Na de verloren EK finale van de Rode Duivels in 1980 tegen Duitsland stond de voorzitter van de Italiaanse topclub AC Milan, Avocato Farina, te zwaaien met een miljoenencontract voor de uitblinker van het toernooi : Jan Ceulemans. Op één jaar tijd zou Caje binnen zijn geweest voor minstens twee generaties. 'Coeliman' - zoals de eminente voetbalkenner Farina hem pleegde te noemen - zou de eerste Belg geweest zijn die een Europabeker 1 won. En met Milanees Ceulemans zouden de Rode Duivels de finale van het WK 1986 in Mexico wél gehaald hebben.
...

Na de verloren EK finale van de Rode Duivels in 1980 tegen Duitsland stond de voorzitter van de Italiaanse topclub AC Milan, Avocato Farina, te zwaaien met een miljoenencontract voor de uitblinker van het toernooi : Jan Ceulemans. Op één jaar tijd zou Caje binnen zijn geweest voor minstens twee generaties. 'Coeliman' - zoals de eminente voetbalkenner Farina hem pleegde te noemen - zou de eerste Belg geweest zijn die een Europabeker 1 won. En met Milanees Ceulemans zouden de Rode Duivels de finale van het WK 1986 in Mexico wél gehaald hebben. Buiten een paar titels met Club Brugge, een gewonnen kwartfinale op een WK en een paar Gouden Schoenen, heeft een van de beste spelers uit de vaderlandse voetbalgeschiedenis nooit iets noemenswaardig gewonnen, laat staan een Europabekerfinale gespeeld. In plaats van eeuwige roem, een standbeeld in Milaan, een immobiliënimperium, een vet betaald tv-contract bij een van de commerciële zenders van de huidige Italiaanse premier en Milanvoorzitter Silvio Berlusconi, is 'Sterke Jan' vandaag coach van VC Westerlo, even overbodig in eerste klasse als een skiwinkel in Kinshasa. Ceulemans stuurde de Milandelegatie beleefd wandelen omdat Jantje een echte Vlaming is. Om zes uur 's avonds wordt er gegeten, gaan de rolluiken van de fermette onherroepelijk dicht en om de vijf jaar vervangt hij zijn oerdegelijke Duitse wagen. Geef hem maar het grauwe België en een klein provincieclubje dat allang blij is als het Anderlecht, Standard en Brugge een keer per jaar mag ontvangen. Géén enkele Belg heeft ooit de ultieme internationale top gehaald. Op Jean-Marie Pfaff na, maar dat is een zigeuner. Ik snak naar een voetbalgod van eigen bodem, een Belg die mag meedoen bij Real Madrid, Juventus Turijn of Manchester United. Eentje die lak aan de wereld heeft, die er alles voor over heeft om de Beckhams en Ronaldo's van deze wereld te overtreffen, die walgt van het kleinzielige maar charmante België, bakermat van de voetbalfolklore, eentje die het beu is om wekelijks tegen armtierige ploegjes als Charleroi, Beveren en Lommel te moeten aantreden, die kotst van de onuitstaanbare geldingsdrang van incompetente Belgische spelleiders en bobo's, kortom, eentje die zijn moeder zou verkopen om het te maken. Toch zal Hij opstaan ! Zijn naam is Wesley Sonck ! Sonck heeft het hier gemaakt ondanks de slechte begeleiding. De Ninovieter gelooft alléén in zichzelf. De Koning van Genk verenigt het egoïsme van Johan Cruijff, de bezieling van Roy Keane en de hardnekkigheid van Bart Wellens en Kim Clijsters. Wat méér is, Wesley denkt niet alléén maar aan geld, anders had hij allang getekend voor clubs als Schalke 04 of PSV Eindhoven. Ze begrijpen er hier niets van ! Hier wordt hij schaamteloos op de bank gekwakt van de nationale ploeg (WK 2002) en de Gouden Schoen geven ze aan de brave en onopvallende Timmy Simons, de degelijke 'Flandrien' van Club Brugge, vernederd door FC Barcelona. Ondertussen speelde Wesley in zijn eentje Real Madrid weg in diezelfde Champions League. Echte voetballiefhebbers zullen mij bijtreden : we zijn aan een rolmodel toe, een topper die onze geldverslindende passie voor het mooiste spel ter wereld rechtvaardigt ! Wesley, ga ! Voor het te laat is !Door David Steegen