Kreeg hij na de openingswedstrijd van het seizoen op Club Brugge nog de wind van voren, JanMoons is inmiddels duidelijk aan een opgemerkt seizoen bezig bij Racing Genk. Ook verbaal, zo bleek toen hij wegens krampen in de wedstrijd op Standard de buitenwereld verrassend aan het gebruik van creatine herinnerde. Maar er is nog wel meer stof tot praten. En lachen. "Shoot !"
...

Kreeg hij na de openingswedstrijd van het seizoen op Club Brugge nog de wind van voren, JanMoons is inmiddels duidelijk aan een opgemerkt seizoen bezig bij Racing Genk. Ook verbaal, zo bleek toen hij wegens krampen in de wedstrijd op Standard de buitenwereld verrassend aan het gebruik van creatine herinnerde. Maar er is nog wel meer stof tot praten. En lachen. "Shoot !"Jan Moons : "In het begin hebben we twee wedstrijden gespeeld tegen mindere tegenstanders waarin we afwisselend in doel stonden. Maar dan de eerste serieuze wedstrijd, tegen Borussia Mönchengladbach, speelde ik een degelijke wedstrijd. Dat was de voorbode van mijn sterk seizoen tot nu toe." "Ik heb geen andere voorbereiding dan anders doorgemaakt, maar er waren wel perikelen op het eind van vorig seizoen : dat ik sportief niet weg moest, maar dat de club mij niks in de weg zou leggen als ik kon. Ik had toen zoiets van : degene die mij eruit wil spelen, zal van goeden huize moeten zijn. Wat ik overigens niet arrogant bedoel, hoor. Maar ik was wel wat geprikkeld. Daarnaast heb ik toch een wat relaxte houding gehad, waardoor ik me er niet druk in maakte. Dan krijg je toch wat vertrouwen.""Tja... Op een of andere manier moet het bij mij blijkbaar super goed of super slecht zijn. Dat zag je ook in de wedstrijd tegen Bergen : ik pak een of twee ballen, maar als je de punten ziet, is het alsof je slecht gespeeld hebt. Maar ik ben oud en wijs genoeg om me daardoor niet uit mijn lood te laten slaan. Op Brugge had mijn prestatie niks met onzekerheid te maken : ik ben gewoon twee keer heel lullig uitgegleden.""Ja, dat denk ik wel. Is het mijn soberheid ? Ik weet het niet. Uiteindelijk, vind ik, is het de efficiëntie die telt, dus ik ben niet iemand die gekke dingen gaat doen. Ik hou er ook niet van om er een karpersprong van jewelste bij te doen als een bal ook makkelijk te pakken is. Als dat voor sommigen een eerste regel is om een keeper te beoordelen, is dat hun probleem, niet het mijne. Vooral op tv, merk ik, lijkt het spectaculaire het eerste criterium te zijn. Eenvoudige ballen waarbij de benen een meter of twee in de lucht vliegen, zien er natuurlijk altijd beter uit dan een interceptie waaruit blijkt dat je meedenkt of anticipeert op het spel. Guy ( Martens, de keeperstrainer, nvdr) kreeg vorig jaar de opmerking dat ik een goed voetballende keeper was en toen hij de journalist vroeg wat hij daarmee bedoelde, zei die : dat hij goed tegen een bal kan trappen. Terwijl het natuurlijk veel meer is dan dat : het is ook de ruimte bespelen, doorzicht hebben in wat de achterste linie doet en vooruitdenken. En dat zijn dan de mensen die mij moeten beoordelen... Als je zoiets beseft, heb je er al meteen minder moeite mee ( lacht)." "Op zich niet. De twijfels zitten toch in jezelf en je moet daar in de eerste plaats zélf mee worstelen. Er zijn wel eens momenten dat ik het daar zwaarder mee had dan anderen, maar nu ook weer niet zo dat ik daar thuis in een hoekje om ga zitten janken, hoor ( lacht). Vertrouwen heeft te maken met alles dat ergens in elkaar moet passen. Je moet de juiste ballen krijgen, dat tikkeltje geluk hebben, de ploeg moet draaien en je moet je goed voelen. Op dit moment zijn al die facetten aanwezig en daar voel ik me beter bij. Vorig jaar hadden we wat problemen in de defensieve linie, die nu beter loopt. De communicatie kende misschien wel wat problemen in het begin, maar nu beheerst iedereen de basisterminologie." "Ik denk dat we inderdaad kunnen variëren : de backs wat laten schuiven, waardoor Didier centraal een meerwaarde kan betekenen. Dat is de laatste weken al een paar keer gebleken, zeker als we thuis moeten spelen tegen een versterkte verdediging die de flanken afsluit. Dan moeten we het hebben van de wisselwerking tussen Aaron ( Mokoena, nvdr) en Didier, en dan is Didier daar iets bedrevener in dan Aaron." "Is ook zo. Voor het seizoen hebben we het er nog over gehad dat we vorig jaar toch wel enorm veel doelpunten tegen kregen op stilstaande fasen. Dat lijkt nu wat van de baan.""