In de zomer van 2017 toonde Leon Goretzka voor het eerst zijn kwaliteiten op de internationale bühne. Hij was een van de smaakmakers van de verjongde Duitse nationale ploeg die de Confederations Cup pakte. Het was toen duidelijk dat hij aan zijn laatste seizoen bij Schalke 04, waar hij vijf jaar speelde, zou beginnen. In alle rust werkte Goretzka, die zijn profloopbaan in 2012 bij de toenmalige tweedeklasser VfL Bochum begon, daar verder aan zijn ontwikkeling. Dat hij op een gegeven moment werd geremd door een blessure zou zijn opgang niet afremmen. Deze zomer verhuisde hij dan effectief naar Bayern München dat al na de Confederations Cup liet uitschijnen in hem geïnteresseerd te zijn.
...

In de zomer van 2017 toonde Leon Goretzka voor het eerst zijn kwaliteiten op de internationale bühne. Hij was een van de smaakmakers van de verjongde Duitse nationale ploeg die de Confederations Cup pakte. Het was toen duidelijk dat hij aan zijn laatste seizoen bij Schalke 04, waar hij vijf jaar speelde, zou beginnen. In alle rust werkte Goretzka, die zijn profloopbaan in 2012 bij de toenmalige tweedeklasser VfL Bochum begon, daar verder aan zijn ontwikkeling. Dat hij op een gegeven moment werd geremd door een blessure zou zijn opgang niet afremmen. Deze zomer verhuisde hij dan effectief naar Bayern München dat al na de Confederations Cup liet uitschijnen in hem geïnteresseerd te zijn. Leon Goretzka maakte deel uit van de nationale ploeg tijdens het WK in Rusland. Hij kwam er amper in actie. Maar ook hij moest de kater verwerken en het fiasco uit zijn hoofd krijgen. Dat hij na zijn vakantie de focus kon leggen op Bayern München, hielp hem daarbij. Ook al komt hij daar in een andere wereld terecht. Want Goretzka is nauw verbonden met het Ruhrgebied. Grotere tegenstellingen zijn er niet: de grandeur van de Beierse hoofdstad tegenover het desolate van een industriegebied. Velen hadden op het WK verwacht dat de jonge voetballers die aan de basis lagen van winst in de Confederations Cup in Rusland meer op de voorgrond zouden treden. Had je dat zelf ook gehoopt? LEON GORETZKA: 'Ik vond het al een stap vooruit dat we erbij waren. Want toen we naar de Confederations Cup vertrokken, heette het dat Duitsland een B- of zelfs een C-team had afgevaardigd. Als we geen invloed hadden op de ploeg, dan is dat eigenlijk onze eigen schuld. Dat kan je de bondscoach niet aanrekenen.' Zit je dan opgescheept met een generatieconflict? Tussen de wereldkampioenen van 2014 en de spelers die eraan komen? GORETZKA: 'Zo zou ik dat niet bestempelen. Ik denk dat het van alle tijden is dat een jonge generatie staat te drummen. Er zijn altijd gelouterde spelers, die er al lang bij zijn en veel voor het Duitse voetbal hebben gedaan. En dan heb je de jongeren, die graag in het team willen geraken. Ik denk dat dit enkel maar positief is.' Door velen wordt het counterspel waarmee Frankrijk wereldkampioen werd als voorbeeldmodel aanzien. Terwijl het voetbal op balbezit, waarmee Duitsland uitpakte, weinig succes had. Is die manier van voetballen voorbij? Of blijft het vooral een kwestie van kwaliteit en een goede omschakeling? GORETZKA: 'Nee, voor mij is het voetbal dat gebaseerd is op balbezit helemaal niet voorbijgestreefd. De vraag is wel hoe je dat definieert. Zo spelen als doel op zich heeft geen zin. Maar als je op die manier tot een zekere dominantie komt, dan helpt dat om wedstrijden te winnen. Tegelijkertijd is het een manier van voetballen die veel risico's inhoudt. Joachim Löw hield