Op de openingsvraag om te beschrijven wat voor spelers ze zijn, pikt Thomas Enevoldsen, die vrijdag 25 wordt, als eerste in. "Ik ben op mijn best", vertelt hij, "als ik op het middenveld op de linkerflank kan spelen, niet echt als een winger maar als iemand die naar binnen snijdt. Ik ben een creatieve voetballer en hou ervan om de bal te hebben. Vóór ieder seizoen is mijn doel om acht à tien goals per seizoen te maken. Bij Groningen zat ik de laatste jaren telkens in de buurt." Nicklas Pedersen, ook 24, is korter van stof: "Mijn beste posities zijn: nummer 9 en 10."
...

Op de openingsvraag om te beschrijven wat voor spelers ze zijn, pikt Thomas Enevoldsen, die vrijdag 25 wordt, als eerste in. "Ik ben op mijn best", vertelt hij, "als ik op het middenveld op de linkerflank kan spelen, niet echt als een winger maar als iemand die naar binnen snijdt. Ik ben een creatieve voetballer en hou ervan om de bal te hebben. Vóór ieder seizoen is mijn doel om acht à tien goals per seizoen te maken. Bij Groningen zat ik de laatste jaren telkens in de buurt." Nicklas Pedersen, ook 24, is korter van stof: "Mijn beste posities zijn: nummer 9 en 10." Pedersen: "Toen ik er aankwam, was ik een pure aanvaller. Gaandeweg zakte ik wat vaker terug in het 4-4-2-systeem dat we speelden. Net als Thomas hou ik ervan om de bal te hebben. Ik háát het als die over alle hoofden heen van achteraan naar vooraan vliegt." Enevoldsen: "We vinden het fijner als er over de grond gespeeld wordt. De grasmat hier is prachtig, laat ons die dan ook gebruiken om mooi combinatievoetbal te brengen." Enevoldsen: "Niet echt. Van bij het begin waren ze heel erg geïnteresseerd en het was ook fijn dat het de trainer ( Harm van Veldhoven, nvdr) was die mij echt wou. Dat geeft iets extra's." Pedersen: "Omdat ik in Polen was voor het EK. Mijn makelaar en ik besloten te wachten tot na dat toernooi." Pedersen: "Ik had nog wat aanbiedingen, maar daarover wil ik niks zeggen. De bondscoach dacht dat een andere club beter zou zijn, maar hij vond dit zeker geen slechte keuze." Enevoldsen: "Het gaat om de kwaliteit van de speler. Kijk naar Michael Krohn-Dehli. Hij speelt bij Brøndby, vorig seizoen negende in Denemarken, maar Michael was op het EK onze beste man." Enevoldsen: "Het Roda van Van Veldhoven was in de Eredivisie een van de teams die het mooist speelden; ze probeerden met korte combinaties op te bouwen. Dat trok mij aan. Daarnaast hoorde ik van Mads Junker ( de derde Deen die KV haalde, hij speelde vorig seizoen bij Roda, nvdr) dat Harm een type is met wie ik graag samenwerk: een vriendelijke man met wie je makkelijk kan praten, iemand die wat van je verwacht maar die ook te vinden is voor een grapje." Enevoldsen: "Lachen, dat kon niet bij hem." Pedersen: "Er werd geen plezier gemaakt op training. Sommige jongens werden daardoor geremd." Enevoldsen: "De spelers genoten er niet meer van om te voetballen. Dat lag ook wel aan de spelstijl." Pedersen: "We voetbalden heel defensief." Enevoldsen: "In het seizoen 2010/11 hadden we een van de beste teams in de geschiedenis van de club. We werden vijfde, de hoogste eindplaats ooit voor Groningen. Nadien werden verscheidene belangrijke spelers verkocht." Pedersen: "Veel verdedigers. En dus werd het systeem aangepast. De middenvelders moesten anders gaan verdedigen, man op man. In mijn ogen waren we daar niet goed in. Sommige van onze spelers werden gewoon naar de flank gelokt, waardoor tegenspelers een boulevard kregen om naar ons doel te lopen." Enevoldsen: "We eindigden als veertiende. Toen ik in Groningen aankwam, werd nochtans een Europees ticket geambieerd." Pedersen: "Eigenlijk wilden we er een jaar geleden al weg, maar dat lukte niet." Enevoldsen: "Voor mij was vertrekken moeilijk omdat ik het afgelopen seizoen de hele tijd vocht tegen een