Nog nooit was het gebeurd in de NBA-geschiedenis, tot in januari de trofee van Speler van de Maand van de Eastern Conference naar de basisvijf van de Atlanta Hawks ging: Jeff Teague, Paul Millsap, Al Horford, Kyle Korver en DeMarre Carroll. Uniek, zoals ook het parcours van Atlanta in de eerste maand van 2015: 17 zeges op rij. Sindsdien verloren de Hawks wel drie keer (op zes), maar dankzij een 36 op 41 sinds 28 november vliegen ze net onder de Golden State Warriors (het beste team uit het Westen) bovenaan de NBA-hemel.
...

Nog nooit was het gebeurd in de NBA-geschiedenis, tot in januari de trofee van Speler van de Maand van de Eastern Conference naar de basisvijf van de Atlanta Hawks ging: Jeff Teague, Paul Millsap, Al Horford, Kyle Korver en DeMarre Carroll. Uniek, zoals ook het parcours van Atlanta in de eerste maand van 2015: 17 zeges op rij. Sindsdien verloren de Hawks wel drie keer (op zes), maar dankzij een 36 op 41 sinds 28 november vliegen ze net onder de Golden State Warriors (het beste team uit het Westen) bovenaan de NBA-hemel. In een competitie waar veel - zo niet bijna alles - om veelscorende vedettes draait, zijn de Hawks een rariteit: hun topschutter, Jeff Teague, staat pas 32e op de lijst met het hoogste gemiddelde puntenaantal. Geen enkele speler van Atlanta verkozen de NBA-fans dan ook tot de basisvijf van de Eastern Conference voor het All Star Game dat zondag in New York plaatsvond. Teague, Horford en Millsap kregen wel een plaatsje op de bank en Mike Budenholzer mocht als coach van de beste ploeg in de competitie de All Starselectie uit het Oosten leiden. Geen haar op zijn hoofd, noch van elke NBA-volger, had daar voor dit seizoen aan durven denken, zeker niet na de moeizame start van de Hawks (vijf op tien). Daarna begonnen ze echter aan hun hoge vlucht. Met dank aan Budenholzer die een uitgebalanceerd team in elkaar bokste: vijf complementaire basisspelers, aangevuld met evenwaardige bankzitters die ook veel op het parket verschijnen. Niemand van Atlanta staat zelfs in de top dertig qua aantal speelminuten, waardoor vermoeidheid op korte (een match) en lange termijn (een slopend NBA-seizoen van 82 wedstrijden) een veel kleinere rol speelt dan bij andere ploegen. De Hawks kunnen zo een verstikkende defense opleggen (de vijfde beste van de dertig NBA-teams). Ze combineren dat bovendien met de zesde beste aanval, waardoor Atlanta als enige ploeg in de top zes van beide categorieën postvat. Ondanks, of misschien dankzij, het gebrek aan een vedette. Geen egotripperij, maar een offense waarbij elke individuele actie/pass dient om een ploegmaat in een betere/vrije shotpositie te krijgen. Niet toevallig scoort geen enkel team beter in zowel assist- (67,6 %) als driepunterpercentage (38,9 %). Met scherpschutter Kyle Korver als exponent, want hij werkt zijn driepunters af aan een bijna bovenmenselijke 52,3 %. Door die onzelfzuchtige manier van spelen vergelijken velen de Hawks met de San Antonio Spurs, die vorig jaar kampioen werden met hetzelfde type teambasketbal. Mike Budenholzer was dan ook jarenlang assistent van Gregg Popovich, de coach die de Spurs naar vijf NBA-titels leidde. Ondanks hun verbazende parcours, waaronder een veelzeggende 8-2 tegen de top acht uit de dominante Western Conference, stellen sommigen zich wel vragen bij de titelkansen van de vrij onervaren Hawks. De uitdaging voor Budenholzer en zijn spelers: ook in de allesbepalende play-offs zo hoog blijven vliegen, want dan zullen LeBron James en zijn steeds beter spelende Cleveland Cavaliers klaarstaan om hun vleugels af te knippen. DOOR JONAS CRETEURBudenholzer bokste een uitgebalanceerd team in elkaar: vijf complementaire basisspelers, aangevuld met evenwaardige bankzitters.