C orrea Ademilson (29) : "Ik ben afkomstig van Rio de Janeiro. Samen met mijn ouders en drie jongere broers woonden we in een arme wijk. We hadden het thuis financieel niet al te breed, konden ons maar weinig luxe permitteren. Sport vormde dan ook een handige uitlaatplek. De sportmicrobe kreeg ik mee van mijn vader. Hij was zelf een amateurvoetballer en net als de rest van Brazilië een beetje voetbalgek. Bij ons is het logisch dat je snel naar de bal grijpt en op die manier een mooie carrière probeert uit te bouwen. Maar daarvoor ben je ook sterk afhankelijk van de hulp van God. Hij is het nog altijd die bepaalt hoe ver je komt in het leven.
...

C orrea Ademilson (29) : "Ik ben afkomstig van Rio de Janeiro. Samen met mijn ouders en drie jongere broers woonden we in een arme wijk. We hadden het thuis financieel niet al te breed, konden ons maar weinig luxe permitteren. Sport vormde dan ook een handige uitlaatplek. De sportmicrobe kreeg ik mee van mijn vader. Hij was zelf een amateurvoetballer en net als de rest van Brazilië een beetje voetbalgek. Bij ons is het logisch dat je snel naar de bal grijpt en op die manier een mooie carrière probeert uit te bouwen. Maar daarvoor ben je ook sterk afhankelijk van de hulp van God. Hij is het nog altijd die bepaalt hoe ver je komt in het leven. "Ik beschouw mezelf als een uitverkorene. Daarom bid ik ook dagelijks, in de hoop dat mijn gezin een beter leven kan leiden. Alleen blijft het jammer dat ik momenteel bijzonder veel problemen ondervind om mijn hoogzwangere vrouw en mijn twee kinderen naar België te krijgen. Het vraagt heel wat papierwerk. Maar ik ben een optimist. Voor elk probleem bestaat er een oplossing. ( Brede glimlach.) Ik kijk er al naar uit om de wintermaanden in het knusse gezelschap van mijn familie door te brengen. "Echte mogelijkheden om te studeren kreeg ik jammer genoeg nooit. Ik ging slechts tot mijn twaalfde naar school. Een echte opleiding kan je dat niet noemen, hé ( grijnst). Daarna werden we verplicht om te gaan werken, om bij te dragen tot het welzijn van de familie. Ik trok mee met mijn vader, die werkte in de katoen-, rijst- en koffieplantages in de buurt. Hij was daar een soort landbouwhulp. Loodzwaar werk in mensonwaardige omstandigheden. Om nog maar te zwijgen over het hongerloontje dat hij er verdiende. Daar zijn mijn ogen opengegaan. Een dergelijke toekomst wilde ik zelf liever niet tegemoet gaan. Ik zou er alles aan doen om als profvoetballer de kost te verdienen. "Van zodra ik mijn eerste contract versierde, zorgde ik ervoor dat mijn vader kon thuisblijven. Ik werd, en ben nog altijd, de grootste kostwinner van de hele familie, ook al werken er nog twee broers in de plantage. Dankzij mij kan de jongste, nu zeventien, straks hogere studies aanvatten. Daar ben ik toch trots op, ook al kostte het me al enorm veel moeite. Vanaf nu staat een mooi en comfortabel leven voor ons allemaal voorop. De armoede thuis motiveerde me enorm om alles op het voetbal te zetten. Vandaar ook dat ik het risico nam om in Europa te komen voetballen. Want dat was toch een grote stap. "Sinds mijn tiende speelde ik bij een aantal kleine clubs in Rio. Als Braziliaan is techniek een aangeboren kenmerk. Daar hoefde je eigenlijk niet op te oefenen. We leerden het ook aan op straat, waar er tussen de wijken minitoernooien werden georganiseerd om de tijd te doden. Ik wilde even goed worden als Romario, mijn grote idool. Ik bewonderde vooral zijn efficiëntie voor doel. Het was een echte klasbak. Mijn grote droom kwam later uit, want ik had het geluk om bij Fluminense