Het mag enige verbazing wekken dat KV Kortrijk momenteel bovenaan de tweede klasse meedraait en ook nog in de achtste finales van de beker van België zit. Zes maanden geleden zag het er niet goed uit. In de raad van bestuur woedde een machtsstrijd en op het veld was het seizoen in mineur geëindigd: getroffen door een onwaarschijnlijke blessuregolf, haalde de ploeg die in de tweede en de derde periode de beste van de reeks was geweest, in de eindronde nul punten. De onzekerheid was groot, in de wandelgangen weerklonken onheilstijdingen. Wie ambitieus en niet langdurig geblesseerd was, keek uit om te vertrekken.
...

Het mag enige verbazing wekken dat KV Kortrijk momenteel bovenaan de tweede klasse meedraait en ook nog in de achtste finales van de beker van België zit. Zes maanden geleden zag het er niet goed uit. In de raad van bestuur woedde een machtsstrijd en op het veld was het seizoen in mineur geëindigd: getroffen door een onwaarschijnlijke blessuregolf, haalde de ploeg die in de tweede en de derde periode de beste van de reeks was geweest, in de eindronde nul punten. De onzekerheid was groot, in de wandelgangen weerklonken onheilstijdingen. Wie ambitieus en niet langdurig geblesseerd was, keek uit om te vertrekken. In de tribunes verscheen die tijd een spandoek waarop het vertrek van hoofdaandeelhouder Jean-Marc De Grijse werd geëist. De zoon van voormalig KVK-voorzitter Arsène De Grijse werd toen verweten zijn greep op de club niet te willen lossen en zo potentiële investeerders, een herstructurering en een gevoelige kapitaalsverhoging in de weg te staan. De kritiek resulteerde in het vertrek van ondervoorzitter John Martin, gedelegeerd bestuurder Philippe Bourgois, sportleider Lorenzo Staelens en beloftentrainer Stijn Naessens. Veel spelers vertrokken ook effectief. Vooral Aloys Nong en Xavier Chen (beiden naar KV Mechelen) waren belangrijke aderlatingen. Toen in extremis ook nog Ivica Jarakovic verkocht werd (aan FC Magdeburg), de blessuregolf bleef aanhouden, de Fransman Salah Bakour bij zijn debuut met een kruisbandletsel moest worden afgevoerd en KV Kortrijk de competitie startte met maar één punt uit drie wedstrijden, vroeg de bestuurstop zich zelfs af of de ploeg wel voldoende sterk was om het behoud te verzekeren. Ondertussen is een nieuwe sportieve hoogconjunctuur ingetreden waarin nieuwe smaakmakers als Istvan Bakx en Cédric Bétrémieux zijn opgestaan. Halfweg de competitie hadden de snelle en vaardige linker- en rechterspits respectievelijk al zeven en tien doelpunten gemaakt. De Fransman Bétrémieux (25), die ook al vier keer scoorde in de beker, komt van AS Beauvais uit het Championnat National, de derde divisie in het Franse voetbal. Hij is een rechtsvoetige aanvaller met een goede linker. Daarnaast is hij snel met de bal aan de voet en de man van spectaculaire acties en geweldige goals. De Zeeuw Bakx (21) is afkomstig van HSV Hoek in de Nederlandse hoofdklasse amateurs. Twee jaar geleden legde hij bij eredividieclub Sparta Rotterdam een profcontract naast zich neer om zijn studies voorrang te geven. Bakx is een linksbuiten met ook een goed bruikbare rechtervoet. Hij is lichtvoetiger en iets verfijnder in de dribbel en de combinatie dan Bétrémieux. Sinds de centrale middenvelders Vincent Provoost en Daniel Calvo na een maandenlange afwezigheid wegens zware knieblessures weer fit zijn, is KV Kortrijk dominanter aan het worden. Net voor Nieuwjaar haalde de club met Sven Kums (19) van Anderlecht nog