DE TITELVERDEDIGER: BIJNA ONVERANDERD VOOR VIJF OP EEN RIJ

Een spelletje 'zoek de zeven verschillen' zal je ook dit seizoen niet kunnen spelen bij Knack Roeselare. Middenman Joppe Paulides werd vervangen door de Spaanse international Miguel Ángel Fornés en de jonge - met alle respect - West-Vlaamse 'kernopvullers' Leonis Dedeyne en Pieter-Jan Creus vertrokken, maar verder onderging Roeselare geen enkele wijziging.
...

Een spelletje 'zoek de zeven verschillen' zal je ook dit seizoen niet kunnen spelen bij Knack Roeselare. Middenman Joppe Paulides werd vervangen door de Spaanse international Miguel Ángel Fornés en de jonge - met alle respect - West-Vlaamse 'kernopvullers' Leonis Dedeyne en Pieter-Jan Creus vertrokken, maar verder onderging Roeselare geen enkele wijziging. Al na zijn eerste titel in 2013 kreeg Emile Rousseaux te horen dat hij zich vergiste door zo veel mogelijk vast te houden aan zijn selectie. Om iedereen geprikkeld te houden, zo luidde het, moet je in het volleybal minimaal 25 procent van je kern vernieuwen. Trouw aan zijn filosofie hield de coach meer rekening met zijn aanvoelen dan met le bien pensant, met wat de anderen - in dit geval zowel de goegemeente als de meeste volleybalexperts - dachten. Het legde hem geen windeieren. Ook na vier seizoenen ziet hij wat hij noemt 'voldoende kwaliteit bij de spelers en bij de trainersstaf om elkaar op peil te houden.' Daarom dus slechts één nieuwkomer, Miguel Ángel Fornés, die Rousseaux net als de vorig jaar gehaalde maar in de beslissende fase geblesseerde spelverdeler Ángel Trinidad, kent als veelvuldig tegenstander van toen hij bondscoach was van de nationale junioren. De sterke Spaanse lichting behaalde zilver op het WK U19 in 2011 en op het EK U20 in 2012. 'Er zit muziek in die jongen, maar hij is een ver van afgewerkt product', aldus de coach over zijn nieuwe middenman. Knack Roeselare staat logischerwijze verder dan zijn concurrenten, maar nu al de favorietenrol opnemen vindt Rousseaux voorbarig. Het getuigt van arrogantie, zo meent hij, om dat voor aanvang van het seizoen te stellen. 'Resultaten zijn ook afhankelijk van de sterkte van de andere teams. Aangezien Maaseik, Lennik en Antwerpen fel veranderd zijn, kan ik daar op dit moment geen zinnige uitspraak over doen.' Francis De Nolf sprak in zijn openingswoord op de officiële ploegvoorstelling, de Knack Volley Kick Off, wel luidop zijn wens uit. De voorzitter droomt van een voor Knack Roeselare unieke vijfde titel op rij, een evenaring van de prestatie van Maaseik eind jaren negentig. Voor recordkampioen (14 keer) en -bekerwinnaar (ook 14 keer) Noliko Maaseik is het van 2012 geleden dat het nog een prijs pakte. Veel te lang, vinden de in het verleden zo verwende Limburgse volleybalfans. Na de successen onder Anders Kristiansson en Vital Heynen zocht Maaseik enkele jaren tevergeefs naar een coach van eenzelfde niveau. Met de Argentijn Daniel Castellani, die in januari overnam van Giovanni Torchio, hoopt de club die witte merel eindelijk in huis te hebben. Castellani, die als speler en als coach mooie adelbrieven kan voorleggen, loodste Maaseik vorig seizoen naar de play-off-finale met een ploeg die naar zijn mening 'volledig verkeerd was samengesteld'. Een duidelijke vingerwijzing naar Eddy Evens en Thierry Courtois, die niet over de tijd beschikten om met voldoende (actuele) kennis van zaken te handelen. Met de aanstelling van clubmonument en Belgische volleyballegende Wout Wijsmans als technisch directeur wil het bestuur daarin verandering brengen. Het organigram onderging nog meer wijzigingen. Waar in het verleden voorzitter Mathi Raedschelders samen met Eddy Evens en René Corstjens onder hun drieën de jaarvergadering hielden, de begroting opstelden en die vervolgens ook zelf goedkeurden, traden nu zes bedrijfsleiders toe tot de voortaan twaalfkoppige raad van bestuur. Het moet op organisatorisch en financieel vlak leiden tot een bredere en betere structuur. Op sportief vlak stelde Castellani, die voor twee jaar bijtekende, het als een absolute voorwaarde dat hij zelf, in samenspraak met Wijsmans, de spelerskern mocht samenstellen. Het gevolg is dat slechts drie spelers die vorig seizoen onder contract stonden, nog voor Noliko volleyballen. Met maar liefst tien (!) nieuwkomers onderging Maaseik een metamorfose. Daarbij werd teruggegrepen naar het vroegere recept: Maaseik wil weer de club zijn waar jonge, ambitieuze volleyballers naartoe komen om te groeien tot spelers die twee, drie jaar later terechtkunnen bij Europese topploegen. Kamil Rychlicki, nog geen twintig jaar, zou op termijn zo'n Europese topper kunnen worden. De Luxemburger met Poolse ouders werd gevolgd door diverse buitenlandse clubs, maar Maaseik, waar hij al enkele maanden proeftrainingen volgde, toonde zich het snelst op de bal. Ook van de Spanjaard Alejandro Vigil (23) verwachten ze bij Maaseik nog veel progressie. De tweede nieuwe middenman is gewezen Rookie van het JaarMartijn Colson, die ondanks zijn jonge leeftijd (22) al Europees speelde met Antwerpen en Asse-Lennik. Naast de gebleven ervaren rotten Jelte Maan en Robert Bontje kwamen met spelverdeler Branislav Skladany en de Argentijnse internationals Facundo Santucci (libero, 29) en Nicolás Bruno (receptieaanvaller, 27) nog mannen die het klappen van de zweep kennen. In de voorbereiding kende Maaseik meer ups dan downs - normaal voor een volledig nieuwe ploeg - maar bij technisch directeur Wijsmans is het vertrouwen groot dat Maaseik Roeselare het vuur aan de schenen zal leggen. Driemaal de play-off-finale in zes jaar en één keer bekerwinst: nog net wat meer dan Topvolley Antwerpen (één keer play-off-finale en één keer bekerwinst) profiteerde Asse-Lennik sinds het begin van dit decennium van de terugval van Maaseik. De vereniging met de rijke historie die, ook al speelde ze al sinds 1996 in Zellik, de naam Lennik in ere hield, breekt met de traditie. 'Lennik, Lennik', het voor volleyballiefhebbers zo gekende geluid zal niet meer van de tribunes rollen nu de club verhuisde naar Oost-Vlaanderen en vanaf deze zomer door het leven gaat als Lindemans Aalst. Door volop voor de naam Aalst te kiezen, hoopt het bestuur dat de Aalstenaars zich kunnen vereenzelvigen met de nieuwe club. Als de trouwe achterban van het eerste uur uit Lennik niet afhaakt, kan de supportersschare alleen maar groeien. Ook budgettair zijn de groeimogelijkheden in de Oost-Vlaamse stad groter. In het Molenbos zat de club letterlijk en figuurlijk aan haar plafond. Een probleem dat zich niet voordoet in Sportcentrum Schotte, de gloednieuwe thuisbasis in Aalst die volgende maand ingehuldigd wordt met de topper tegen landskampioen Roeselare. Voor Europees volleybal moet het team van coach Johan Devoghel dus niet langer uitwijken naar Gent, Antwerpen of Leuven. Dat team heeft op de spelverdelerpositie meer ervaring dan eender welke ploeg in de Liga. Nog meer dan vorig seizoen zal de 39-jarige Frank Depestele de vaderfiguur zijn voor de rest van de grondig gewijzigde groep. Zeker zijn talentvolle Poolse doublure moet heel wat kunnen opsteken van Depestele. Zowel op het EK als op het WK U19 in 2015, beide gewonnen door Polen, oogstte Kamil Droszynski veel lof. Met onder meer Robbert Andringa, Robin Overbeeke en Seppe Baetens verloor de ploeg een groot aantal sterkhouders. Hun vervangers brengen veel lengte bij, maar het valt net als bij Maaseik af te wachten of ze gezien de jonge leeftijd van de meesten een constante in hun prestaties kunnen leggen. Met de nieuwe structuur van de Champions League wordt het voor Belgische clubs nog moeilijker dan het al was om zich staande te houden. Terwijl er vorig seizoen 28 ploegen mochten deelnemen aan het kampioenenbal, zijn dat er nu nog twintig. Polen, Rusland, Italië en Turkije hebben elk twee rechtstreeks gekwalificeerde teams en via de laatste voorronde komt daar naar alle waarschijnlijkheid uit elk van die vier landen nog een ploeg bij. Welke rol zal weggelegd zijn voor de acht overige teams? Bij Maaseik vragen ze zich zelfs luidop af of een Belgische ploeg überhaupt nog iets te zoeken heeft in de Champions League. Of ze niet beter af zijn in de CEV Cup, waar de concurrentie meer op maat is - Roeselare, als derde uit de CL-poulefase opgevist in de CEV Cup, bewees dat alvast vorig seizoen door de halve finales te bereiken - én waaraan een minder hoog prijskaartje hangt. De kosten van de CL lopen immers hoog op. Om te mogen deelnemen betalen de clubs vooraf 25.000 euro. Het videochallenge- systeem waarbij ploegen een fase