Hij spreekt met ons af in de Samira in Lichtervelde, een café niet zo ver van zijn ouderlijk huis in Ruddervoorde waar zijn vader vaak gaat kaarten en waar Thomas Buffel zelf ook een kaartje aan het leggen was toen hij drie jaar geleden op de laatste dag van de transferperiode gebeld werd met de mededeling dat hij naar Racing Genk getransfereerd kon worden. Het was de tijd dat Glen De Boeck hem bij Cercle Brugge liever kwijt dan rijk was en dat hij na zijn dubbele knieoperatie bij Glasgow Rangers en zijn terugkeer naar België in de media weleens werd neergezet als een vedette op de terugweg. Hij ging op het aanbod uit Limburg in, werd er in zijn tweede seizoen landskampioen, speelde er in zijn derde seizoen Champions League en is nu ook in zijn vierde seizoen in de Cristal Arena opvallend sterk gestart met onder meer beslissende doelpunten in de Jupiler Pro League én de Europa League. "Ik ben blij dat ik het drukke programma moeiteloos verteer", zegt hij. "Drie wedstrijden in een week is niet altijd makkelijk om te verwerken. Er zijn topclubs waar om die reden vaak geswitcht wordt, bij Manchester United bijvoorbeeld, maar bij ons gebeurt dat niet veel."
...

Hij spreekt met ons af in de Samira in Lichtervelde, een café niet zo ver van zijn ouderlijk huis in Ruddervoorde waar zijn vader vaak gaat kaarten en waar Thomas Buffel zelf ook een kaartje aan het leggen was toen hij drie jaar geleden op de laatste dag van de transferperiode gebeld werd met de mededeling dat hij naar Racing Genk getransfereerd kon worden. Het was de tijd dat Glen De Boeck hem bij Cercle Brugge liever kwijt dan rijk was en dat hij na zijn dubbele knieoperatie bij Glasgow Rangers en zijn terugkeer naar België in de media weleens werd neergezet als een vedette op de terugweg. Hij ging op het aanbod uit Limburg in, werd er in zijn tweede seizoen landskampioen, speelde er in zijn derde seizoen Champions League en is nu ook in zijn vierde seizoen in de Cristal Arena opvallend sterk gestart met onder meer beslissende doelpunten in de Jupiler Pro League én de Europa League. "Ik ben blij dat ik het drukke programma moeiteloos verteer", zegt hij. "Drie wedstrijden in een week is niet altijd makkelijk om te verwerken. Er zijn topclubs waar om die reden vaak geswitcht wordt, bij Manchester United bijvoorbeeld, maar bij ons gebeurt dat niet veel." "Dat was een heel belangrijke wedstrijd voor ons omdat we op Waasland-Beveren al punten hadden laten liggen en er ook op Lierse in de laatste minuten hadden weggegooid. Ik vreesde dat het opnieuw zou gebeuren. Het stond op dat moment 0-1 en ik voelde dat ik in de balvastheid en in de omschakeling nog belangrijk kon zijn om de zege uit de brand te slepen. Na mijn wissel viel trouwens de gelijkmaker, maar gelukkig kon Gorius het in de extra tijd nog rechtzetten. Mijn reactie was niet meer dan een momentopname, emotie die voortkwam uit het feit dat ik ten koste van alles wilde winnen, want ik kan heel goed opschieten met de trainer." "Ik denk dat ik dat altijd wel geweest ben. Maar... Vercauteren die Vanhaezebrouck opvolgde, dat was natuurlijk wel een hele ommekeer met constant die negatieve pressing bij de omschakeling. Wanneer je daar te veel op focust, wordt soms de creativiteit van een speler zoals ik wat afgenomen. Hij zei altijd dat ik de twee moest aankunnen en dat liet ik in bepaalde wedstrijden ook zien. Maar nu is het toch anders. Deze trainer legt er meer de nadruk op dat iedereen goed moet staan op het moment dat er balverlies wordt geleden. Daardoor moet er minder achteruitgelopen worden. Een van onze sterke punten is nu dat iederéén meedenkt." "Daarvoor liep ik ook voor- en achteruit, hoor. Bij de Rangers was dat zeker ook de verwachting ( lachje), dat je er