De tactiek van Standard is stilaan bekend. De ballen gaan, zonder logische opbouw vanuit balbezit van de verdediging richting de drie spelers die vlot bewegen tussen diepe spits Renaud Emond en de verdedigende middenvelders. In die zone moet de Luikse magie ontstaan. De sleutels voor de zege bevinden zich in de voeten van het trio dat bestaat uit Paul-José Mpoku, Junior Edmilson en Mehdi Carcela.
...

De tactiek van Standard is stilaan bekend. De ballen gaan, zonder logische opbouw vanuit balbezit van de verdediging richting de drie spelers die vlot bewegen tussen diepe spits Renaud Emond en de verdedigende middenvelders. In die zone moet de Luikse magie ontstaan. De sleutels voor de zege bevinden zich in de voeten van het trio dat bestaat uit Paul-José Mpoku, Junior Edmilson en Mehdi Carcela. Te midden van deze sportieve zwaargewichten weegt de Belgisch-Braziliaanse balgoochelaar letterlijk het lichtst. Is het daarom dat de 23-jarige Luikenaar op de rechterflank belandde, daar waar noch Mpoku noch Carcela zich graag huisvesten? Carcela, die terugkeerde uit Griekenland naar de Vurige Stede en daar tegenwoordig met rugnummer 10 ronddraaft, wordt sinds enkele weken door coach Ricardo Sá Pinto geposteerd achter Renaud Emond. De Marokkaanse international krijgt daar het kostuum van regisseur aangemeten, een rol die de middenvelder paradoxaal genoeg beperkt in zijn beïnvloedingszone. Tegen Charleroi dienden de Rouches te wachten tot de laatste twintig minuten. Daarvoor hadden de Carolo's zich heel intelligent in twee linies van telkens drie spelers teruggeplooid, om het centrum van het veld met een dubbele gordel af te sluiten. Op die manier probeerden ze de ruimte toe te lopen van het Luikse offensieve trio. Carcela, die het vaakst in de trechter liep, werd zo gedwongen om onmogelijke zaken te realiseren, wanneer hij de gekregen ballen moest omzetten in concrete kansen. Daardoor beleefde Parfait Mandanda lange tijd een rustige avond. De gelijktijdige inbreng van Razvan Marin en Duje Cop deed de wedstrijd kantelen. Niet specifiek door hun kwaliteiten, maar vooral omdat er door hun invalbeurt door Standard kon worden overgeschakeld naar een 4-4-2-veldbezetting. Mehdi Carcela werd daardoor naar de rechterflank verwezen, terwijl Junior Edmilson verhuisde naar links, de positie waar hij een revelatie van de Jupiler Pro League werd toen hij zich met STVV liet opmerken. Zijn doelpunt, prachtig gekruld in de verste hoek van het doel van Mandanda, deed terugdenken aan zijn eerste treffer op het hoogste niveau, tegenover het Club Brugge van toenmalig coach Michel Preud'homme. Telkens de Luikenaars omschakelen naar een 4-4-2-systeem, blijkt dit de ideale tactiek te zijn voor dit team. Het probleem is dat het één van de drie meesterstukken op het schaakbord uitschakelt. Door één van zijn sterkhouders naar de bank te sturen, vergroot Sá Pinto de impact van de twee anderen. Carcela wordt almaar meer ongrijpbaar, wanneer hij vanaf rechts met een grote vrijheid om naar het centrum te komen, zijn acties mag opzetten. Zodra de spelmaker de flank verlaat, duikt daar Razvan Marin op, die ervan houdt van om te infiltreren aan die kant, waar hij doorgaans ruimte vindt en daardoor goede voorzetten kan trappen. Mpoku en Junior Edmilson pijnigen dan weer op een totaal andere manier de defensies. De Congolees toont graag bij elke mogelijke gelegenheid zijn superieure technische bagage, de speler met Zuid-Amerikaanse roots bezorgt dan weer met zijn lef en snelheid de meeste rechtsachters een nachtmerrie. Tegen Charleroi was het Junior Edmilson die het laatste woord had. Alleen al zijn oerschreeuw in de 84e minuut was de verplaatsing naar Luik waard.