen ontmoeten, een en ander delen en ontdekken. Dat zijn mijn avonturen en ik ben niet beschroomd om daarover te vertellen. We hoeven dat niet te ontkennen, we weten dat iedereen dat meemaakt. Ik dus ook. Ik heb me geamuseerd en misschien zou ik het zelfs opnieuw doen als ik kon, maar met meer volwassenheid en ervaring. Tegenwoordig is alles taboe. Een voetballer wordt met argusogen bekeken, alles wat hij zegt of doet wordt in de gaten gehouden. De mensen zijn jaloers. Ze stoppen ons in een hokje. Een voetballer als ik, die praat, die een beetje cinema speelt, dat mag niet. Ik mag zelfs geen humor hebben. Ik deed onlangs een Chinees accent na en ze hebben mij daarop gepakt. Maar een komiek mag dat wel. Waarom ik niet?' Adil Rami in één hokje stoppen, dat is toch onmogelijk? Rami: 'Inderdaad. Ik ben zoals een Zwitsers mes.' Ben je al eens te ver gegaan? Rami: 'Neen, want ik ga nooit over de rode lijn. Ik heb nooit een gebrek aan respect getoond, nooit iemand geslagen die dat niet verdiende, niemand kwaad gedaan. Nochtans hebben ze me van vreselijke dingen beschuldigd ( zijn ex-partner Pamela Anderson beschuldigde hem van fysiek geweld, nvdr). Dat was heel moeilijk voor mij. Ik kon niet antwoorden, ook al had ik bewijzen. Nadien ben ik geschorst geweest door een vereniging die ik verdedigde ( Solidarité Femmes, nvdr). Daardoor kon ik de vrouwen die mij nodig hadden niet helpen. Dat is erg belangrijk voor mij. Ik ga naar psychologen om de mentaliteit te begrijpen van mensen die slaan, hoe dat werkt, waarom ze dat doen en waarom sommige vrouwen dat soms accepteren. Ik wil dat weten. Dat is een onderwerp dat mij na aan het hart ligt.' Je beseft toch dat je een geval apart bent in dat wereldje? Rami: 'Dat hangt ervan af in welk domein. Misschien in de zin dat ik mentaal altijd hogerop wil, dat ik een keiharde werker ben. Maar als voetballer ben ik zoals de anderen, gewoon een mens. We hebben allemaal stommiteiten uitgehaald, verkeerde keuzes gemaakt, dingen gedaan die we niet durven te vertellen. Alleen zie ik zelf niet waarom ik daarover zou moeten zwijgen. Als ik als voorbeeld kan dienen voor een jongere die denkt dat hij niet kan slagen, dan doet dat mij plezier.' Hou je van het beeld dat de mensen van jou hebben? Rami: 'Ja, want dat is het beeld van alle dag, dat ook mijn vrienden en mijn naasten hebben. Ik lieg niet, ik ben wie ik ben. Ik ben fier dat ik het shirt van de Franse nationale ploeg heb gedragen. Ik denk dat het een mooi beeld is dat ik getoond heb, lachend en vriendelijk. Oké, soms bega ik een fout, maar zo ben ik.'