het ons vaak voor, dat je voor voetbal op basis van balbezit bepaalde vaste voorwaarden moet respecteren en aanhouden, zodat het achteraan niet verkeerd loopt. En daar zijn we, jammer genoeg, op het WK niet in geslaagd.' Door na balverlies te weinig zekerheid in te bouwen? GORETZKA: 'Onder andere. Daardoor kregen we het deksel op de neus. Voor deze manier van voetballen is het essentieel om de risico's te beheersen. Desondanks geloof ik dat dit echt het voetbal is dat we willen spelen. Het voetbal ook waarmee je de meeste successen kan boeken.' Hoe goed lukte die terugkeer naar dat concept tijdens de recente interland tegen Frankrijk? GORETZKA: 'Het was een stap vooruit. We hadden ons voorgenomen een ander gezicht te tonen als tijdens de zomer. Het evenwicht was ook terug. We hadden na die wedstrijd zelfs het gevoel dat we meer risico's hadden kunnen nemen. Er zou zo meer mogelijk zijn geweest qua resultaat. Maar in dit vriendschappelijke duel stonden andere zaken voorop. Die hebben we getoond: opnieuw een juiste balans vinden en compacter staan. In vergelijking met deze zomer stonden die aspecten meer op punt. En ik had vanaf het eerste moment al het gevoel dat de supporters compleet achter ons staan. Ze kijken ernaar uit, ook dat er weer eenheid is.' Naast verdedigende zekerheid heb je ook altijd behoeft aan offensieve oplossingen, zeker tegen diep terugvallende opponenten. Die werden bij de WK-eindronde nooit gevonden. Terwijl het bij je debuut in de eerste ploeg van Bayern München en de eenvoudige 3-0-winst tegen VfB Stuttgart met een goal en een prachtige assist wel op een speelse manier lukte. Waaraan ligt het dan? GORETZKA: 'Wanneer je de bal enkel maar heel traag naar elkaar speelt, brengt dat niks op. Dat was het probleem. Bij het WK was er te weinig snelheid met de bal, te weinig tempo in de acties. Dat is net heel belangrijk als je op balbezit wil spelen. Je moet de tegenstander aan het lopen brengen en op een bepaald moment vermoeien. Dat zorgt dan voor concentratiefouten. Daarvan moet je profiteren. Bij de nationale ploeg beschikken we over spelers die in staat zijn dergelijke oplossingen in balbezit te vinden. Maar dat voerden we op het WK in Rusland heel slecht uit. Nu moeten we ervoor zorgen dat we weer meer doelkansen creëren.' Als voetballer bij Bayern München zal je weinig ruimte vinden tegen stevig georganiseerde blokken. Thomas Müller zei al eens dat hij een 'ruimtegever' moest zijn. Zie je die taak als de volgende stap in je evolutie? GORETZKA: 'Ik denk het wel. Het is een onderdeel waarin ik me nog verder wil verbeteren. Ook tegen Frankrijk probeerde ik me goed tussen de linies te bewegen, om zo ruimte te creëren voor de anderen. Hoe hoger je komt, des te regelmatiger je op een tegenstander botst, want zij kruipen achteruit en proberen zo de ruimte volledig dicht te maken. Dan komt het er op aan oplossingen te vinden.' Van jou werden nog niet zo lang geleden andere zaken gevraagd. GORETZKA: 'In Schalke lag de focus het laatste jaar eerder op een goede verdediging en snelle omschakelmomenten. Ik zie er niet tegenop om ook te werken bij balverlies. Maar als je over zo'n goede spelers beschikt als in de nationale ploeg, dan mag je je niet beperken tot één speelwijze.' Je vrienden in Bochum zeggen dat er een goede advocaat in je schuilging, mocht je geen profvoetballer zijn geworden. Waarom pleitte je dan niet voor Real Madrid, Barcelona of een verder verblijf als volksheld bij Schalke, maar toch voor Bayern? GORETZKA: 