W ilfried Sleurs (45) kende tijdens zijn carrière maar één club : Sint-Truiden. Hij werd in 1979 weggehaald bij Hoeselt en speelde er tot aan zijn voetbalpensioen in 1996. Even mocht hij ook proeven van het trainersschap op het hoogste niveau. Volgend seizoen staat hij opnieuw op het trainingsveld, bij neovierdeprovincialer Herderen. "Enkele jongeren wilden een nieuwe ploeg opstarten in hun dorp en ze vroegen mij om trainer te worden", vertelt hij. "Het vo...

W ilfried Sleurs (45) kende tijdens zijn carrière maar één club : Sint-Truiden. Hij werd in 1979 weggehaald bij Hoeselt en speelde er tot aan zijn voetbalpensioen in 1996. Even mocht hij ook proeven van het trainersschap op het hoogste niveau. Volgend seizoen staat hij opnieuw op het trainingsveld, bij neovierdeprovincialer Herderen. "Enkele jongeren wilden een nieuwe ploeg opstarten in hun dorp en ze vroegen mij om trainer te worden", vertelt hij. "Het voordeel is dat ik op die manier verplicht ben om te sporten. Anders komt het er niet van. Ik speel af en toe nog een partijtje tennis, maar daar stopt het. Om zelf voetbal te spelen, ben ik te oud geworden. De ploeg is opgericht om plezier te maken, we beginnen zonder ambitie." Dat hij geen trainer is in de eerste klasse, stoort Sleurs niet. "Een trainer op laag niveau is ook een trainer. Bovendien heb ik een drukke dagtaak in de farmaceutische sector." Als libero speelde hij bij STVV zowel in de eerste als de tweede klasse. "Aan de twee promoties naar de eerste klasse houd ik zeer goede herinneringen over. Tijdens het eerste seizoen na de promotie versloegen we Anderlecht, terwijl ze drie jaar ongeslagen waren in eigen huis. Een week later klopten we ook Club Brugge. Dat zijn momenten die bijblijven."In tegenstelling tot zijn spelersloopbaan die zestien jaar duurde, was zijn trainerscarrière bij STVV van korte duur. "Ik ben op de trainersbank terechtgekomen omdat het een noodzaak was. Het ging onmiddellijk goed en ik mocht blijven. Tijdens het tweede seizoen had ik de hele voorbereiding met Peter Van Houdt gespeeld. Zijn vertrek naar Roda JC zorgde ervoor dat de ploeg wat onthoofd werd." Het draaide niet en op 25 september werd Sleurs aan de deur gezet. "Dat ik ontslagen werd, zit me niet dwars, ik wist dat zoiets kon gebeuren. De manier waarop stoorde me meer. Ik kreeg het nieuws via de telefoon, zoiets doe je niet. Het ergste was dat ik alle kledij en abonnementen die ik gekregen had, moest inleveren. Ze hadden mij beter een abonnement voor het leven gegeven. Nu krijg ik nog regelmatig uitnodigingen, maar daar ga ik niet op in. Ik kwam slechts een keer terug op Staaien, terwijl het toch al tien jaar geleden is dat ik er vertrok. Dat ik geen invitatie kreeg voor de verjaardag van de club, viel me ook zwaar. Ik speelde er zestien jaar, ik was als het ware een stuk van het meubilair geworden."LM