Praten doet hij vlot en ogenschijnlijk zonder nadenken, maar in wát hij zegt, legt Josip Skoko de grootste omzichtigheid aan de dag. Zo laat hij zich in Genk ook als speler kennen. Want zonder als autoritaire patron naar voren te treden, zonder zich op het veld als alles bepalende spelverdeler op te werpen, blijkt de Australische middenvelder toch van grote waarde voor RC Genk. Een interview met een socceroo.
...

Praten doet hij vlot en ogenschijnlijk zonder nadenken, maar in wát hij zegt, legt Josip Skoko de grootste omzichtigheid aan de dag. Zo laat hij zich in Genk ook als speler kennen. Want zonder als autoritaire patron naar voren te treden, zonder zich op het veld als alles bepalende spelverdeler op te werpen, blijkt de Australische middenvelder toch van grote waarde voor RC Genk. Een interview met een socceroo. Proficiat. Met vijf ben je de 'leading man' in het klassement van de assists.Josip Skoko : Thanks, yeah, well, de hele ploeg draait beter. Vorig jaar liep het moeilijker omdat de spelers niet echt wisten wat ze moesten doen. Vertrouwen komt met weten wat je moet doen. Nu kom je het veld op en weet je precies wat van je verwacht wordt. Dat maakt mijn taak zoveel gemakkelijker, ik kan me meer concentreren op wat ík moet doen : in positie blijven, de voorspelers steunen wanneer je kan, het samenspel met de achterspelers verzorgen, de bal laten rond gaan, keep things organized. Obviously moeten we in het middenveld ook veel kansen kunnen creëren. Vorig seizoen gaf ik ook veel assists, maar de doelpunten gingen er niet in. Jos Daerden zei onlangs in een interview : 'als iedereen het systeem door heeft, zullen de middenvelders ook scoren.' Wat moet er daartoe nog verbeteren ?Definitely, yeah, I agree. De forwards spelen heel goed, maar ze moeten ook begrijpen dat ze af en toe de bal moeten ophopuden om ons de tijd te geven naar voren te komen. Ook de verdedigers moeten de bal nog meer kunnen bijhouden en rondspelen om de middenvelders toe te laten runs te maken. Dan zullen ze ons meer vertrouwen bezorgen om naar voren te durven gaan, wetende dat ze achteraan de zaak onder controle hebben. Het is veel van alles, you know. Vaak valt er nog te veel ruimte tussen de aanval en de rest van de ploeg.A lot of the time komt dat door de verdediging. De verdedigers zijn niet altijd zo zeker van zichzelf. Wij middenvelders moeten tot een zeker punt onze directe tegenstander volgen, je kan ze niet gewoon laten lopen, maar met vier achterin heb je daar meestal een man op overschot, dus moet je hem op een gegeven moment kunnen laten gaan. Alleen vormt dat soms een probleem als we tegen een ploeg met drie middenvelders spelen. Gecompliceerd is het niet, gewoon in elke linie storen en de tegenstander opvangen. Kwestie van timing en elkaar begrijpen op het veld. Dat heeft gewoon wat tijd nodig. Geleidelijkaan, als het vertrouwen met de wedstrijden groeit, zullen we meer naar voren kunnen pressen. Uiteraard krijg je dan ook meer kansen om te scoren. Deel je de mening van Bernd Thijs dat een systeem met één verdedigende middenvelder in het hedendaags voetbal voorbijgestreefd is ?Een 4-4-2 is modern voetbal, maar het is moeilijk om te spelen en veel coaches kiezen er niet voor omdat ze resultaten moeten halen en dit systeem je veel problemen kan bezorgen als je het niet goed uitvoert. Wij spelen met twee verdedigende en aanvallende middenvelders terzelfdertijd. Bernd en ik zijn defensiever dan de vier anderen, ik bedoel de twee spitsen en de twee vleugelspelers. Daardoor sta je in dit systeem soms wat vaker alleen. Dat is iets nog iets waaraan we moeten werken : de buitenspelers die naar binnen komen om mee te verdedigen. Voor Thijs is de taakverdeling op het middenveld een goede evolutie omdat hij er verdedigend niet meer alleen voor staat. Jij loopt nu meer naast hem en niet langer alleen achter de spitsen, zoals in de nationale ploeg. Hoe voel jij je in die nieuwe rol ?In aanvallende zin is het wat zwaarder omdat veel van je energie opgeslorpt wordt door het verdedigende deel van de taak. Maar als iedereen