altijd honderd procent voor ging." "Neen, maar ik denk dat de verklaring voor mijn knieblessures gezocht moet worden bij de spelstijl die ik al van bij de jeugd heb." "Soms te veel willen doen. Af en toe probeer ik nu toch wel iets beter te stáán, een beetje te doseren om ook nog diep in de tweede helft het verschil te kunnen maken." "Als ik fris ben, is er niet zo veel verschil, denk ik. Natuurlijk, na mijn terugkeer naar België ben ik bij Cercle op de flank terechtgekomen en zeker in het systeem van Vercauteren waren de buitenste spelers redelijk controlerend. Daar moest ik mijn spelstijl aan aanpassen en de automatismen van op training neem je uiteraard mee in de wedstrijd. Bij Feyenoord en bij de Rangers was ik op training altijd tweede spits en dan was het altijd wegdraaien en versnellen. Snelheid hangt ook deels samen met frisheid en de mate waarin je rustmomenten in je spel inbouwt. Maar constant in beweging zijn biedt ook voordelen. Dan ben je moeilijker af te stoppen. "Ik probeer het een beetje te combineren. Het type snelle flankaanvaller dat de bal meteen voor zijn verdediger tikt en er op snelheid voorbijgaat, ben ik nooit geweest. Een van mijn sterktes bij Feyenoord was wel het versnellen met de bal aan de voet en als ik mij fris voel, zal ik zeker ook nu nog acties op snelheid maken. Anders probeer ik iets meer in de bal toe te spelen, de combinatie te zoeken, een een-twee op te zetten, tussendoor te komen en op intuïtie te weten te komen waar er ruimte zal vallen. Het is een beetje schipperen van wedstrijd tot wedstrijd. Steeds op een andere manier belangrijk zijn, is ook wel leuk. Bovendien kan ik nu ook nog meer ervaring in de strijd gooien en misschien probeer ik ook meer met het elftal mee te denken dan in mijn jongere jaren." "In bepaalde situaties probeer ik iedereen scherp en attent te houden om geen tegendoelpunt te incasseren, zoals bij hoekschoppen of vrije trappen. Dan gebeurt het dat ik iedereen efkes oppep voor die fase eraan komt of iemand extra in de zestien meter roep. Ik geef ook weleens aan wanneer ik voel dat er beter wat getemporiseerd wordt of wanneer ik het nodig acht dat er best wat meer snelheid in het elftal gebracht wordt. Dat is gewoon het engagement waarschijnlijk, omdat je voelt dat er potentie in de groep zit. Je kunt op verschillende manieren een voortrekker zijn." "Als je daar met tienen valt, moet je natuurlijk ook je mannetje staan in de duels en dan probeer je daar een voortrekker in te zijn. Als ploegmaats zien dat een speler die het meer moet hebben van zijn voetballende kwaliteiten goed in de duels gaat, dan volgen ze. De dag erna kreeg ik daar trouwens een compliment voor van de mental coach. Hij zei: 'Knap hoe je het elftal mee gedragen hebt, alleen al door de uitstraling van jouw lichaamstaal.'" "Ja, hij is dagelijks aanwezig op de club om te proberen ons nog net dat procentje beter te maken." "Vroeger stond ik daar inderdaad een beetje negatief tegenover, maar de rol die een mental coach voor een voetballer kan spelen, was toen ook nog niet zo gekend. Ik dacht: gaat een mental coach mij nu zeggen hoe ik moet voetballen? Maar intussen weet ik dat als je in een moeilijke periode zit hij ervoor kan zorgen dat je je weer beter op je job kunt concentreren." "Ja." "Dat zijn privé-issues, daar ga ik in de media niet over praten. Maar ik verwacht niet dat hij mij vertelt hoe ik een wedstrijd moet spelen of hoe ik in een wedstrijd moeilijke momenten moet overleven, want dat is puur ervaring. Bij Genk bestaat zijn begeleiding uit gesprekken voeren, het psychologische aspect, en uit het trainen van het brein." "Via computerspelletjes trainen we onder meer onze reactiesnelheid, ons concentratievermogen en ons breedtezicht om daar