In 1988 debuteert David Nakhid als eerste prof uit Trinidad en Tobago bij Grasshopper Zürich. Een manager raadt hem 'een ondergewaardeerde maar sterke competitie' aan. Zo belandt hij in augustus 1990 als vrije speler bij SV Waregem, waar René Verheyen trainer is.
...

In 1988 debuteert David Nakhid als eerste prof uit Trinidad en Tobago bij Grasshopper Zürich. Een manager raadt hem 'een ondergewaardeerde maar sterke competitie' aan. Zo belandt hij in augustus 1990 als vrije speler bij SV Waregem, waar René Verheyen trainer is. Een doorsneevoetballer is de begaafde middenvelder niet. Zijn vader reisde als diplomaat de wereld rond. Na zijn middelbare school studeert Nakhid rechten aan de universiteit van Washington. 'Ik heb voetbal altijd beschouwd als een leuke bezigheid, waar ik kan mee stoppen als het me niet meer bevalt. In die zin kan ik me meer permitteren dan de arme Afrikaanse voetballer die hier alles moet accepteren omdat hij geen alternatief heeft.' In het homogeen blanke Vlaanderen hangen eind jaren 80 nog bordjes met 'Défendu aux étrangers' en wordt hem wel eens de toegang tot een etablissement geweigerd. Mondig gaat hij de confrontaties aan, bijvoorbeeld over het Sinterklaasfeest. 'Een van de meest racistische zaken die ik ken, door die Zwarte Piet. De brave blanke man deelt cadeaus uit, terwijl de zwarte knecht de kinderen in de zak stopt. De eerste keer dat blanke kindjes van vrienden me zagen, waren ze bang, omdat ze dachten dat ik Zwarte Piet was. Trouwens: waarom noemen jullie alle slechte dingen hier zwart? Zwart geld, een zwarte dag, iemand zwart maken...' In 1992 verlaat hij Waregem. Via PAOK Saloniki trekt hij naar Libanon, waar hij in Beiroet gaat voetballen voor de Soennitische topclub Al Ansar, die haar thuiswedstrijden afwerkt op vijftig meter van het Palestijnse vluchtelingenkamp Sabra, dat samen met vluchtelingenkamp Shatila in het nieuws komt door het bloedbad dat er door militairen wordt aangericht. Tijdens Nakhids verblijft herstelt het land zich van een zestien jaar durende burgeroorlog. Overal in het centrum van Beiroet zitten kogelgaten in de muren, op geen enkel kruispunt staan er verkeerslichten. Wie het snelst schakelt, is het eerste weg. Tweedehandsauto's worden verkocht aan prijzen gebaseerd op de sticker op de achterbumper. Wagens met Duitse en Zwitserse stickers zijn het duurst, Franse het goedkoopst. In 1997 klagen achttien Afrikaanse voetballers wantoestanden aan bij Nakhid. 'Mijn vader had zich in zijn graf omgedraaid als ik niet voor die mannen was opgekomen', vertelt hij. Maar de beleidsmakers zijn not amused en hij belandt in de gevangenis in een cel met honderd gedetineerden en twee bedden. Na zijn vrijlating voetbalt hij in de MLS in Boston bij de New England Revolution en vervolgens trekt hij naar het Zweedse Malmö FF. Daar maakt hij het debuut mee van ene Zlatan Ibrahimovic. 'Na zijn eerste wedstrijd zei ik tegen mijn vrouw: dat wordt een absolute topper. Tegen hem zei ik: als jij het niet maakt, zal dat alleen aan jou gelegen hebben.' In zijn biografie Ik, Zlatan verwijst Ibrahimovic naar 'die man uit Trinidad': 'Hij was cool en kwam naar me toe. 'Hé knul, als jij niet binnen drie jaar prof bent, is het je eigen schuld.' Als iemand anders het had gezegd, had ik het waarschijnlijk niet geloofd, maar deze man leek er verstand van te hebben.' Zelf speelt Nakhid geen enkele wedstrijd voor Malmö: 'Veel te koud.' Hij opent in Libanon zijn eigen voetbalacademie, tot hij zich op 16 oktober 2015 kandidaat stelt om FIFA-voorzitter te worden. De strijd tegen corruptie wordt zijn hoofddoel, maar een opmerking over de discriminatie van de kleine Centraal-Amerikaanse en Caraïbische landen kost hem een stem én zijn nominatie. Voor een groep investeerders uit het Midden-Oosten gaat hij op zoek naar een Europese club en belandt hij bij Lierse. Wanneer hij schrikt van de financiële toestand, speelt hij het hard tegenover eigenaar Maged Samy. Resultaat: niemand wil voor de ander buigen en Lierse gaat in mei 2018 failliet. Komend weekend ontvangt Lierse Kempenzonen een andere ex-eersteklasser, RWDM. David Nakhid keerde intussen van Libanon terug naar zijn geboorteland Trinidad en Tobago, waar hij in de plaatselijke politiek gaat.