versterking voor het middenveld. De terugkeer van de resterende langdurige geblesseerden Nicolas Gezelle, Rob Claeys, Bas Vervaeke en Salah Bakour is voorzien voor februari-maart. Misschien is er dit seizoen iets minder maturiteit en zijn met Ivica Jarakovic en Jo Vermast (naar MVV Maastricht) de vrijetrapspecialisten vertrokken, maar wat er nu staat, is ook niet mis. Excelsior Moeskroen mocht het in de zestiende finales van de beker al ervaren. Wacht Zulte Waregem zaterdagavond hetzelfde lot? KVK bouwde het voorbije anderhalf jaar onder Hein Vanhaezebrouck in elk geval een sterke bekerreputatie op. Vorig seizoen sneuvelden in Kortrijk de eersteklassers FC Brussels en STVV. De latere bekerwinnaar Club Brugge flirtte er in de terugwedstrijd van de kwartfinales tot twintig minuten voor tijd met de uitschakeling. Maar het is en blijft overleven in het Belgische voetbal, ook voor het stamnummer 19. Na de ontbinding van de cv KV Kortrijk op 23 oktober 2000 en de faillietverklaring van de nv KV Kortrijk op 28 maart 2001 werd op 27 juli 2001 de cvba Kortrijk Voetbalt opgericht, maar een florissant bedrijf is de club nog altijd niet. Volgens een recent rapport van Graydon Belgium, bureau voor handelsinformatie, is de financiële situatie van de cvba Kortrijk Voetbalt zwak. Aan goesting om te promoveren geen gebrek in Kortrijk. De sportieve knowhow is aanwezig om een ploeg te bouwen met een kans op slagen in eerste. Structureel is er echter nog onvoldoende fundament om de club levensvatbaar te maken op topniveau. Het stadsbestuur neemt een afwachtende houding aan. Er is heel veel werk aan het Guldensporenstadion, maar alleen in hoge nood wordt er bijgesprongen. Zo moesten de scheidsrechters zich in Kortrijk tot voor kort met koud water douchen. Er was een boete van de bond nodig om te beginnen met de renovatie van de dertig jaar oude sanitaire installaties. De stad beloofde wel om in geval van promotie naar de eerste klasse te investeren in de vernieuwing van de nu om veiligheidsredenen niet meer gebruikte tribune aan de overkant van de hoofdtribune, in een voldoende ruime perszaal en in het voor tv-opnames vereiste aantal lux van de lichtinstallatie. Maar er is meer nodig: zowel het hoofd- als het trainingsveld is aan een nieuw ontwateringssysteem toe, en de verlichting rond het oefenveld is armoedig. De afmetingen van dat oefenveld zijn trouwens allesbehalve die van een voetbalveld ... Hoofdtrainer Hein Vanhaezebrouck, van wie het contract eind dit seizoen afloopt, liet al herhaaldelijk horen dat er nood is aan meer professionalisme en dat het niet evident is dat een club met maar het achtste of negende budget (officieel een miljoen euro) van alle tweedeklassers de top speelt. Ook hij moest zich niet zo lang geleden nog wassen met koud water. Vooral het ontslag van beloftetrainer Stijn Naessens en het afvoeren van diens project Jong KVK voor de elitejeugd, zat hem hoog. Zuid-West-Vlaanderen is een economisch interessante en dichtbevolkte regio, maar is er naast Zulte Waregem, Roeselare en Moeskroen plaats voor een vierde eersteklasser? Hoogstens voor eventjes, leert de geschiedenis. Tot nu toe werd in Kortrijk, Waregem en Harelbeke vooral het gelijk bewezen van Pierre Lano. Ondertussen bijna drie decennia geleden al stelde de Harelbeekse industrieel en politicus dat er voor de uitbouw van een stabiele topclub in de regio maar één weg is: een grote fusie. Misschien dat het in de 21ste eeuw eens lukt. S door christian vandenabeele