Harald Nickel was een warme persoonlijkheid. Een spontane, goedlachse en bereidwillige jongen die in 1972 het ouderlijk huis uit fladderde om, nadat hij niet slaagde bij Arminia Bielefeld, bij de toenmalige tweedeklasser Turnhout te gaan voetballen. Binnen de maand zou hij terug zijn, zo wist zijn vader heel zeker. Maar Nickel, toen nog heel schuchter, beet door en bleef drie jaar in Turnhout. Nadien timmerde hij flink aan de weg: eerst een seizoen Unio...