'Het zou te ver leiden om dat allemaal uit te leggen. Veel negatieve zaken staken de kop op, maar ik nam de tijd om mijn beslissing te nemen. Ik ben Schalke 04 nog altijd dankbaar dat ze me die reflectieperiode gaven en me niet onder druk hebben gezet. Pas dan kan je een dergelijk besluit perfect nemen. Ik ben er honderd procent van overtuigd dat dit voor mij de beste beslissing was.' Het ziet ernaar uit dat veelbelovende spelers uit 1995 tot volledige wasdom komen. Met Joshua Kimmich, Niklas Süle, Serge Gnabry en jijzelf. Voordien speelden jullie al samen bij de nationale Duitse jeugdteams, nu ook bij Bayern München en de Mannschaft. Dat herinnert ons aan de generatie van 1988 met Jérôme Boateng, Mats Hummels, Benedict Höwedes, Mesut Özil en anderen, die eerst Europees kampioen U21 werden en vijf jaar later wereldkampioen. Bestaat er zoiets dat in een bepaalde jaargang een soort van energie ontstaat, dat je elkaar stimuleert en verder brengt? En dat zoiets uitzonderlijks ontstaat? GORETZKA: 'Ja, natuurlijk. Ik denk dat het bij onze generatie al heel vroeg begon. Ik reken er immers ook nog graag Timo Werner en Julian Brandt bij, beiden uit 1996, omdat ze al vanaf de U16 met ons meespeelden.' Een succesverhaal als het ware ook voor de Duitse nationale ploeg? GORETZKA: 'Met de U17 waren we slechts één minuut van de EK-titel verwijderd. Dat lukte dan weer wel met de U19 én de U21. En bij de Olympische Spelen wonnen we de zilveren medaille. Dat zijn successen die voor zich spreken. Wij hopen natuurlijk dat we met die jongeren verder kunnen op deze weg.' Zijn jullie de volgende generatie die de kar gaat trekken? GORETZKA: 'Daar streven we in ieder geval naar. Als we dat dan ook realiseren, is dat ook nog eens een grote stap vooruit. Maar de voorwaarden daarvoor zijn er al.' Hoe gaat het met je gezondheid? Twee jaar geleden moest je, door een chronische darmontsteking, je voedingspatroon volledig omgooien: geen gluten, koemelk of varkensvlees meer. Plots werd je ook minder blessuregevoelig. GORETZKA: 'Ik heb dat zo bijgehouden en doe het nog altijd verder. Daarmee voel ik me goed.' In eerdere interviews praatte je over de passie van de lagere afdelingen en de kilte van het profvoetbal. En je noemde jezelf een voetbalromanticus. Is dat niet opmerkelijk voor een jonge prof van amper 23 jaar, een leeftijd waarop je in het voetbal gewoonlijk aan loopbaan, geld, status en sterrendom denkt? Voor jou is voetbal nog echt passie? GORETZKA: 'Bij mij hoort dat erbij. Zonder die passie was ik ook nooit gekomen waar ik nu zit. Het is niet zo dat ik alle ontwikkelingen die plaatsgrijpen in het voetbal slecht zou vinden. Dat ik nu bijvoorbeeld, zoals mijn vrienden in de lagere afdelingen, liever op zand zou spelen dan op een perfecte grasmat in de Allianz Arena.' Vrees je niet dat het voetbal zich te fel van de basis verwijderd? Zoals bij het Duitse WK-trainingskamp in Südtirol, dat wel een ruimteschip uit een andere wereld leek? GORETZKA: 'Ik kan natuurlijk niet vergelijken, omdat ik voordien geen dergelijke trainingskampen met de nationale ploeg meemaakte. Ik dacht: het is waarschijnlijk normaal dat je op een zekere manier wat wordt afgesloten. En dat je de supersterren probeert af te schermen zodat ze zich in de laatste rechte lijn naar het WK kunnen concentreren op hun training. Ikzelf heb daar geen nood aan. Bij Schalke kende ik niks anders dan te trainen op ons complex met de fans langs het veld. Daarom zal het mij benieuwen hoe dat verder zal evolueren.'