KRISTOF DE RYCK
...

KRISTOF DE RYCKStel dat een schoon madam de volgende match van Westerlo mag fluiten. Wie mag het dan voor jouw part zijn? " Véronique De Kock is de absolute nummer één in ons landje, op eenzame hoogte. Kim Engelbosch vind ik ook tof. Voor de rest heb ik het toch meer voor vrouwen waar iets in zit. Greet Op de Beeck bijvoorbeeld. Of Annelies Rutten, uit De slimste mens." "( lacht) Eigenlijk niet. Ik kan niet goed tegen rommel, ik probeer die dus goed te onderhouden. "Maar mijn koffer ... Och ja, dat ziet niemand. Daar liggen nog een golftas die er de laatste twee jaar niet uit geweest is, een paar oude voetbaltassen, coachvesten ..." "Gelukkig niet. Ik maakte het wel één keer mee. Toen ik nog in Nederland voetbalde, nam ik van thuis soms wat ingevroren vlees mee. Uit zo'n mandje was eens een biefstuk gevallen zonder dat ik het gezien had. Die was in de gleuf tussen de achterbank en de koffer gegleden. Weken hing er een lijkgeur in mijn auto. Elke keer weer zoeken wat dat was, niks vinden. Het was wel zo'n stank die je na vijf minuten gewend was, maar telkens mensen instapten om mee te rijden, zag je die blik ... Na een tijdje was ik het kotsbeu. Ik haalde mijn auto ongeveer helemaal uiteen en vond een blauw stuk vlees." "Nooit." "( lacht) Neen, ik heb die nooit gehad. Dat is een lijn die je nog altijd kan doortrekken. In het voetbal krijg je zo wel eens vakliteratuur onder ogen, maar dan ben ik niet de eerste om daarnaar te grabbelen. Dat heeft mij nooit geboeid. "Pas op, elke dag passeer ik langs het tankstation, koop mij daar een Fristi en een wafeltje, en dikwijls graai ik dan een boekje mee zoals P-Magazine, Ché, Menzo ... Begrijp mij dus niet verkeerd: ik ben een liefhebber van mooie vrouwen. Alleen heb ik het liever op een iets meer verantwoorde manier dan puur het grove werk." "Eigenlijk heeft alles wat met geschiedenis te maken heeft mij altijd geboeid. Mijn geliefkoosde onderwerp zijn de wereldoorlogen. Waarschijnlijk omdat het herkenbaarder is dan pakweg de oude Grieken. "Rond de periode van de bevrijding stikt het op Canvas altijd van de documentaires. Negentig procent van die uitzendingen bekijk ik. Het intrigeert mij. Je probeert je te verplaatsen in de denkwereld van degenen die dat meemaakten, niet alleen de slachtoffers, ook de heren die het toen voor het zeggen hadden. Eigenlijk is dat een beetje psychologie. "Ik kom ook altijd graag op historische plekken, omdat je dan op een plaats bent waar zich echt iets belangrijks afspeelde. Een apart gevoel." "( zonder aarzelen) Onze drang om op café te zitten met vrienden. Ze vragen: 'Waar heb je het dan toch allemaal over?' En inderdaad, als je dat zou ontleden, zou dat qua inhoud heel weinig blijken te zijn. Toch kan je daar uren mee vullen. "Soms probeer ik die van mij al van 's ochtends voor te bereiden ... De ene keer lukt dat beter dan de andere. Het is zoals ze zeggen: bij vrouwen is dat allemaal hormonaal hé. Het hangt ervan af hoe hun muts staat die dag." "( schatert) Oow, wat een foute vraag ... "( denkt na) Eigenlijk heb ik daar nooit last van ( lacht). Neen, ik heb die goed onder controle. Ik kijk graag naar mooie vrouwen, babbel er met plezier over, maar ik moet zeggen dat ik daar - hoe zal ik het zeggen? - niet direct wild van word. Ik kan mij bedwingen. Wat handig is als je getrouwd bent en drie kinderen hebt ... "Amai, daar heb ik mij goed uit-gepraat ( lacht)." S KRISTOF DE RYCK