Toen Frédéric Jay (29) in juni een uitnodiging ontving om te testen bij Bergen, voelde hij zich geen profvoetballer meer. Hij speelde meer dan een jaar geen officiële wedstrijd en had voor zichzelf een deadline vastgelegd : als hij in augustus geen club had, zou hij kappen met voetbal. Van Bergen had hij nog nooit gehoord en de Belgische competitie kon hem maar matig boeien. Zelfs het wel en wee van Les Bleus op het WK volgde hij maar met een half oog. Hij zat met...

Toen Frédéric Jay (29) in juni een uitnodiging ontving om te testen bij Bergen, voelde hij zich geen profvoetballer meer. Hij speelde meer dan een jaar geen officiële wedstrijd en had voor zichzelf een deadline vastgelegd : als hij in augustus geen club had, zou hij kappen met voetbal. Van Bergen had hij nog nooit gehoord en de Belgische competitie kon hem maar matig boeien. Zelfs het wel en wee van Les Bleus op het WK volgde hij maar met een half oog. Hij zat met zijn hoofd bij andere zaken. Hij volgde een trainerscursus. Tijd had hij toch : het hele vorige seizoen zat Jay zonder club. Een bizar parcours voor een verdediger die meerdere seizoenen titularis was bij Auxerre. "Auxerre vormt een deel van mijn leven", zegt Jay, "Ik ben opgegroeid in de regio rond Lyon en toen ik op mijn veertien jaar de kans kreeg om naar Auxerre te trekken, heb ik geen moment geaarzeld. Op mijn twintigste debuteerde ik in het eerste elftal : we versloegen Lyon met 7-0 ! Tot vandaag blijft dat een van mijn beste herinneringen. In zes seizoenen speelde ik bijna negentig matchen."Begin 2003 suggereerde de club hem om andere oorden op te zoeken. "Ik begreep dat. Ik had niet veel gespeeld en Auxerre was Europees uitgeschakeld. Guy Roux had zijn volledige kern niet meer nodig. Ik verwijt hem niets en houd enkel goede herinneringen aan hem over." Hij vertrok naar Rennes, een club met ambitie, die zich pas op de slotspeeldag kon redden. Jay stond regelmatig in de basis, maar bewaart geen goede herinneringen aan die periode. "Trainer Vahid Halilhodzic was de tegenpool van Guy Roux. Onder hem had ik geen plezier meer in het spelletje." Ondanks het behoud kon Jay niet blijven. Hij moest naar de Ligue 2 afzakken. Hij tekende voor Grenoble. Op die periode wil Jay niet meer terug- komen : "Niets lukte daar." Het ergste moest nog komen. Toen hij Grenoble verliet, vond hij geen club meer. Het wachten begon. Dagen, weken, maanden gingen voorbij. "Ik heb op m'n eentje hard gewerkt, maar alleen in regen en koude zwoegen is zwaar. Guy Roux liet me even met de reserven van Auxerre meetrainen. Ik trainde ook met de ploeg van werkloze Franse voetballers. Dat was een verrijkende ervaring. "Mijn dagen als voetballer leken geteld. Ik wilde niet nog een jaar werkloos toekijken. Daarom kwam het aanbod van Bergen als een geschenk uit de hemel." Frédéric Jay tekende een driejarig contract. Van een verrijzenis gesproken. PIERRE DANVOYE