ook op het veld beter in te worden. Dat doen we een halfuur per week op de club, maar je kunt ook van thuis uit inloggen op het programma." "Ik denk wel dat als je er voldoende tijd in steekt je dat een procentje beter maakt. Het geeft ook gewoon aan hoe professioneel Genk bezig is." "Dat was vooral het gevolg van een fout in de communicatie, denk ik. Misschien had ik toen het idee van: oké, als je mij niet nodig hebt, heb je mij niet nodig. Achteraf gezien had ik mijn ego misschien een beetje opzij moeten schuiven en gewoon eens met hem moeten praten. Had ik zoals bij Genk de tijd gekregen om mijn individuele programma in de trainingen te integreren, dan was het perfect geweest. Nu werd er om welke reden dan ook gezegd dat ik niet fit was. Dan denk je na een tijd: dat geeft niet, ze verliezen toch. Dat is het ego dat spreekt. Maar soms is dat ook wel eens goed, om niet zomaar over je heen te laten lopen." "Belangrijk is dat de sfeer in de ploeg heel goed is. Er wordt gelachen, iedereen kan met elkaar om, er zijn niet echt groepjes. Dat voelt fijn aan en dat zijn dingen die prestaties mee bevorderen." "Ja, uiteraard, vooral ook omdat er niemand panikeert als het eens wat minder gaat. We zijn ons ervan bewust dat we over balvaste spelers beschikken en dat we bereid zijn om voor elkaar door het vuur gaan." "Ik denk: dat de sfeer zo goed is, is ook wel zijn verdienste. Hij is iemand die toelaat dat je iets zegt en wat plezier maakt op training en in de kleedkamer en dat zorgt voor een goed gevoel. Dan is het ook aan hem om in te grijpen wanneer hij vindt dat het iets te speels wordt en dat doet hij ook. Been is zeker een trainer die zich ook boos kan maken en kan zeggen waar het op staat. Voor mij is dat een fijne manier van werken en ik denk dat dat voor veel jongens geldt." "Ik denk dat dat vooral te maken had met de kwaliteiten en de mogelijkheden die op dat moment beschikbaar waren en niet zozeer met te aanvallend spel. Tözsér centraal achterin was een noodoplossing. Been is zeker een trainer die altijd van de eigen sterkte uitgaat, maar zoals ik in het begin van het interview al aangaf, legt hij ook de nadruk op het feit dat iedereen moet meedenken en zijn verantwoordelijkheid moet opnemen om bij balverlies positioneel goed opgesteld te staan. Dat kreeg hij toch ook wel in het elftal. Onze spelstijl is dezelfde gebleven, maar met Koulibaly kwam er achterin een beetje resoluutheid bij en op het middenveld levert Hyland momenteel heel veel werk voor het elftal." "Ik kijk er wel naar om te zien hoe ze ermee omgaan, want het is toch anders voetballen en ik vraag mij af in hoeverre ze dat verwachtten. Volgens mij verwacht geen enkele Nederlandse trainer dat het in België zo moeilijk is. Waarschijnlijk worden ze er wel op gewezen. Voor Been was het goed dat Hans Visser hem liet weten: in België moet je toch opletten, dat is de manier waarop er gespeeld wordt en daarmee moet je oppassen." "België is ook karaktervoetbal, iets meer dan in Nederland, en op die manier worden hier ook wedstrijden beslist. In Nederland is het gewoon anders. Het is natuurlijk al bijna tien jaar dat ik er weg ben en ik zat ook wel in een ploeg die net de UEFA Cup had gewonnen en het vertrouwen had om altijd van eigen sterkte uit te gaan en zich nooit aan te passen. Onder Bert van Marwijk speelden we in die tijd altijd een tegen een achterin en daar was verder heel weinig theorie over." "Dat was in een interview waarin ik alleen maar ja en neen mocht zeggen, dus kon ik op die vraag moeilijk neen antwoorden. Maar ik moet er nu wel aan toevoegen dat de prestaties die we de week erna in moeilijke omstandigheden leverden mijn uitspraak sterkten: op Bazel en zeker ook op Club Brugge, gezien het voetbal en de