Voor Charleroi had de zomer van 2017 nog wat langer mogen duren. Het zat eind augustus namelijk vast in twee transferdossiers. Eerst was er de situatie van Clément Tainmont die duidelijk aangegeven had dat hij wilde vertrekken, maar uiteindelijk bleef omdat niemand zich meldde die ook nog wilde betalen. En dan was er de in extremis afgesprongen deal met Anderlecht over rechtsback Clinton Mata die helemaal op het eind toch nog vertrok, maar dan niet richting Brussel, wel naar Genk. Dus moest Charleroi nog gauw op zoek naar een doublure voor Stergos Marinos, maar vond die eind augustus niet meer, omdat Mata te laat weggeraakte.
...

Voor Charleroi had de zomer van 2017 nog wat langer mogen duren. Het zat eind augustus namelijk vast in twee transferdossiers. Eerst was er de situatie van Clément Tainmont die duidelijk aangegeven had dat hij wilde vertrekken, maar uiteindelijk bleef omdat niemand zich meldde die ook nog wilde betalen. En dan was er de in extremis afgesprongen deal met Anderlecht over rechtsback Clinton Mata die helemaal op het eind toch nog vertrok, maar dan niet richting Brussel, wel naar Genk. Dus moest Charleroi nog gauw op zoek naar een doublure voor Stergos Marinos, maar vond die eind augustus niet meer, omdat Mata te laat weggeraakte. Een paar maanden bad de technische staf dat er niets zou gebeuren met de Griek. Gebeden die verhoord werden, zodat Charleroi vorige maand opgelucht Anthony D'Alberto kon aantrekken, een speler die zijn opleiding kreeg bij Anderlecht en vervolgens bij het Portugese Braga belandde waar hij nog met Nurio Fortuna samenspeelde. D'Alberto weet dat hij enkel speelt als er iets gebeurt met Marinos. Die had eind vorig seizoen in een gesprek met Mehdi Bayat gepeild naar wat de bedoeling was voor de rest van zijn carrière. Bayat verzekerde hem dat hij na het vertrek van Mata titularis zou zijn als rechtsachter. Tainmont vertrok uiteindelijk naar KV Mechelen. Daar was afgelopen zomer al sprake van, maar geel-rood wilde toen niet betalen, terwijl Charleroi niet van plan was zijn ervaren Franse flankspeler gratis te laten vertrekken. Dus bleef Tainmont ondanks de interesse van een paar Noord-Franse clubs op Mambourg, waar hij nog een paar keer in de basiself geraakte, omdat Amara Baby de trainer niet altijd overtuigde. Eind 2017 toonde hij zich zelfs de man in vorm, met een belangrijke rol in de uitzege van de Zebra's op Anderlecht, en als doelpuntenmaker tegen Genk en op Zulte Waregem. Daarmee overtuigde hij de Belgische waarnemers dat hij nog lang niet uitgevoetbald was. Het maakte dat KV Mechelen, intussen in volle degradatiecrisis, dit keer wél bereid was om te betalen voor de nummer 7 van Charleroi, ook omdat Andy Kawaya de maanden voordien niet echt overtuigend had gepresteerd op de linkerflank. Dus dokte KV om en bij de 400.000 euro neer, en had voor de speler zelf een contract veil van twee en een half jaar. Niet meteen iets waar een voetballer op zijn 31e neen tegen zegt. Een vervanger voor Tainmont had Charleroi snel. Al op het oefenkamp in San Pedro del Pinatar maakte Romain Grange kennis met zijn nieuwe ploegmaats. Net als Tainmont destijds komt hij uit de Franse tweede klasse, waar hij in de heenronde een van de smaakmakers was. Al snel gaf Grange zijn visitekaartje af met een uitstekende rechtervoet waarmee hij de bal om het even waar kan neerleggen. Hij is ook sterk op stilstaande fases, al kost het hem zichtbaar moeite om fysiek mee te draaien in het veeleisende voetbal van Felice Mazzu dat hem niet helemaal op het lijf is geschreven. Zijn manier van voetballen doet denken aan Sotiris Ninis maar mentaal lijkt hij meer op Damien Marcq. De Griek voelde zich nooit echt op zijn gemak bij de mentaliteit die in de spelersgroep heerst. Hij bleef zich altijd een beetje stervoetballer vinden, iets waar Mazzu van gruwt. Met die twee aanwinsten leek de wintermercato van Charleroi rond. Mehdi Bayat, die tijdens elke mercato de kleine mankementen in de Charleroikern verder wegvlakt, was tevreden. Het geplande vertrek van Enes Saglik, door de technische staf overwogen om plaats te maken voor een jong talent als Nathan Rodes, ging uiteindelijk niet door omdat de Belg van Turkse origine een uitstekende indruk liet op stage in Spanje. Voor David Pollet kwamen er simpelweg geen aanbiedingen binnen, waardoor ook hij het seizoen uitdoet. Uiteindelijk gooide Dodi Lukebakio de sportieve plannen van Charleroi nog overhoop. Na een fantastische seizoensstart haalde de elegante linkerflankspeler, uitgeleend door Anderlecht, niet meer het sportieve niveau dat Mazzu van zijn spelers verlangt. Die wil namelijk dat iedereen, ook de grote talenten, zijn verdedigend werk verricht, en dat liet Lukebakio wel eens achterwege, wat hem tegen STVV zelfs een plaats in de tribune opleverde. Plots was de magie van het begin van de competitie weg en kwamen er fricties tussen de belofteninternational en een deel van de spelers die hem verweten te individualistisch te voetballen. Omdat hij de laatste tijd enkel nog fungeerde als doublure van Mamadou Fall bleek een uitweg naar Engeland een oplossing voor alle betrokkenen. Met dank aan Dodi's makelaar Didier Frenay en diens medewerker Mogi Bayat die zijn goeie contacten met Watford aanwendde. De hele maand januari trok het makelaarsduo samen op, in Spaanse restaurants of op de eretribune van de Kehrweg, toen Charleroi er speelde. Samen vonden ze een oplossing die alle betrokkenen tevreden stelde. Charleroi lichtte eerst de aankoopoptie bij Anderlecht en dokte de daarbij voorziene 2,2 miljoen euro neer, om vervolgens de speler te verkopen voor 5 miljoen. Van die som hield het evenveel als het aan Anderlecht had betaald, waarbij het resterende bedrag voor de bemiddelaars was. Omdat Grange plots geblesseerd raakte en Baby maar niet verlost geraakt van allerlei kleine kwaaltjes, moest in extremis nog een flankspeler gehaald worden. Dat lukte met de hulp van David Lascarina, een spelersmakelaar die gespecialiseerd is in Cyprus, waar hij de belangen verdedigt van een aantal voetballers. De makelaar die al betrokken was bij de komst van Nurio fluisterde Mehdi de naam in van Willy Semedo. De Franse flankspeler maakte zijn weg op Cyprus via de lagere afdelingen en liet zich dit seizoen opmerken met een pas naar eerste afdeling gestegen club. Met die aankoop, goed voor 120.000 euro, was het winters huiswerk van Charleroi af.