mogen betwisten, kost ook nog eens 5000 euro per wedstrijd. Een gemakkelijk rekensommetje maakt dat de clubs al 40.000 euro kwijt zijn voor er bij wijze van spreken een bal is opgeslagen. Peanuts voor de rijkere clubs, maar een aanzienlijk bedrag voor de Belgische toppers, die op financieel vlak niet de slagkracht hebben van teams uit Italië, Polen en Rusland. Vooralsnog telt België nog steeds twee deelnemers aan de CL, tenminste als Maaseik de laatste voorronde overleeft, maar in een dubbele confrontatie met de winnaar van het duel tussen Groningen en het Bulgaarse Dobroedzja Dobritsj zou het tegendeel een enorme verrassing heten. In de poulefase wachten de Belgische vertegenwoordigers echter loodzware affiches. Maaseik lootte Kedzierzyn, Dinamo Moskou en BBSK Istanboel en het rechtstreeks geplaatste Roeselare treft Halkbank Ankara en (waarschijnlijk) Belgorod en Perugia. De hoop om als Belgische club de eerstvolgende jaren nog de Final Four van de Champions League te spelen, hebben zelfs de grootste optimisten al een tijdje opgegeven. Maar ongetwijfeld zijn er wel nog believers die in de CEV Cup durven te dromen van Europees succes en van een tweede Europese beker voor een Belgische mannenploeg na Knack Roeselare in 2002. Zeg niet zomaar de Belgische volleyballiga, zeg de Euromillions Volleyball League. Een nieuwe naam, nieuwe sponsors, een nieuw project: zo wil de hoogste afdeling van het volleybal zich onder kersvers voorzitter Philippe Boone en CEO Marc Spaenjers profileren. De clubs kregen de belofte dat het geld van de Nationale Loterij niet op de rekening zal blijven staan van de Liga, maar onder hen verdeeld wordt op basis van drie pijlers. Een eerste pijler is de resultaatgerichte, het prijzengeld zeg maar. Voor deze campagne gebeurt dat op basis van de rangschikking van vorig seizoen. Daarnaast is er financiële steun voor clubs die jonge Belgische spelers kansen geven. Onder de roepnaam Go for Future zullen de tien topklassers dit jaar ook (verplicht) deelnemen aan een toernooi met een U23-ploeg. Een derde pijler is de community waarin de clubs hun uitstraling hebben, dit zowel op het gebied van de supporters, de communicatie via sociale media en website als op basis van het aantal jeugdleden en regionale clubs waarvoor zij een model zijn.Met de slogan Volley makes me Happy wil de Euromillions Volleyball League naast competitie en prestatie ook voor positieve vibes zorgen. De supporters en spelers moeten samen happy zijn omdat ze met volleybal bezig zijn. Hoe men ons blij zal maken? 'Door te communiceren en te activeren', klinkt de Liga vaag bij monde van de voorzitter. Concrete plannen zijn er nog niet. 'Voor het ogenblik is het vooral een boodschap die we willen overbrengen.' Aan de competitieformule verandert er voorlopig niets. Na een reguliere competitie volgen opnieuw play-offs, waarbij de top zes speelt voor de twee finaleplaatsen. Ook voor de vier ploegen die veroordeeld zijn tot play-downs, wordt het ditmaal spannend. Na drie jaar gesloten competitie - er waren wel stijgers, maar geen dalers - zal er deze keer op het einde van het seizoen wel een ploeg degraderen en een ploeg uit de Liga B promoveren, als die tenminste voldoet aan de licentievoorwaarden. Op basis van de klassering van de jongste twee seizoenen ziet het er voor Waremme - samen met Guibertin is Waremme een van de twee Waalse clubs in de Liga - niet zo goed uit in de degradatiestrijd. Waar volleybal in Vlaanderen met bijna 50.000 leden de eerste zaalsport is, blijft het in Wallonië, en ook in Brussel, 'onderontwikkeld'. 'Onder het motto sharing expertise zullen topclubs de kleinere, en dus ook de Waalse, clubs vertellen hoe zij het aanpakken', aldus Boone. 'Bovendien trekt de Champions Cup (de nieuwe naam voor de supercup, die vanavond gespeeld wordt tussen landskampioen en bekerwinnaar Knack Roeselare en vicekampioen Noliko Maaseik, nvdr), in navolging van de nationale ploeg vorig jaar in het kader van de World League, naar Luik in de hoop het volleybal over de taalgrens een boost te geven.' Of het lukt? Wait and see ofte Attendez et voyez. DOOR ROEL VAN DEN BROECK - FOTO'S BART VANDENBROUCKEOok na vier seizoenen ziet Emile Rousseaux voldoende kwaliteit bij spelers en staf om elkaar op peil te houden.