eendracht die we daar met een man minder lieten zien. Als we dit kunnen volhouden, kunnen we meedoen." "We zijn ook een goeie mix van karakters. Iedereen wil ervoor gaan en ook de onderlinge acceptatie is groot. Jelle en Benji maken makkelijk een doelpunt, op het middenveld beschikken we over veel balvaste jongens en achterin staan ook wel wat stevige kerels. Ook dat is een goeie mix." "Ik denk dat we zeker over evenveel kwaliteit beschikken als in het jaar dat we kampioen werden." "Wel, de titel dwongen we toen af door een heel goeie reeks neer te zetten in het begin van het seizoen en daarop voort te bouwen. Op het einde van de reguliere competitie gaven we onze voorsprong weg, maar in de play-offs konden we pieken. Tot nu toe was het voetbal minstens even goed als toen, maar door individuele fouten haalden we niet altijd wat we moesten halen. Vorig seizoen gebeurde dat ook en verbeterde het niet. Het was constant vallen en opstaan. Naar mijn gevoel gaan we nu met die fouten aan de slag, leren we eruit en worden we er beter door. Staan we voor de play-offs op dezelfde plaats als twee jaar geleden, dan zullen we zeker meestrijden voor de titel." "Ja, Monrose, De Ceulaer, Gorius en Koulibaly zijn jongens met een onmiddellijke meerwaarde. Kevin is absoluut een talent en voor iedere club een meerwaarde, maar er lopen nog veel goeie spelers rond. Als je daar scherp op de bal speelt, kan je je ook versterken. Iedereen is vervangbaar als je maar de juiste spelers haalt." "Neen. Kevin is heel allround, slim en staat van nature verschrikkelijk stevig op zijn benen. Hij is heel moeilijk van de bal te zetten, hij weet wanneer hij snel moet spelen en de kracht die hij ontwikkelt om te schieten of een lange pass te trappen is fenomenaal. Maar zijn grote pluspunt is zijn nonchalence." "Ik bedoel dat hij niet de stress kent om niet te slagen. Aan dingen waar bepaalde voetballers of andere mensen die goed hun brood verdienen wel waarde hechten, hecht hij juist heel weinig waarde." "Hij is gewoon een heel normale, simpele jongen. Je kent toch ook wel de verhalen van mensen die tien auto's moeten hebben?" "Neen." "Euhm... de ene speler kan zijn leven buiten het voetbal beter op de rails houden dan de andere. Wie bij een topclub vaak drie wedstrijden per week speelt, moet de ontspanningsmomenten waarin hij zich iets meer kan permitteren, weten te kiezen. Daar ligt ook de sleutel tot succes, want dat bepaalt mee hoe fris en fit je bent. Maar ik kan mij er ook meteen enkele voor de geest halen die dat minder goed konden." "Aan de keeper van Schotland ( Allan McGregor, nvdr) bijvoorbeeld. Maar het is van hem ook wel geweten dat hij graag op stap gaat met alles erop en eraan." "Toen ik bij de Rangers kwam, stonden op de parking ook allemaal Ferrari's en Bentleys, maar blijkbaar hoorde dat gedrag naast het veld erbij. De fans wisten wat ze verdienden en zouden het niet accepteren, mocht je daar met een kleinere auto komen aanrijden. Maar ik herinner mij dat er ook waren met drie, vier of vijf zulke wagens in plaats van een en die als ze uitgingen niet zo best de grens kenden tussen stoppen of nog een glas extra nemen en helemaal de verkeerde kant uitgaan. Maar van spelers die drugs gebruikt hadden, heb ik zelf nooit weet gehad." "Ja, maar vergeet niet: die worden niet georganiseerd door sporters. Sporters worden erop uitgenodigd en daar hangt dan inderdaad die sfeer en die entourage. Maar ik denk dat er veel meer van dat soort feestjes zijn in de bedrijfswereld met mensen aan wie in hun job minder hoge fysieke eisen worden gesteld. Iederéén heeft er nood aan om zich eens te ontspannen en iedereen wil wel eens op stap gaan. Ik kan ook begrijpen dat wie wekenlang heel gefocust heeft moeten leven heel