blessure." Enevoldsen: "Ik gebruik mijn linkerbeen veel vaker dan mijn rechterbeen. Daarnaast is mijn linkerbeen wat langer dan mijn rechter- én heb ik een scoliose ( zijdelingse verkromming, nvdr) in mijn rug. De manier waarop ik ten gevolge van dat alles loop, zorgde voor een overbelasting in de bilspier van mijn linkerbeen. Ik voelde dat al enkele jaren opkomen, het werd almaar erger en vorig seizoen ging het niet meer. In Groningen wisten ze niet wat er misliep; ze deden een scan maar zagen niks. Ze geloofden dan ook niet dat ik geblesseerd was. Een specialist in Denemarken vond wel wat er aan de hand was. Sinds april ga ik om de drie weken eens bij hem langs. Het is nog niet achter de rug - soms moet ik nog wat voorzichtig zijn - maar het gaat al veel beter." Pedersen: "Ik had een probleem met de ligamenten aan de binnenkant van een van mijn knieën. En als je dan te vroeg herneemt, verbetert dat niet." Enevoldsen: "Als ik straks geblesseerd ben en KV tegen Anderlecht speelt, zal ik er natuurlijk bij zijn, want Brussel ligt vlakbij. Maar in Nederland moet je voor een verplaatsing soms drie uur rijden. Ik volgde wel alle matchen op tv. En natuurlijk hoop je ook als je geblesseerd bent het beste voor je team, maar in zo'n periode geniet je er niet van om aan de kant te zitten en de anderen te zien spelen." Pedersen: "Trouwens: bij Groningen ging geen enkele geblesseerde speler naar de uitmatchen. We zagen echt het probleem niet." Pedersen: "Ik vertelde dat ik de eerste competitiewedstrijd gespeeld had, dat ik nadien naar de nationale ploeg was gegaan om tegen Schotland een helft te spelen..." Enevoldsen: ( onderbreekt) "Hij was in die match onze beste speler." Pedersen: "En toen ik terug in Groningen kwam, zat ik de volgende wedstrijd op de bank. Daardoor zakte mijn vertrouwen, voelde ik me niet goed meer en trainde ik niet goed. Maar ik wou wel goed trainen. De journalist schreef dat ik opzettelijk mijn best niet deed." Enevoldsen: "Eigenlijk vind ik nog altijd dat we niets zeiden wat fout was. Het werd nogal tendentieus opgeschreven en de algemeen directeur van Groningen ( Hans Nijland, nvdr) ging vervolgens in de media tekeer, maar voor de rest was er weinig aan de hand. En telkens als we de directeur achteraf tegenkwamen, lachte hij eens en zei hij hallo. Het was raar. Maar de fans hadden het allemaal gelezen en die heisa in de pers maakte alles moeilijker voor ons." Pedersen: ( lacht) "Vooral voor mij, want ik speelde. Op het eind in Groningen floten onze supporters telkens als ik de bal had." Enevoldsen: "Ja. Voordien speelden we ook al twee jaar samen bij de Deense min-20-jarigen. We kennen elkaar goed en gaan nu allebei in Brussel wonen, op zo'n tien minuutjes van elkaar." Enevoldsen: "Ik heb wel een vriendin - die is professioneel handbalspeelster - maar zij komt niet naar hier. En Nicklas is alleen. Brussel is dus misschien wat levendiger voor ons, om dingen te zien, én: de luchthaven is vlakbij." Pedersen: "Ik was het echt beu om vanuit Groningen telkens 1uur en 45 minuten te moeten rijden om in Schiphol te raken." Enevoldsen: "Als we nu een vrije dag hebben, staan we op tien minuutjes in Zaventem en al na 1 uur en 50 minuten vliegen ben je in Kopenhagen. Dat kan makkelijk zijn als je wat tijd met je familie wilt spenderen." Enevoldsen: "Dat is ook waarvoor ik naar hier kwam. Ik was wel ongeveer een jaar out, het zal wat tijd vergen om weer mijn oude niveau te halen." Pedersen: "Ik wil mijn plaats natuurlijk behouden." Enevoldsen: "Nu eens samen naar een groot internationaal toernooi gaan, dat kan ons doel worden voor over twee jaar." Enevoldsen: "Dat we beter kunnen doen dan de negende plaats van vorig seizoen. En we willen vooral ook weer genieten van het voetbal, dat raakten we wat kwijt." DOOR KRISTOF DE RYCK - BEELDEN: IMAGEGLOBE