De zwakke EK-kwalificatiecampagne van de Rode Duivels, de bleke Europese resultaten van onze clubs, de dalende recettes van de beker van België, de turbulente verdwijning van Lommel, de financiële problemen van de meeste eersteklassers : één jaar na het vuurwerk dat de nationale ploeg ontstak in de WK-wedstrijd tegen Brazilië, valt de gezondheidstoestand van het Belgische voetbal niet bepaald briljant te noemen.
...

De zwakke EK-kwalificatiecampagne van de Rode Duivels, de bleke Europese resultaten van onze clubs, de dalende recettes van de beker van België, de turbulente verdwijning van Lommel, de financiële problemen van de meeste eersteklassers : één jaar na het vuurwerk dat de nationale ploeg ontstak in de WK-wedstrijd tegen Brazilië, valt de gezondheidstoestand van het Belgische voetbal niet bepaald briljant te noemen. "Ik wil niet spreken van een zwart jaar, maar het is duidelijk dat we sinds het WK in Japan niet altijd veel plezier hebben beleefd", geeft Jan Peeters toe. De voorzitter van de voetbalbond weet dat de nationale ploeg, toch de vaandeldrager van het Belgische voetbal, met wat betere resultaten al die andere problemen zou kunnen wegmoffelen. Maar betere resultaten zitten er voorlopig voor de Rode Duivels kennelijk niet in. De verjonging die na de wereldbeker werd doorgevoerd, verloopt niet zonder pijn en jeugdzonden. Bondscoach Aimé Anthuenis mag zich dubbel plooien zoveel hij wil : een nieuwe leidersfiguur voor de nationale ploeg heeft hij nog altijd niet gevonden. In het team dat vorige zaterdag in Sofia een gelijkspel tegen Bulgarije behaalde, wemelt het nu eenmaal niet van de grote persoonlijkheden. Bart Goor, meteen na het WK tot kapitein gebombardeerd, is niet het type speler dat op tafel pleegt te kloppen, of de groep door moeilijke omstandigheden kan sleuren, of ze gewoon mentaal en tactisch scherp kan houden. "Het enige wat ik daarover kwijt wil," zegt Marc Wimots, "is dat ik het criterium waarmee de kapitein wordt aangeduid - het grootste aantal selecties - niet logisch vind. Van een kapitein mag toch vooral worden verwacht dat hij het vuur in het team houdt of aanwakkert, dat hij de groep beschermt, dat hij het goede voorbeeld geeft. Vóór hij de groep kan leiden, de anderen orders kan geven, moet een kapitein eerst zelf bewijzen dat hij het maximum voor de ploeg doet. Ikzelf ben kapitein geworden omdat ik de meeste selecties achter mijn naam had. Maar tot leider van de groep ben ik pas kunnen uitgroeien, omdat de groep me als dusdanig accepteerde en respecteerde. Een kapitein moet ook op elk moment klaar staan om zijn verantwoordelijkheid op te pakken. En om daarin op bepaalde ogenblikken risico's te nemen. Ik heb dat nog tijdens het WK ondervonden. Ik heb het voortouw van de groep genomen om de persboycot aan te kondigen. Daardoor werd er een etiket op mij gekleefd. Het is het risico van die rol dat de media je als favoriete mikpunt kiezen."Beantwoordt Bart Goor aan het profiel dat Wilmots schetst ? Zou de voetballer Goor niet efficiënter functioneren, mocht hij van die armband - en de druk die hij veroorzaakt - worden verlost ? "Ik ben me ervan bewust dat ik sinds de komst van Aimé Anthuenis nog zelden het niveau heb bereikt dat ik voordien bij de nationale ploeg wél haalde", erkent Goor. "Komt dat door die aanvoerdersband ? Dat weet ik niet. Het is mogelijk dat die functie ertoe leidt dat ik forceer, dat ik te veel wil doen, te veel wil lopen, te hard wil werken. En dat er daardoor een zekere verkramping optreedt. De rol van kapitein beperkt zich ook niet tot de wedstrijden zelf. Je moet, bijvoorbeeld, ook gaan onderhandelen over de fotorechten voor de spelers, de match- en kwalificatiepremies enzovoort. Maar