met hem te spelen. Dat was een echt kippenvelmoment. Maar we hebben nog andere grootheden. Pelé, Zico, nu Ronaldo en Ronaldinho. Het is en blijft een genot om hun voetbalkunsten te mogen bewonderen. Vergeleken met de kwaliteiten van die sterren zijn wij maar simpele spelertjes. "Ik ben eigenlijk geen echte spits, eerder een flankspeler. Mijn loopbaan begon ik als rechterverdediger. ( Lachend.) Ze waren op zoek naar een nieuwe Cafu. Pas sinds ik naar Mexico verhuisde, werd ik daar door omstandigheden eens uitgespeeld als rechtsbuiten. Dat is nog niet zo lang geleden. Vandaar dat ik nu ook niet mag afgerekend worden op mijn doelpunten. Ik mis duidelijk nog wat koelbloedigheid voor doel. Daarbij kan ik nog veel leren van Tailson, die ik wel beschouw als een echte afwerker. Op dit moment kom ik het best tot mijn recht op de flank. "De Belgische competitie bevalt me wel. Het gaat er hier wel fysiek stevig aan toe. Scherpe duels zijn altijd aangenaam voor wendbare voetballers. Het kampioenschap wordt boeiend, denk ik. Ook al moeten wij durven erkennen dat Lokeren nog een maatje te klein is voor topclubs als Anderlecht, Club Brugge en Standard. Maar een plaats bij de eerste vijf moet mogelijk zijn. Ik stel me niet tevreden met een meelopersrol. Over mijn eigen niveau ben ik dan ook nog niet helemaal tevreden. Ik zit momenteel nog maar aan de helft van mijn mogelijkheden. "Het komt er de komende maanden op aan goed te luisteren naar de adviezen van de trainer en me meer in het spel te laten betrekken. Mijn rendement moet gewoon hoger. Mijn recordaantal doelpunten bij Mimosense bedroeg vijftien. Misschien kan ik dat hier wel breken. Ik ben een geboren winnaar, haal graag het onderste uit de kan. De komende maanden speel ik voor een nieuw contract. Anders moet ik in juni opnieuw op zoek naar een nieuwe ploeg. Dat wil ik nu eventjes vermijden, want ik amuseer me hier goed aan de zijde van mijn vrienden Tailson en Joao Carlos. Ze noemen me wel eens lachend predator, omdat ik me altijd volledig geef en heel overtuigend als een pijl naar de bal schiet. "Ik streef vanaf nu naar wat houvast en zekerheid. De laatste jaren versleet ik enorm veel ploegen. Kijk de lijst maar eens na. Als ik me niet vergis, had ik acht teams op amper zeven seizoenen tijd. Dat is van het goede te veel. Maar die situatie wordt in de hand gewerkt door de financiële toestand van de Braziliaanse voetbalcompetitie. Er is echt geen geld meer. Contracten voor zes maanden zijn de doodnormaalste zaak. Van zodra je een beter aanbod krijgt van een andere club, teken je. Het is niet langer een eer om voor traditieclubs als Flamengo of Fluminense uit te komen. In het buitenland kom je immers beter aan je trekken. Dan maakt het weinig uit waar je terechtkomt, zelfs al heten de bestemmingen Qatar, Cyprus of Rusland. Geld verdienen voor je familie staat voorop. "Aangezien ik in Mexico al drie maanden niet werd betaald, vormde Lokeren een mooi alternatief. Tailson vertelde me dat hier alles altijd correct verloopt. Alleen de taal vergt nog wat problemen. Maar de levensomstandigheden en de vriendelijkheid van jullie volk maakt veel goed. Communiceren met de trainer en inkopen doen in de supermarkt vormen wel nog een moeilijkheid. Ik spreek wel een mondje Spaans, maar gelukkig kunnen we af en toe rekenen op Filip De Wilde. Hij is onze perfecte gids bij Lokeren. Joao Carlos is dan weer de vertaler Engels-Portugees. Zo zie je, alle hulp blijft welkom." door Frédéric Vanheule'Dankzij mij kan mijn jongste broer straks hogere studies aanvatten. Daar ben ik trots op.'