Of het mogelijk is om met Walter Zenga te praten, op dat moment doelman van Inter en de Italiaanse ploeg voor het WK'90. De vraag vertrekt per telefoon naar het secretariaat, het antwoordt van Inter komt een paar dagen later per fax. Met een datum en een uur en een plaats van afspraak: het trainingscentrum Appiano Gentile. Stipt op het afgesproken tijdstip komt Zenga, de vriendelijkheid zelve, de perszaal binnen en hij stapt pas op wanneer alle vragen gesteld zijn. Vandaar gaan we door naar Firenze, voor een interview met Roberto Baggio, op dat moment een van de meest besproken voetballers ter wereld en een van de getipte sterren voor het komende WK. Maar eerst moet hij met zijn club Fiorentina de finale van de UEFA Cup tegen Juventus spelen. Net voor het interview waarschuwt de manager van de speler dat het een moeilijke bedoening wordt, ...

Of het mogelijk is om met Walter Zenga te praten, op dat moment doelman van Inter en de Italiaanse ploeg voor het WK'90. De vraag vertrekt per telefoon naar het secretariaat, het antwoordt van Inter komt een paar dagen later per fax. Met een datum en een uur en een plaats van afspraak: het trainingscentrum Appiano Gentile. Stipt op het afgesproken tijdstip komt Zenga, de vriendelijkheid zelve, de perszaal binnen en hij stapt pas op wanneer alle vragen gesteld zijn. Vandaar gaan we door naar Firenze, voor een interview met Roberto Baggio, op dat moment een van de meest besproken voetballers ter wereld en een van de getipte sterren voor het komende WK. Maar eerst moet hij met zijn club Fiorentina de finale van de UEFA Cup tegen Juventus spelen. Net voor het interview waarschuwt de manager van de speler dat het een moeilijke bedoening wordt, want het is net bekend geworden dat Baggio zou overstappen naar Juventus, een transfer die in Firenze tot zware rellen zal leiden. Het interview duurt net geen tien minuten, tot de Italiaanse pers doorheeft dat Robby staat te praten met een buitenlandse verslaggever en op hem afstormt met maar één vraag: ga je naar Juventus? Een verschrikte Baggio kan nog net langs de achterdeur afgevoerd worden. Een paar jaar later hebben we een interview met Fabio Capello, die net met AC Milan de Europabeker heeft gewonnen. Na 25 minuten onderbreekt de perschef het gesprek: 'Uw tijd is om.' De Belgische verslaggever is verontwaardigd: hem was een vol halfuur beloofd. Niet waar, probeert de perschef, maar Capello legt een hand op zijn arm. 'Geen probleem, stel nog maar een paar vragen.' Jaren later wil dit blad Capello opnieuw interviewen, nu als trainer van AS Roma. Dat kan, zegt de Romeinse persverantwoordelijke: 'Vijf minuten onder vier ogen.' Voor vijf minuten Capello reizen we niet naar Berlijn. 'Tien minuten', is het tweede voorstel. ' Il Mister praat snel en gericht, tien minuten Capello is niet vanzelfsprekend.' Maar niet goed genoeg. 'Voor minder dan 20 minuten komen we niet naar Berlijn', klinkt het aan deze kant van de lijn. 'Vijftien minuten is het laatste bod. Meer kan niet.' Sorry dan... Wél kan zonder enig probleem een babbel met Cesare Maldini, papa van Paolo, in 1998 bondscoach van de Squadra en in zijn tijd Europacupwinnaar met AC Milan. Privénummer gekregen van een bevriend journalist. Afspraak in Milaan. 'Kom maar naar de bar in de straat waar ik woon. Praten we wat op het terras.' Cesare heeft die middag alle tijd. Arrigo Sacchi ging moeilijker. Goed geregelde afspraak, bij een persconferentie voor de nationale ploeg. Op de vraag hoe het zal verlopen, antwoordt de perschef: 'Op het einde van de persconferentie introduceer ik u en mag u twee vragen stellen.' Een opdoffer, in een zaal met honderd journalisten. Vandaag loopt het contact met Sacchi makkelijker wanneer het onderwerp hem na aan het hart ligt. Zoals onlangs de vraag of hij iets over Johan Cruijff wilde zeggen. Het antwoord kwam prompt: 'Bel me maar.' In Duitsland ging het vroeger altijd vlot. Omdat de afspraak met Frank Verlaat, de Nederlandse kapitein van VfB Stuttgart, al lang van tevoren gemaakt was, belden we een paar dagen voor het afreizen toch even naar de club. De secretaresse is verbaasd. 'Waarom belt u nog eens als de afspraak vastligt? Als u een afspraak hebt met Herr Verlaat, zal hij daar op het afgesproken tijdstip zijn.' Soms krijg je zelfs meer dan waarop je hoopt. Toen Dortmund in 1997 de Champions League won, zette succestrainer Ottmar Hitzfeld een stap opzij. Hij werd sportief manager. Toen dit blad een reportage over Dortmund plande, leek de kans om Hitzfeld te spreken klein. Dus werd een afspraak gemaakt met voorzitter Gerd Niebaum. Op weg naar Dortmund, een uur voor de afspraak, rinkelde de telefoon. Hitzfeld aan de lijn. Hij had het Belgische nummer van de secretaresse gekregen en excuseerde zich dat Niebaum de afspraak onverwacht moest afzeggen. Zou de Belgische journalist kunnen leven met een interview met hemzelf, om het goed te maken? Het werd, met koffie en al, een interessante babbel. Tot begin jaren 2000 hadden we van alle clubs een lijst met de privénummers van zo goed als alle spelers, op een paar spelers van Anderlecht na. Andere tijden waren het.