goed, ze hebben me kapitein gemaakt en ik heb dat aanvaard. "Ik wil vooral niet dat men mij vergelijkt met Marc Wilmots. Ik steek anders in elkaar. Als ik zou proberen hem te imiteren, bots ik gegarandeerd tegen een muur. In de eerste plaats wil ik mezelf blijven. Hoe dan ook moet je niet noodzakelijk een doordrammer zijn om goed als kapitein te kunnen functioneren. Ik heb kapiteins gekend die in alle omstandigheden kalm bleven en toch zeer goed hun werk deden : Domenico Olivieri bij Genk, Lorenzo Staelens bij Anderlecht. Het verschil met wat ik nu meemaak, is dat zij veel grote namen rond zich hadden. Ik gelijk veel meer op die twee mensen en op iemand als Jan Ceulemans dan op Wilmots. Maar dat betekent daarom niet dat je de functie van kapitein niet kunt waarmaken." Bart Goor kampt mogelijks ook met het probleem dat hij als specifieke vleugelspeler het spel minder makkelijk kan beïnvloeden dan iemand die centraal opereert. "Vanop de flank is het niet evident om je te laten horen', zegt hij zelf. "Vooral niet omdat er elders geen sterke karakters rondlopen. In het huidige team heb je centraal geen spelers die een grote mond opzetten. Met Wilmots en Yves Vanderhaeghe lag dat anders. Die zaten altijd in het vuur van het spel, en sleurden met hun agressieve spelwijze en verbale capaciteiten automatisch de anderen mee. Goed, die spelers lopen er nu niet meer bij, dus moeten we andere oplossingen zoeken. We zijn volop met een radicale verjonging bezig, iedereen zoekt daarin nog zijn weg. In de drie grote wedstrijden die we sinds vorige zomer hebben gespeeld - tegen Bulgarije en Kroatië - zou iemand met een grote mond ons zeker diensten hebben bewezen. Iemand die de hele ploeg wakker kan houden of wakker kan schudden." De opmerking geldt beslist ook voor het verdedigende compartiment van de nationale ploeg. Anthuenis probeert tal van combinaties uit, maar feit blijft dat België in belangrijke wedstrijden te veel doelpunten slikt. Acht in de drie confrontaties met Bulgarije en Kroatië, waardoor de kansen op kwalificatie via het doelpuntengemiddelde totaal verzwonden zijn. Thuis tegen Bulgarije bestond de verdediging uit Vreven- Simons- Van Buyten- Van der Heyden en die zwalpte constant. In Kroatië ging het van kwaad naar erger met het viertal De Cock- Valgaeren-Van Buyten-Van der Heyden. En vorige zaterdag gaf de defensie - samengesteld uit Deflandre-Simons-Van Buyten- Dheedene - in Sofia behalve twee doelpunten ook veel te veel kansen weg. Daniel Van Buyten was drie keer van de partij, wat hem tot de constante factor van de defensieve problemen van de Rode Duivels maakt. Ook in Sofia kon Van Buyten niet onder de voor hem pijnlijke vaststelling uit dat hij er maar niet in slaagt zijn prima prestaties bij Olympique Marseille een verlengstuk tot in de nationale ploeg te geven. Een deel van de pers gaf hem zaterdagavond alvast al de schuld voor het gelijkspel dat moest worden toegestaan. Hoe zal Van Buyten hierop reageren ? Aimé Anthuenis reageert als door een slang gebeten telkens wanneer de buitenwereld Van Buyten afschiet als zondebok nummer één. Marc Degryse deelt het mededogen van de bondscoach niet. "Zodra hij het shirt van de nationale ploeg aantrekt, verliest Van Buyten zijn zelfvertrouwen. Dat kan een blinde zien. Ik heb bij de nationale ploeg nog nooit de Van Buyten van Marseille aan het werk gezien. Hij moet dringend die twijfels bannen en zich ervan bewust worden dat hij wel degelijk het niveau in zich heeft om in de verdediging van de nationale ploeg een rol van betekenis te vervullen. Hij heeft toch voldoende karakter en persoonlijkheid om zelf die klik te forceren. Een stabiele centrale as van de verdediging krijgen wordt