Voor jongens als Ryan, Kawashima en Troisi begint overmorgen de Asian Cup, het Aziatisch landenkampioenschap. Ze zijn mogelijk tot begin februari niet beschikbaar voor hun clubs. Nog heel wat meer spelers maken zich op voor de Afrika Cup, die over tien dagen van start gaat.
...

Voor jongens als Ryan, Kawashima en Troisi begint overmorgen de Asian Cup, het Aziatisch landenkampioenschap. Ze zijn mogelijk tot begin februari niet beschikbaar voor hun clubs. Nog heel wat meer spelers maken zich op voor de Afrika Cup, die over tien dagen van start gaat. Ontoelaatbaar, vinden sommigen, dat in 2015 deze jongens wekenlang niet voor hun clubs kunnen aantreden. Onwaarschijnlijk dat er in de 21e eeuw nog zo wordt gedacht. Europees voetbalkolonialisme. Het oude continent is het centrum van het wereldvoetbal. De beste spelers en trainers van de hele planeet zijn hier aan de slag. Vanwege de traditie, maar toch vooral omdat Europa de rijkste clubs telt. Maar moet het hele voetbalbestel zich daarom voortdurend schikken naar onze eisen? Nee, toch. Ofwel moet het interlandvoetbal de voorkeur blijven krijgen, ofwel moet het clubvoetbal voor alles gaan. Voor dat laatste valt veel te zeggen. De clubs betalen immers de spelers. Maar dan moeten we consequent zijn en het EK en eigenlijk ook het WK afvoeren. Of dat een goede zaak zou zijn, is zeer de vraag. Vorige zomer bleek nog maar eens welke aantrekkingskracht het interlandvoetbal heeft. Het WK schaarde het hele land voor de buis en zette duizenden en duizenden jongetjes, en gelukkig ook meisjes, aan om te gaan voetballen. Landenkampioenschappen zijn het beste wervingsmiddel voor het balspel. Niet alleen in Europa, maar ook in Azië, Afrika of Zuid-Amerika. Continentale kampioenschappen zijn voor hen misschien nog belangrijker dan het WK, omdat ze veel minder deelnemers op de Wereldbeker tellen dan Europa. Voor meer dan driekwart van de FIFA-leden is het de enige mogelijkheid om de eigen spelers aan het werk te zien: in eigen land tijdens de kwalificatiefase, op het eigen werelddeel tijdens de eindronde. De Asian Cup of de Afrika Cup is ook zowat de enige mogelijkheid voor andere continenten om een deeltje binnen te slepen van de voetbalkoek, waar hun grootste talenten ruimschoots aan bijdragen. Die toernooien zijn zelfs ronduit levensnoodzakelijk. Bij de Afrikaanse voetbalbond (CAF) brak het angstzweet uit toen Marokko vroeg om de editie 2015 van de Afrika Cup uit te stellen vanwege het ebolagevaar. Er moest gevoetbald worden. Vanwege bestaande contracten, maar ook omdat de inkomsten broodnodig zijn. De Afrika Cup werd dan maar holderdebolder verplaatst naar Equitoriaal-Guinea. Een keuze waar overigens heel wat op aan te merken valt. We hoeven ook niet laatdunkend te doen over die landenkampioenschappen. Twee jaar terug woonde ik de Afrika Cup bij in Zuid-Afrika. Het was een verademing. De spelers logeerden in normale hotels en waren elke dag toegankelijk voor de media. Op de tribunes heerste een uitgelaten sfeer, omdat ze gevuld waren met echte, passionele fans in plaats van sponsorgasten die meer voor het eten en de champagne dan het voetbal komen. Het vertrek van de Afrikanen en Aziaten halfweg het seizoen wordt competitievervalsing genoemd. Dat zijn blessures ook, maar die horen nu eenmaal bij het voetbal. Net als de Asian Cup en de Afrika Cup. En in tegenstelling tot letsels ligt de internationale voetbalkalender al jaren vooraf vast. Er kan dus met de landenkampioenschappen rekening worden gehouden. Bij het aanwerven van spelers bijvoorbeeld. Wie talent weghaalt op andere werelddelen, moet beseffen dat deze jongens af en toe bondsverplichtingen hebben. Er is ook weinig mis met de timing van deze evenementen. In de meeste Afrikaanse regio's kan er in onze zomer niet worden gevoetbald en de overbelasting is kleiner dan bij een EK of WK, dat tussen twee competities in wordt afgewerkt. In plaats van te jammeren, zouden we beter kritiek hebben op de nieuwe Europese Nations Cup, een competitie met stijgen en dalen die voor meer belasting zal zorgen dan oefeninterlands. Als de spelers te veel belast worden, kunnen we misschien ook de nationale kalender wat verlichten. Kortom, laat je niet afschrikken door het geklaag van trainers en commentatoren voor wie alleen Europa telt en geniet de komende weken met volle teugen van de Afrika Cup 2015. DOOR FRANÇOIS COLINSpelers van andere continenten mogen ook de kleuren van hun land verdedigen.