In de zomer van 2004 stopte de Servische verdediger Aleksandar Ilic (36) met voetballen, nadat hij nog 18 duels had gespeeld bij het Nederlandse Vitesse. "Het is definitief gedaan", vertelt de oud-speler van Club Brugge en Anderlecht vanuit zijn geboorteland. "Fysiek kreeg ik het, door mijn leeftijd, almaar lastiger om het niveau te volgen. Ik begon ook te sukkelen met allerlei kleine blessures. Het had dan ook geen zin meer om mijn loopbaan nog nodeloos te rekken, met het risico op het jaartj...

In de zomer van 2004 stopte de Servische verdediger Aleksandar Ilic (36) met voetballen, nadat hij nog 18 duels had gespeeld bij het Nederlandse Vitesse. "Het is definitief gedaan", vertelt de oud-speler van Club Brugge en Anderlecht vanuit zijn geboorteland. "Fysiek kreeg ik het, door mijn leeftijd, almaar lastiger om het niveau te volgen. Ik begon ook te sukkelen met allerlei kleine blessures. Het had dan ook geen zin meer om mijn loopbaan nog nodeloos te rekken, met het risico op het jaartje te veel en de druk die alsmaar meer met topvoetbal gepaard gaat. Afzakken naar een lagere reeks was voor mij nooit een optie."Ilic keert deze maand terug naar België, onder andere ook om de Champions Leagueduels van zijn oud-clubs te bekijken. "Ik had een jaar de tijd gehad om na te denken over mijn toekomst. Momenteel overweeg ik de mogelijkheid om het als trainer te proberen. Ik zou graag een Belgisch diploma halen, mijn Servisch trainerscertificaat heb ik al. Anderzijds twijfel ik nog wat. Het blijft een zware en onzekere job : je moet volledig van nul herbeginnen en je laten opmerken. Maar ik ben professioneel en perfectionistisch genoeg ingesteld om er het maximale uit te halen. Zo was ik ook als speler. Anders zou ik als voetballer niet overleefd hebben in voetbalgekke landen als Spanje en Griekenland."Terwijl zijn boezemvriend Ivica Jarakovic momenteel bij tweedeklasser KV Kortrijk voetbalt, vond Ilic nu meer tijd om te spenderen met zijn vrouw en zijn tweeling van vier. Maar hij pendelt ook geregeld op en af tussen Servië en Brussel, waar hij een huis kocht. "Sinds oktober vorig jaar keerden we tijdelijk terug naar Servië. De kinderen kunnen hier naar school, terwijl we ook opnieuw dichter bij onze familie en vrienden zijn."Hij kan België echter moeilijk loslaten, door de mooie herinneringen. "Eigenlijk kwam ik veel te laat naar jullie prachtig land. Ik was al 28, had op mijn 22 of 23 al voor België moeten kiezen. Mijn winninggoal met Club Brugge tegen Stuttgart Europees blijft mijn mooiste moment. Als verdediger maakte ik bij Brugge toch jaarlijks zo'n vier doelpunten. Jammer dat ik door een vreemde knieblessure anderhalf jaar verloor. Ik wil niet spreken over een medische blunder, maar het was raar dat ik pijn bleef voelen. Bijkomend onderzoek wees uit dat het door mijn enkel kwam. Bij Anderlecht herinner ik me de 2-0 tegen Real Madrid, waarbij we scoorden na een goede actie van mij. Ja, ik kijk met tevredenheid terug op mijn verblijf in België."FV