hoe dan ook de sleutel voor de komende wedstrijden van de Rode Duivels. Anthuenis moet twee spelers vinden die bekwaam zijn om nog tien seizoenen samen te spelen in het hart van de defensie. Hij denkt daarbij in ieder geval duidelijk aan Simons." Ondertussen weet ook Van Buyten dat hij bij de nationale ploeg niet altijd aan de verwachtingen beantwoordt. Maar hij aanvaardt niet dat hij als enige met de vinger wordt gewezen. "Na de 4-0 in Kroatië hebben ze me met de grond gelijk gemaakt omdat ik, volgens sommigen, voor één tegendoelpunt verantwoordelijk was. Ik antwoord daarop dat de hele ploeg het die dag heeft laten afweten. En ik wil er even op wijzen : we hebben toen niet alleen vier goals geïncasseerd, we hebben ook zelf niet één keer kunnen scoren. Ik weet dat niet iedereen in mij gelooft. Het zij zo, dat is een realiteit waarmee ik zal moeten leren leven."Ondanks de defensieve zwakte waren er in Sofia van de Belgische ploeg ook goede dingen te zien. Gezien het spelersmateriaal waarover Anthuenis beschikt, vindt hij het huidige klassement van de Rode Duivels in hun EK-groep helemaal niet slecht. "De huidige spelersbasis is alleszins de enige mogelijkheid die ik heb. Om het even welke andere bondscoach zou ongeveer dezelfde selectie maken als ik. Maar ik kan geen mirakels doen. Door het vertrek van Wilmots, Walem en Verheyen was ik genoodzaakt een ferme verjonging door te voeren. Zoiets gebeurt nooit zonder pijn. "We hebben sinds vorige zomer al redelijk wat wedstrijden gespeeld en eigenlijk hebben we er maar twee compleet gemist : thuis tegen de Bulgaren en in Kroatië. Daarnaast heb ik in andere wedstrijden veel positieve dingen gezien : tegen Polen, Algerije, Estland, en ook zaterdag nog in Bulgarije. De crash thuis tegen Bulgarije kwam voor mij ook niet als een volslagen verrassing. Zo onlogisch was dat niet, die wedstrijd volgde veel te vlug na het WK. De spelers hadden weinig vakantie genoten, we hadden onvoldoende tijd om de wedstrijd grondig voor te bereiden. Meteen na de lottrekking schilderde iedereen Kroatië af als onze grootste concurrent. Maar de Bulgaren hebben de laatste tien maanden voldoende bewezen dat ze genoeg kwaliteit in huis hebben om op groepswinst te mikken. Er zit van alles in die ploeg : snelheid, kracht, technisch vermogen, ervaring. Ervaring is nu net wat onze ploeg mist. Op dat vlak heeft de match in Sofia me enigszins gerustgesteld. Ik heb er weer wat oudere spelers bijgehaald, en we hebben een goede Belgische ploeg gezien. Voor de volgende opdrachten wil ik aan deze ploeg zo weinig mogelijk wijzigingen aanbrengen. "Het heeft ook wat tijd gevraagd om het beste systeem uit te knobbelen. Maar ik ben tevreden over de veldbezetting die we nu hebben gevonden, vooral omdat die ons in staat stelt zeer offensief te spelen zodra de omstandigheden dat toelaten. Ik kreeg kritiek omdat ik besloot Clement in het middenveld te gooien en Simons achterin te houden. Een gelijkspel in Bulgarije zou die kritiek moeten doen verstommen. Momenteel rond ik nog altijd de eerste fase van mijn opdracht af : de ploeg verjongen zonder de gemiddelde leeftijd van de spelerskern te ver te laten zakken. De tweede fase van mijn opdracht bestaat erin vervolgens die verjonging fijn te stellen en meer prestatiegericht te werken. Ik ben ervan overtuigd dat we voor prestaties veel beter gewapend de kwalificatiewedstrijden voor het WK 2006 kunnen aanvatten. Het is, met andere woorden, nog veel te vroeg om een balans te maken van mijn werk als bondscoach." door Pierre Danvoye'Het is nog veel te vroeg om een balans te maken van mijn werk.' (Aimé Anthuenis)'Ik zal ermee moeten leren leven dat niet iedereen in mij gelooft.' (Daniel Van Buyten)