zijn werk doet, komt het niet allemaal bij ons terecht. Dus heeft op z'n minst een van ons, nooit allebei samen, altijd wel de tijd en de ruimte om in the box te kunnen komen. Thijs en ik moeten alleen nog meer passes en vertrouwen krijgen om de bal in een moeilijke positie in ontvangst te nemen. Want hij en ik zijn in staat om de zaak te temporiseren. We kunnen zeker nog verbeteren. We trainen ook nog veel, de laatste zes weken heel hard zelfs. We komen nu uit de eerste fase van het seizoen waarin je moet werken, want de voorseizoen was niet zo tough. Ik maakte de voorbereiding niet helemaal mee, want ik kwam pas later terug, maar ze was licht. Dus we zullen straks nog sterker worden. Er zijn ook nog Rogerio en Wamfor, maar dat er niet veel concurrentie is voor mijn positie, is waar, ja. Maar dat is een situatie die je als speler niet zo graag wil. Je wil toch altijd iemand als concurrent voor je positie, ook al hou je daar niet van, want met een concurent ga je onbewust toch harder werken. Dat is iets wat je op de toppen van je tenen houdt. Maar dat vormt hier geen probleem, want ik ben hier nog niet zo lang. In Kroatië daarentegen was er niemand to take my spot en dan wordt het na drie, vier jaar moeilijk om jezelf te blijven forceren en pushen. Dan is de tijd rijp om van club te veranderen. Maar, nogmaals, nu vind ik dat nu geen probleem hier in Genk. Vorig seizoen kregen jullie een hele zwakke uitreputatie.Dat had, vind ik, ook voor een deel met pech te maken, want we speelden een paar heel goeie wedstrijden die we verloren en dat verliest men wel eens uit het oog. We zijn dit seizoen in staat de beste ploegen te verslaan. Het komt erop aan constant te leren worden en dan kunnen we in de topzes eindigen. Europees halen zou heel goed zijn. Vorig seizoen zouden we een ploeg als Brugge niet geklopt hebben. Toen werd het trouwens 6-1. Nu speelden we op Club Brugge niet eens zo goed als vorig seizoen, maar we wonnen wel. We speelden in formation, we hebben meer ervaring en we zijn meer set to the task. En kijk, die reputatie, daar zal men bij elk uitverlies op terugkomen. Daarom was winnen in Brugge zeker een grote stap om daarvan af te raken. Hoe meer we buitenshuis winnen, hoe makkelijker het wordt. En twee halve kansen krijgen, zoals op Brugge, en twee keer scoren, is natuurlijk ook een kwaliteit. Hoe groot is voor jou als aangever het verschil met Dagano of Paas in de spits ?Het zijn verschillende spelers - wie nu de beste is, daar kan ik geen commentaar op geven. Dagano is heel goed, natural talented, goed schot, snelheid, kracht, you know. Maar hij heeft nog wat tijd nodig to work into the system. Hij heeft talent, maar sommige dingen moet hij nog begrijpen, zoals zijn verdedigende taak uitvoeren om iedereen te helpen. Tussen mij en Sonck is, omdat we ook al langer samenspelen, de verstandhouding steeds beter geworden. Dat bleek al in de eerste wedstrijden. Soms heb ik de bal, kijk ik op naar Wesley en dan weet ik exact waar ik de pass moet geven. Kijk ik naar Dagano weet ik nog altijd niet waar hij naartoe gaat lopen. Dat moet groeien. Hij kan bijvoorbeeld ook heel goed een bal bijhouden, maar dan moet hij wel naar ons kíjken. Terwijl je vaak ziet dat hij de bal voor zich houdt en dan maar op doel trapt vanaf crazy places. Soms is dat goed, maar soms kan je ook voorzetten. Hij moet nog wat werken op waar hij loopt en wat hij doet. We zijn daar mee bezig. Het wordt steeds beter. Het verschil met vorig jaar is volgens mij trouwens dat we toen ook wel af en toe goed speelden, maar dat we dat nu langere periodes kunnen volhouden. Geeft het jullie als groep geen onvolwassen gevoel dat jullie dat nu onder een andere trainer ineens wel kunnen opbrengen ?Mmmm, yeah, er zitten sowieso voor een deel jonge spelers in de groep en als ze niet jong zijn, hebben ze iemand nodig om hen te leren wat te doen. Vorig jaar zag ik het ook : veel heel getalenteerde spelers, maar ze moeten gezegd worden waar in het systeem ze moeten staan en wat ze moeten doen. Spelers begrepen dat niet echt. Daarom is deze trainer