Spannend, heel spannend. Dat is het minste wat je van de bekerfinale kunt zeggen. Maaseik sleepte voor het derde jaar op rij de Belgische beker in de wacht, maar het kostte wel het spreekwoordelijke bloed, zweet en tranen. De eerste twee sets gingen immers naar Averbode, dat uiteindelijk het onderspit moest delven na 15-11 in de tiebreak. De ontlading was begrijpelijk groot bij Maaseik, bevestigt assistent-trainer Erik Verstraten, die na di...

Spannend, heel spannend. Dat is het minste wat je van de bekerfinale kunt zeggen. Maaseik sleepte voor het derde jaar op rij de Belgische beker in de wacht, maar het kostte wel het spreekwoordelijke bloed, zweet en tranen. De eerste twee sets gingen immers naar Averbode, dat uiteindelijk het onderspit moest delven na 15-11 in de tiebreak. De ontlading was begrijpelijk groot bij Maaseik, bevestigt assistent-trainer Erik Verstraten, die na dit seizoen de fakkel volledig doorgeeft aan Brecht Van Kerckhove. "We hadden al een heel mooi parcours afgelegd met de eerste plaats in de competitie en de tweede plaats in de poulefase van de Champions League - waarin je de pech kent op het Real Madrid van het volleybal te stoten - maar tot voor zondag hadden we nog altijd geen echte prijs binnen. Nu dus wel." Het was wel zeer nipt. Wat liep er mis in die eerste twee sets?Erik Verstraten: "Averbode speelde zoals al het hele seizoen zeer enthousiast, geweldig verdedigend en met de mogelijkheid om terug te vallen op een secure en zwaar uithalende Simovski. Wij daarentegen begonnen krampachtig aan de wedstrijd. Voor velen was het immers de eerste bekerfinale. Ook de jonge leeftijd van een aantal spelers speelde daarin zeker een rol." Wat was het kantelpunt in de wedstrijd?"In de vier jaar dat ik samenwerk met Vital Heynen is het een constante sterkte van Maaseik: we never give up. Ook vorig jaar kropen we heel vaak in wedstrijden uit een diep dal. Dat is iets wat we de spelers vanaf dag één proberen bij te brengen: het is nooit verloren voor die laatste bal geslagen is. De clue lag nu in de derde set, waarin we 10-6 voorkwamen en Averbode terugkwam tot 10-9. Als ze dan over ons gaan, vrees ik het ergste. Maar wij zorgden opnieuw voor een kloofje. Vanaf dat moment controleerden we eigenlijk. Ik denk dat ook de vermoeidheid een rol begon te spelen. Wij beschikken in tegenstelling tot de tegenstander over gelijkwaardige wisselmogelijkheden. In de eerste drie sets plaatsten we geen twee killblocks tegen Simovski, de laatste twee sets stopten we hem een keer of zeven af." Is Averbode nu de gevaarlijkste titelconcurrent?"Ik verwacht een spannende titelstrijd, met Lennik en Averbode en toch vooral ook Roeselare. Als die trein begint te lopen, blijven zij voor mij de gevaarlijkste concurrent." S