In het voetbal leeft al jaren het debat of refs al dan niet gebruik zouden mogen/moeten maken van (tv-)beelden. De FIFA voerde op het voorbije WK in Brazilië de doellijntechnologie in, maar zet voor andere discutabele spelsituaties hulp van camera's of technische snufjes voorlopig on hold. In andere sportcompetities is dat al lang geen onderwerp van discussie meer, zeker in de NBA. Al sinds het seizoen 2002/03 kunnen refs er herhalingen raadplegen om na te gaan of een speler de bal bij een shotpoging net niet of wel voor het einde van een wedstrijd gelost heeft. Sindsdien werd dat uitgebreid tot vijftien zogenaamde instant replay triggers: flagr...

In het voetbal leeft al jaren het debat of refs al dan niet gebruik zouden mogen/moeten maken van (tv-)beelden. De FIFA voerde op het voorbije WK in Brazilië de doellijntechnologie in, maar zet voor andere discutabele spelsituaties hulp van camera's of technische snufjes voorlopig on hold. In andere sportcompetities is dat al lang geen onderwerp van discussie meer, zeker in de NBA. Al sinds het seizoen 2002/03 kunnen refs er herhalingen raadplegen om na te gaan of een speler de bal bij een shotpoging net niet of wel voor het einde van een wedstrijd gelost heeft. Sindsdien werd dat uitgebreid tot vijftien zogenaamde instant replay triggers: flagrante fouten, gevechten tussen spelers, discussie over een twee- of driepunter, of een speler buiten het terrein stond, wie het laatst een bal heeft geraakt... Bij twijfel herbekeken de scheidsrechters de situatie op een tv langs de zijlijn, in overleg met de tv-regisseur. Het juiste camerastandpunt zoeken was echter vaak tijdrovend, zeker naarmate het aantal replay triggers toenam (1,4 per match vorig seizoen). Ook de communicatie met de regisseur, zeker als die het spel niet goed aanvoelde, verliep soms stroef. Daarom besloot de NBA twaalf miljoen euro te investeren in een gloednieuw Replay Center in Secaucus (New Jersey). Dat is uitgerust met 94 (!) high-definition-tv-schermen waarop van elke NBA-match alle camerastandpunten te zien zijn - op één mozaïekscherm (met zoomfunctie) tot negen verschillende camerahoeken. Die beelden worden vanuit elk van de 29 NBA-arena's via een ultrasnelle internetverbinding doorgestuurd. Bij een triggersignaal van de refs selecteert een operator in het Replay Center zo snel mogelijk de beste beelden en stuurt die terug. Daar krijgen de spelleiders maximaal twee minuten om een replay te bekijken en een beslissing te nemen. Er is wel een duidelijk beeld nodig om een eerdere call te herroepen. Vorig seizoen testte de NBA het systeem al in vijftien reguliere seizoensmatchen en tijdens de finale uit. Het voorbije preseason werd het verder geperfectioneerd. De resultaten waren zeer positief: de duidelijkere en vlugger aangeleverde beelden korten de beslissingstijd van de refs merkelijk in: gemiddeld 49 seconden en bij eenvoudige situaties - voet over de lijn of niet - amper tien seconden. De NBA denkt ook aan de kijkers, want het bepalende camerastandpunt wordt telkens live in de uitzending en via Twitter getoond. Op http://official.nba.com/replay/archive/ kunnen fans later ook elke replaysituatie opnieuw bestuderen. Een hele verbetering, maar toch kan zelfs het gesofisticeerde Replay Center soms geen uitsluitsel geven. Onder meer bij goaltending (de bal bij een shotpoging in dalende lijn afblokken) of bij discussie of een speler op de driepuntlijn stond of niet. De NBA wil daarom nog verder gaan met nieuwe technologieën: het denkt aan een hawkeyesysteem dat via sensoren druk op de driepuntlijn meet en dat het (al dan niet dalende) traject van een bal minutieus in beeld kan brengen. Dat allemaal om zo veel mogelijk foute beslissingen van de refs te vermijden. FIFA-voorzitter Sepp Blatter kan dus beter eens bellen met NBA-commissioner Adam Silver. DOOR JONAS CRETEURHet gloednieuwe Replay Center is uitgerust met 94 high-definition-tv-schermen.