Af en toe ging een enkele buitenlander weleens (met succes) zijn kans, maar vaak konden alleen Spanjaarden zich opladen voor hun nationale ronde, ook toen de UCI die in 1995 van eind april/mei naar september verplaatste. In 2004 hadden zo liefst 23 renners van de top 25 uit het eindklassement een rood-geel-rood vlagje voor hun naam staan.
...

Af en toe ging een enkele buitenlander weleens (met succes) zijn kans, maar vaak konden alleen Spanjaarden zich opladen voor hun nationale ronde, ook toen de UCI die in 1995 van eind april/mei naar september verplaatste. In 2004 hadden zo liefst 23 renners van de top 25 uit het eindklassement een rood-geel-rood vlagje voor hun naam staan. De laatste jaren is dat langzaam gewijzigd. Voor de editie 2015 heeft de Vuelta zelfs een deelnemersveld dat, althans voor het algemeen klassement, gelijkwaardig is aan dat van de Tour. Met Chris Froome, Nairo Quintana, Alejandro Valverde, Tejay Van Garderen, Vincenzo Nibali, plus Girouitblinkers Fabio Aru en Mikel Landa stond heel wat schoon volk aan de start. Ondertussen werd Nibali uit koers gehaald, nadat hij in een achtervolging assistentie kreeg van de volgwagen. Van de grote namen ontbreekt alleen Alberto Contador, maar dat zou voor de Vuelta weleens een goede zaak kunnen zijn. De mislukte poging van El Pistolero om na de Giro ook de Tour te winnen (vijfde in Parijs), bewijst immers nog maar eens dat die dubbel in het hedendaagse wielrennen bijna onmogelijk is geworden. Contador gaf zelf al aan in 2016 alleen op de Tour te zullen focussen, Nibali laat Frankrijk dan weer links liggen en concentreert zich op zijn thuisronde. Die onmogelijke combinatie Giro/Tour is goed nieuws voor de Vuelta, want na de Tour ook in Spanje koersen, daar zien Froome, Quintana en co niet zo tegenop. Voor wie de Tour een succes was (zoals voor Froome), is de druk om te moeten winnen al veel minder, voor wie in Frankrijk tegenslag had (zoals Van Garderen, die er ziek opgaf) of er gewoon tegenviel (zoals Nibali), is de Vuelta een kans om het seizoen te redden. Ook voor de Girotoppers die de Tour niet reden (zoals nu Aru en Landa) betekent de Spaanse ronde een mooi tweede doel. Bijkomend pluspunt: de trainings/competitiefactor. Voor de klassementsrenners is de Ronde van Spanje ideaal om de benen nog eens drie weken lang onder spanning te zetten, een ideale opstap om de winter in te gaan en fundament voor volgend seizoen. Bovendien hebben de parcoursbouwers al jaren de juiste formule gevonden: korte ritten, met weliswaar veel explosieve finishes bergop, maar onderweg is het aantal klimkilometers in vergelijking met de Giro of de Tour beperkter. Sowieso wordt ook meer ontspannen gekoerst. Veel eendagsrenners zien de Vuelta, of een deel ervan, dan weer als de beste voorbereiding op het WK (zoals nu ook Fabian Cancellara, Peter Sagan en Simon Gerrans). Al opteren sommigen dit jaar wel voor een andere aanloop richting de regenboogstrijd. Die vindt in de VS plaats en om beter aangepast te zijn aan de jetlag, verkiezen renners als Tom Boonen om de Canadese WorldTourkoersen te rijden. DOOR JONAS CRETEUR