( Lacht). Het heeft nog lang geduurd eer het ter sprake kwam ( lacht) ! Och ja, dat heeft een serieuze hectiek veroorzaakt die eigenlijk absoluut niet nodig was. Op de club hebben ze er eigenlijk mee kunnen lachen. De dokter heeft me nog bedankt voor de reclame ( grijnst). Die aandacht had natuurlijk ook te maken met de geruchten uit het tennis die toen ook in de media waren. Maar ja, als doelman kon ik toch moeilijk zonder uitleg zeggen dat ik na een uur al krampen kreeg ? Anders denken ze dat ik fysiek niet in orde ben. Al van in Lier en GBA heb ik het gevoel dat ik er sneller spontane krampen door krijg. Ik kan me nog voostellen hoe raar dat was in Lier : in de auto of in bed ineens krampen krijgen. Ik ben er dan mee gestopt, maar bij GBA gebruikte ik het weer en kwamen die krampen terug. De link was dus snel gelegd voor mij. Met een aangepaste magnesiumkuur is dat nu van de baan." "Van bij het begin van het seizoen tot twee weken voor die bewuste wedstrijd tegen Standard heb ik die genomen. Dat ik er dan mee gestopt ben, zou er inderdaad mee te maken hebben, ja. Maar ik had een kuur gedaan die ik geen heel jaar doe. We krijgen vitaminen van de club en ik was gestopt met mijn vitaminen. Waarschijnlijk zal het magnesiumgehalte daarom iets lager geweest zijn.""Eén van mijn minpunten, zeggen ze, is dat ik af en toe onbezonnen ben op hoge ballen omdat ik door mijn fijnere lichaamsbouw minder snel het contact zal opzoeken of in de massa zal vliegen met het idee : hier sneuvelt er een aantal. Creatine bevordert juist de spieraanmaak, wat overigens niet betekent dat je automatisch een bodybuilder wordt. Maar zelfs als ik elke dag in de fitness zou zitten, zou ik nog niet de lichaamsbouw van een bodybuilder krijgen, net als Koen ( Daerden, nvdr). We lachen daar wel eens mee als we in ons nakie onder de douche staan : kijk eens aan ( doet een bodybuilderpose) ! Op die manier proberen we mekaar toch wat te troosten voor onze niet zo volumineuze lichaamsbouw ( lacht)." "Neen, dat is toch iets wat spontaan komt. Niet dat ik een haantje de voorste ben, maar ik ben al van in school altijd iemand geweest die graag de touwtjes in handen neemt en zijn zegje doet. Dat hoeft daarom niet altijd door op de voorgrond te treden, maar door als een stille kracht te fungeren. Ik vind de hechtheid in een ploeg heel belangrijk en dat kan je alleen als je die band af en toe aanhaalt, op het veld, maar ook door nevenactiviteiten, waar ik me altijd achter zet. Maar misschien heeft het ook met ervaring en leeftijd of die geprikkeldheid waar we het in het begin over hadden, te maken dat ik misschien iets meer op de voorgrond ben getreden." "Wij hebben vijf jaar samen gevoetbald, dus toen hij afscheid kwam nemen, was dat wel een emotioneel moment. Ik kreeg daar een krop van in de keel. Je voelt een mengeling van voldoening omdat je hem gunt dat hij het daar gaat maken en anderzijds spijt, want het is toch een klankbord, een soulmate, die weg is. Sportief verlies je er ook iemand aan die de meute kon prikkelen of effe de boel op stelten kon zetten waardoor iedereen toch alert bleef. Op dit moment is er nog niet direct iemand die die taak overneemt, denk ik. Dat beetje arrogante of niks omziend oog voor succes missen we nog wat. Al moet ik zeggen dat de nieuwkomers er ook absoluut voor gaan, hoor." "Ik kon er veel tegen zeggen, ja, hem op het moment dat hij doorbrak weer met de voeten op de grond brengen. In GBA was dat nog meer nodig dan in Genk, omdat hij snel rijp en volwassen is geworden. Dat kon hard tegen hard gaan, maar van anderen zou hij dat minder aanvaarden. Soms besefte hij het achteraf en kwam hij wel zeggen dat ik gelijk had. Hij heeft het hart op de tong, maar soms kán je niet alles zeggen. Wesley dacht meestal van wel. Als je hem dan duidelijk trachtte te maken dat hij te ver was gegaan, kon dat botsen. Het laatste jaar nog meer dan anders. Soms met een zwans en een lach, maar toch." "( Lacht.) Ja, dat komt ook altijd terug in interviews. Terwijl ik van de ene kant wel beroepsernstig ben, maar van de andere kant ook alles kan relativeren en van me af zetten." "Ik kan me wel in hem vinden. Af en toe trappen we bijvoorbeeld na de training nog wat op de lat en dan voel je dat de band in de groep versterkt. Theo kan ook iemand prikkelen. Als het bij positiespelletjes in zijn ploegje goed draait, kan hij de anderen zó opjagen dat ze er ook voor gaan. Zoiets kan nooit kwaad. Die Nederlandse openheid en arrogantie, wat leven in de brouwerij, dat mocht na het vertrek van Wesley wel." door Raoul De Groote'Hechtheid in een ploeg vind ik heel belangrijk.''Toen Wesley vertrok, kreeg ik een krop in de keel.'