De thuisnederlaag tegen Lokeren op 26 oktober betekende uiteindelijk toch het einde van Glen De Boeck als trainer van Waasland-Beveren. Direct na de wedstrijd sprak manager Dirk Poppe nog het vertrouwen in zijn trainer uit, maar voor zichzelf had hij genoeg gezien. In de daaropvolgende raad van bestuur werd de knoop doorgehakt: De Boeck mocht beschikken. "Vier zeges in één kalenderjaar was te weinig", vult sportief verantwoordelijke Hennie Van Gijsel aan.
...

De thuisnederlaag tegen Lokeren op 26 oktober betekende uiteindelijk toch het einde van Glen De Boeck als trainer van Waasland-Beveren. Direct na de wedstrijd sprak manager Dirk Poppe nog het vertrouwen in zijn trainer uit, maar voor zichzelf had hij genoeg gezien. In de daaropvolgende raad van bestuur werd de knoop doorgehakt: De Boeck mocht beschikken. "Vier zeges in één kalenderjaar was te weinig", vult sportief verantwoordelijke Hennie Van Gijsel aan. De grondige facelift die de ploeg vorige zomer onderging, gebeurde in samenspraak met de trainer. Die kwam eerst wel aanzetten met onhaalbare namen. Van Gijsel: "Tom De Sutter of Jonathan Legear waren geen mannen die wij ons konden veroorloven." Over andere namen werd wel een overeenstemming gevonden. Van Gijsel: "Ik heb nog een berichtje van Glen in mijn gsm. 'Nu hebben we een goeie kern', stuurde hij. Ik denk dat we dan ook meer konden verwachten dan één zege." Die kwam er tegen Oostende. De Boeck pleitte op de wekelijkse vergadering voor geduld, omdat veel spelers nog wedstrijdritme te kort kwamen, maar het volstond niet. Op zijn trainingen viel niks aan te merken, het waren de resultaten die het hem deden. Dat niet iedereen akkoord ging met het ontslag, bevestigt Van Gijsel: "De ene wil nog wat geduld hebben, voor anderen is het een uitgemaakte zaak. Het is jammer dat het naar buiten kwam, want uiteindelijk was er wel een meerderheid." Al in de aanloop naar de wedstrijd tegen Oostende polste Waasland-Beveren andere trainers. Dat er contact was opgenomen met Bob Peeters, ontkenden Van Gijsel én Peeters' manager Nico Vaesen. Wel stond Peeters maandagmiddag nog op een shortlist, samen met Georges Leekens én... Emilio Ferrera. Leekens bevestigde dat maandagmiddag: "Ik luister naar iedereen als mensen mij iets vragen. En ik ben ook niet te beroerd om lager te werken. Destijds stond Lokeren ook maar vijftiende toen Roger Lambrecht me haalde." Leekens liet wel verstaan dat zijn belangstelling in eerste instantie "naar het buitenland" ging. Ferrera was in tegenstelling tot de beide andere kandidaten niet vrij, wegens nog onder contract in Saudi-Arabië. Dat contract verbreken bleek niet zo eenvoudig. Eerder was Waasland-Beveren het eens geraakt met de neef van Emilio, Yannick. Maar die vrijage liep zondagnamiddag slecht af. Yannick, trainer van STVV, mocht van zijn club praten met de Waaslanders, koppelde dan terug en mocht plots niet meer weg. Van Gijsel, berustend: "Wij hebben het gevoel dat hij ons gebruikte om ginder een beter contract af te dwingen." Ferrera ontkende dat maandagmiddag: "Ik verdien geen cent meer. Ik heb gepraat met Waasland-Beveren, maar als ik voor het geld zou kiezen, was ik wel naar daar gegaan. Door terug te keren uit Saudi-Arabië heb ik destijds 63.000 euro laten vallen. Nu bleef ik omdat ik al een paar maanden veel eis van de spelers van STVV. Als ik nu vertrek, kan ik hen niet meer onder ogen komen." Als het kluwen rond Emilio Ferrera alsnog ontward raakt (de club hoopte vandaag/woensdag een nieuwe trainer te presenteren), wordt het diens tweede passage op de Freethiel, waar hij in 1999 bij SK Beveren zijn eersteklassedebuut maakte. Na twee jaar liep de relatie op de klippen, na meningsverschillen met de toenmalige baas Jean-Marc Guillou. Van april 2006 tot januari 2007 werkte hij bij Club Brugge, in 2010 zes maanden bij Lokeren, waar hij werd opgevolgd door Peter Maes. DOOR PETER T'KINT