F ranky Frans (39) is altijd een buitenbeentje geweest in de Belgische eerste klasse. De kleine (1,76 m), wat gekke doelman maakte naam door zijn fantastische reflexen, maar trok evenzeer de aandacht met zijn inzet en spontane gestes. In Westerlo staat nog altijd een gedenkteken van hem : een kleedkamerkastje. "Ja, ik moet toegeven dat ik altijd een buitenbeentje ben geweest", zegt hij. "In Westerlo had ik de gewoonte om mij vlak voor de wedstrijd op te naaien door met mijn blote hoofd te...

F ranky Frans (39) is altijd een buitenbeentje geweest in de Belgische eerste klasse. De kleine (1,76 m), wat gekke doelman maakte naam door zijn fantastische reflexen, maar trok evenzeer de aandacht met zijn inzet en spontane gestes. In Westerlo staat nog altijd een gedenkteken van hem : een kleedkamerkastje. "Ja, ik moet toegeven dat ik altijd een buitenbeentje ben geweest", zegt hij. "In Westerlo had ik de gewoonte om mij vlak voor de wedstrijd op te naaien door met mijn blote hoofd tegen een metalen kleerkastje te bonken. Die blutsen zitten daar nu nog in. Het is een soort van museumstuk geworden, vermoed ik." Het seizoen 1999/00, in de gelederen van KVC Westerlo, was het hoogtepunt in zijn carrière. "Onder leiding van Jan Ceulemans beleefden we een echt topjaar. We eindigden vijfde, gelijk met Standard, en hadden met Toni Brogno de topschutter in huis. Dat ik na dat succesjaar naar Harelbeke ben vertrokken, was een grote vergissing. Na enkele maanden kon die club de lonen al niet meer uitbetalen." Verbitterd verhuisde hij naar tweedeklasser VV Hamme. "Ik combineerde er het voetbal met een parttimebaan in een houtzagerij, een job die ik nog altijd doe en waar ik veel plezier aan beleef. We zijn maar met vijf werknemers, maar er heerst een goede ambiance. Hamme was een toffe periode, maar na drieenhalf jaar stapte ik er op. De club had me net een nieuw contract geboden, maar achter mijn rug waren ze al drie maanden met een nieuwe doelman aan het onderhandelen, ontdekte ik. Ik had toch op iets meer vertrouwen gerekend. Ik ben in mijn carrière altijd iemand geweest met een grote mond, die de dingen rechtuit zegt. "Ik speel nu voor Nazareth-Eke in derde provinciale, waar ik ook keeperstrainer ben en een bloeiende keepersschool opstartte, en ik geef ook nog trainingen aan de jeugd van SK Deinze. Je hoort misschien minder van mij, maar je merkt dat ik nog zeven dagen op zeven bezig ben met het voetbal, hé."Behalve voor Westerlo, Beveren, Hamme en Eke speelde Franky Frans, Vlaming in hart en nieren, ook voor drie Waalse clubs : Charleroi, Bergen en Seraing. "En dat is wel een frustratie : dat ik tien jaar in Wallonië speelde en daar altijd veel meer respect kreeg dan in Vlaanderen. Maar ik heb absoluut geen spijt van mijn voetballoopbaan. Op het einde was de spelvreugde wel een beetje weg. Het familiale verdween uit het voetbal. Nu bij Eke word ik ten minste weer beschouwd als de papi van de ploeg (lacht). Ik ben altijd een volksfiguur en een publieksspeler geweest. Dat zal nooit meer weggaan, vrees ik."l MS