veel goesting heeft om eens goed uit te gaan en te genieten en dan op zo'n feestje dronken wordt en te ver gaat." "Ik denk niet dat er veel veranderd is. De laatste twee jaar probeer ik minder frisdrank te drinken en iets meer water voor een betere hydratie van mijn lichaam. Op medisch vlak kent Lieven Maesschalk mijn dossier al van toen ik zestien was en bij Genk kunnen in overleg aanbevelingen om zo fit mogelijk te blijven perfect in het trainingsschema ingepast worden. Zeker het laatste jaar ben ik mij bewust geworden van de meerwaarde van stabiliteitsoefeningen voor knieën, bekken en onderrug vóór de training. Voor de rest zei mijn vriendin vroeger al dat ik niet altijd alleen maar op het voetbal gefocust moet zijn en meer eens moet proberen te genieten." "Van verschillende dingen, als er maar wat variatie in zit. Eens gaan eten, eens langsgaan bij vrienden, gewoon thuis zijn en op het gemak televisie kijken of aan de computer zitten. Ik heb er altijd wel nood aan gehad om naar vrienden te gaan, 's middags of naar de avond toe eens een glas te gaan drinken, eens te gaan biljarten, poolen of kaarten. Ik denk dat het heel belangrijk is dat alles met mate gebeurt. Wanneer je een bepaalde stabiliteit respecteert, mag je gerust eens zondigen. Dan kan je bij wijze van spreken ook de dag nadat je naar McDonald's bent geweest een goeie match spelen." "Vijftien jaar geleden verliet ik Cercle voor Feyenoord en als ik naga hoeveel slechte periodes ik sindsdien kende, dan kom ik uit bij: een viertal maanden onder Ruud Gullit daar; vier maanden door mijn operatie bij de Rangers en het seizoen erna, waarin ik in de ploeg die de UEFA Cupfinale speelde geen basisspeler was omdat ik door die operatie later aan de voorbereiding was begonnen; en een half jaar bij Cercle. Alles samen is dat ongeveer twee van de vijftien jaar die door omstandigheden wat minder zijn geweest. De rest is heel positief en daar ben ik heel tevreden mee." "Misschien droomde ik wat te weinig, droomde ik niet groot genoeg. In het begin ging het ook allemaal vanzelf. Feyenoord was in die tijd een Europese topclub, het won in 2002 de UEFA Cup en mijn grote droom was om daar door te breken. Na twee fantastische seizoenen met meer dan dertig doelpunten was een overstap naar een grote club in een andere competitie waarschijnlijk wel mogelijk geweest, maar daar was ik nog niet mee bezig. Pas toen het met de komst van technisch directeur Mark Wotte en trainer Ruud Gullit verkeerd ging, dacht ik aan een tussentijds vertrek en toen kwam Glasgow Rangers. Dat was een andere favoriete club uit mijn jeugd en op dat moment ook nog een heel grote club. Dus dat was een logische keuze waar ik ook weer niet over hoefde na te denken. En uiteindelijk ben ik ook blij dat ik na mijn operaties voor de Belgische competitie koos. Het bleek niet de makkelijkste, omdat de verwachtingen niet altijd even realistisch waren, maar de laatste jaren kon ik toch ook in het land waar mijn roots liggen mijn kwaliteiten laten zien. Dat geeft ook voldoening en dat is ook iets dat je meeneemt na je carrière." "Ik denk niet dat ik nu nog ga dromen. Als ik bij Genk blijf, dan wil ik gewoon meegaan in het proces van de laatste drie jaar om van de club echt wel een stabiele topclub te maken." "Dat hangt af van de andere opties. In een eerste gesprek met Genk over een nieuw contract zegde ik dat ze mij een voorstel moeten doen dat ik niet kan weigeren. Dan hoef ik niet te twijfelen." DOOR CHRISTIAN VANDENABEELE - BEELDEN: KOEN BAUTERS"Achteraf gezien had ik bij Cercle mijn ego misschien een beetje opzij moeten schuiven." "Geen enkele Nederlandse trainer verwacht dat het in België zo moeilijk is." "Steeds op een andere manier belangrijk zijn is ook wel leuk."