De Pro League ligt nu een poosje stil. Tijd om even terug te blikken op een, alles welbeschouwd, vrij matige jaargang. Om de veertien dagen begaven mijn echtgenote en ik ons trouw naar het stadion van onze favoriete club, KAA Gent. De Buffalo's haalden een bevredigend eindresultaat, met grote dank aan Yves Vanderhaeghe.
...

De Pro League ligt nu een poosje stil. Tijd om even terug te blikken op een, alles welbeschouwd, vrij matige jaargang. Om de veertien dagen begaven mijn echtgenote en ik ons trouw naar het stadion van onze favoriete club, KAA Gent. De Buffalo's haalden een bevredigend eindresultaat, met grote dank aan Yves Vanderhaeghe. Voorts bekeek ik talloze wedstrijden op de betaalzender; in mijn geval Play Sports. Voeg daarbij ook de internationale competities, Champions en Europa League op de commerciële omroepen en VRT. Occasioneel zag ik Extra Time. Voetbal op tv ging telkens gepaard met een overaanbod aan randanimatie; voor de wedstrijd, tijdens de rust en achteraf deden analisten uitgebreid hun zegje. Vaak interessant, soms controversieel, maar dikwijls werd er ook veel gebakken lucht verkocht. Meesters in de ongein: het surplus aan Nederlandse 'specialisten'. 'Oude glories' is wellicht een betere omschrijving. Orakelend, en te allen tijde overtuigd van hun grote gelijk en hun superieure kijk op de zaken. Waarom adoreren onze media alles wat van over de Moerdijk komt? Ik heb er eerlijk gezegd het raden naar. Waren van het scherm niet weg te branden: Jan Mulder, Johan Boskamp, Aad de Mos, Dennis van Wijk; gelukkig zijn we al een tijdje van Mario Been verlost. Maar de allergrootste bron van ergernis was ongetwijfeld het onverstaanbare gebrabbel van ene Rick de Leeuw, nota bene zanger van beroep. Moet dat nou? Ondertussen merk ik in het programma van Ben Crabbé (Wereldkampioenen) dat onze Hollandse bloedbroeders ook daar present zijn en gezellig tafelen. Sommige landgenoten stonden wèl borg voor kwaliteit en etaleerden hun parate kennis van het spelletje. Marc Degryse: ad rem en recht voor de raap; Peter Vandenbempt: vinnige, haarscherpe analyses; Franky Van der Elst: gentleman en objectief; Imke Courtois: to the point en met een vleugje humor. Bijna vergat ik Gert Verheyen, maar die zullen we jammer genoeg de komende tijden moeten missen nu hij trainer wordt. Krijgt charmante Imke binnenkort een Vlaamse doublure? Graag. Méér Eric Van Meir en exit Rick de Leeuw? Graag. En wordt het aantal coaches zonder job, die voortdurend inhakten op hun collega's die wèl aan de slag waren, tot redelijke proporties herleid? Graag. Dus: zenders allerhande, mag het wat volgend seizoen betreft iets chauvinistischer bij de keuze van jullie analisten? Als het effe kan...