"Ik ben geen trainer met een dikke buik die na vijf minuten lopen doodop neervalt naast de grasmat." Vijf keer per week zie je Danny Veyt (49) op de training van de min-17-jarigen van Anderlecht. Op zaterdag werken zij hun wedstrijd af. De dinsdag en de donderdag traint hij de tweedeprovincialer Wintam, 's zondags is er de competitiematch. Bovendien coacht hij in zijn thuisdorp Sint-Amands ook nog een zaalvoetbalploeg. "Nog elke dag ben ik bij het voetbal betrokken", zegt Veyt...

"Ik ben geen trainer met een dikke buik die na vijf minuten lopen doodop neervalt naast de grasmat." Vijf keer per week zie je Danny Veyt (49) op de training van de min-17-jarigen van Anderlecht. Op zaterdag werken zij hun wedstrijd af. De dinsdag en de donderdag traint hij de tweedeprovincialer Wintam, 's zondags is er de competitiematch. Bovendien coacht hij in zijn thuisdorp Sint-Amands ook nog een zaalvoetbalploeg. "Nog elke dag ben ik bij het voetbal betrokken", zegt Veyt. "Dat houdt mij in een goede fysieke conditie, en wat nog veel belangrijker is : het houdt me jong." Met de drukke agenda die Danny eropna houdt, blijft er weinig tijd over voor ontspanning en familie. "Wijnproeven was een van mijn grootste hobby's, maar zelfs daarvoor vind ik geen gaatje meer tussen al die afspraken. Enkel in de zomermaanden trek ik naar de kastelen van Bordeaux. Ook de aandacht voor mijn gezin is een beetje op een zijspoor geraakt. Zo nu en dan komt mijn vrouw wel eens kijken naar het voetbal, maar het is vooral mijn 17-jarige dochter die geïnteresseerd lijkt in de jongens aan wie ik training geef. En alsof dit alles nog niet voldoende is, werk ik ook nog fulltime bij DPB Plastics in Wilrijk. Gelukkig ben ik iemand die weinig slaap nodig heeft, maar het is wel fijn in het weekend eventjes te kunnen herademen." Door een overbelasting van de achillespees kwam op 37-jarige leeftijd abrupt een einde aan zijn spelerscarrière. Veyt speelde bij SV Waregem van 1980 tot 1987 en maakte er onder trainer Urbain Haesaert zijn hoogtepunten mee : bekerfinale tegen Thor Waterschei in 1985 en halve finale in de UEFA-cup van 1986 tegen FC Keulen. Met de Rode Duivels werd hij als basisspeler vierde op het WK 1986 in Mexico, waar hij scoorde tegen Paraguay. Nadien verscheen hij nog aan de aftrap bij Club Luik, AA Gent, Lokeren en SV Zottegem. Aangezien hij geen afscheid kon nemen van het voetbal, werd hij met volle overgave trainer. Hij trainde de Antwerpse derdeprovincialer Kaart en de GBA-jeugd. "De toekomst ligt bij de jeugd", besluit hij. "We horen dikwijls dat de resultaten van de Rode Duivels niet goed zijn en dat we geen talentvolle jonge spelers meer achter de hand hebben, maar daarin moet dan wel geïnvesteerd worden. Ik wil niet ontkennen dat de jongeren vandaag de dag met een mentaliteitsprobleem kampen. Er zijn zoveel leuke bezigheden en dat gaat ten koste van inzet en motivatie. Bovendien worden voetballers ook tot over hun oren verwend met hoge lonen en premies." AS