anders dan Boskamp : Boskamp was goed, maar geen leraar zoals Sef ( Vergoossen, nvdr) Dat is het grote verschil, dat er nu guidance is. Jij bent altijd beschouwd als de potentiële leider die een groep nodig heeft. Vroeger beweerde je dat je daarvoor eerst moest presteren en de taal nog niet kende. Hoever sta je daar nu in ?Ik ben kapitein, ja, en het is allemaal heel snel gegaan. Things are going well, ook met de taal en zo. Ik ben nu in the stage dat ik de ploeg kan leiden, maar ik zie het niet als één man die leidt en de rest die volgt. Ik denk dat we meer met een groep zitten waarin iedereen zijn deel bijdraagt. Als er iets extra's gedaan moet worden, is het duidelijk dat ik er klaar voor sta. Vorig seizoen nooit het gevoel gekregen dat jij het voortouw moest nemen ?Ik had dat gevoel het hele jaar, maar het is niet iets dat ik kon doen. Héél frustrerend. Ik had een goed idee van wat we nodig hadden, maar je had een trainer nodig om de zaken te organiseren. Je kan wel bepaalde dingen aangeven, maar als vijftig, zestig procent van de ploeg niet weet wat je wil, is het onmogelijk om iets te veranderen. Dan kan je niet meer dan een paar goeie wedstrijden spelen door zelf op het veld een paar dingen te proberen. Maar dat is niet genoeg. Daarom blijf ik herhalen dat het nu makkelijker gaat omdat de coach ons duidelijk zegt wat hij wil.En je hier proberen te manifesteren én met de Australische nationale ploeg een druk interlandprogramma afwerken voor de WK-kwalificatie, waarbij je wedstrijden met Genk zal missen : dat wordt zwaar.Bij Genk splitst de trainer onze taak als speler op in kleine, begrijpelijke stukjes en als je je daar op concentreert, vergeet je zaken als 'het resultaat', kortom de dingen die druk veroorzaken. Maar moeilijker zal het zeker worden. Dit seizoen hebben we wel nog geen enkele interland gespeeld. Alleen in the break. Daarna ben ik nog niet weggeweest. Dus ik heb me perfect kunnen voorbereiden voor dit seizoen. Op wat problemen met de knie na die nu achter de rug liggen, ben ik fit. Tot nu toe vormt het geen probleem. In november zijn er kwalificatiewedstrijden, maar als we ons plaatsen, zal het rustiger zijn, vermoed ik. Het zal wat focus vergen, maar ik kan mij, elk op zijn tijd, op die twee zaken concentreren. Plaatsen we ons niet - we spelen vriendschappelijk tegen Frankrijk en dan officieel tegen de vijfde uit de stand in Zuid-Amerika - dan zal dat een groot gat achterlaten. Er is veel druk om het te halen omdat we er de ploeg voor hebben. Als we ons plaatsen, veranderen we het voetbal in Australië. De kwalificatie will lift us up. Op clubniveau doet men heel hard zijn best. De bond had veel problemen met ethnics, verschillende bevolkingsgroepen, en ze zijn er nu in geslaagd to clean that up. Voor de rest is het een kwestie van niet genoeg geld, niet genoeg sponsors, want voetbal is in Australië natuurlijk niet de number 1 sport. Vandaar dat het belangrijk is dat we de wereldbeker halen. De eerste lichting internationals die in het buitenland speelden, begint nu terug te keren en dat zal, denk ik, ook wel meer professionalisme brengen. Heeft Frank Farina veel veranderd sinds hij bondscoach is ?Niet zoveel. We spelen in een 4-4-2. Hij is goed : hij is niet zo oud, wat maakt dat you can relate to him en hij naar ons. Als trainer is hij..., ik bedoel : als je een groep hebt die goed kan voetballen, is het nooit een probleem. Veel ervaring heeft hij niet en als iets niet werkt, praat hij er met ons over. Hij is zeker geen autoritair type. Zoals ik al zei : als je een goeie groep hebt, is er geen probleem. Een groep met rare gewoontes ook. Steve Corica heeft assistent-trainer Graham Arnold...( Gooit het hoofd achterover en lacht) Yeah, we hebben op training zo'n spelletje waarbij we de bal hoog moeten houden. Wie verliest moet voorovergebukt voor het doel gaan staan met z'n broek naar beneden. De rest mag dan vanaf de penaltystip de bal trappen... Als de hulptrainer daar staat, gaat iedereen natuurlijk voluit ( grijnst). Zijn billen zagen goed rood ( lacht). door Raoul De Groote