Hoe hebben jullie elkaar leren kennen ?

Volgend jaar zijn we al tien jaar samen als koppel, maar we kennen elkaar sinds we dertien waren. Alles gebeurde via een vriendin van mij. Het was liefde op het eerste gezicht, al ging het in het begin met ups en downs. Ik was vroeger nogal een nachtvlindertje, ging graag uit in het weekend om me te amuseren, terwijl Steve dat niet mocht door het voetbal. Maar nu interesseert het uitgaansleven me niet echt meer. Een dancing zegt me niks meer.
...

Volgend jaar zijn we al tien jaar samen als koppel, maar we kennen elkaar sinds we dertien waren. Alles gebeurde via een vriendin van mij. Het was liefde op het eerste gezicht, al ging het in het begin met ups en downs. Ik was vroeger nogal een nachtvlindertje, ging graag uit in het weekend om me te amuseren, terwijl Steve dat niet mocht door het voetbal. Maar nu interesseert het uitgaansleven me niet echt meer. Een dancing zegt me niks meer. Dat verandert je leven toch wel ingrijpend. Nu staat alles helemaal in het teken van zijn opvoeding. Tijd voor echte hobby's ontbreekt nu. Verder dan een ritje met de fiets kom ik voorlopig niet. (Steve : "Vergeet ook het winkelen niet !") Klopt. Dat was in de Veldstraat in Gent. Ik deed het werk wel graag, maar zou het niet meer opnieuw willen doen. Zeker niet fulltime. Het blijft een onderbetaalde job. Vooral het werken op zaterdag tot halfzeven 's avonds en de opdringerigheid of onvriendelijkheid van sommige klanten bezorgden me een lichte afkeer. Ik wilde ook graag naar het voetbal en moest vaak vragen om vroeger te mogen stoppen. Geef me dan maar een danscafé om open te houden. Maar alles gebeurt in overleg met Steve. Ik haal mijn inspiratie uit een aantal vakbladen. Het belangrijkste is dat ons huis gezelligheid en warmte uitstraalt. Er zullen bijvoorbeeld altijd veel bloemen staan, zowel binnen als buiten. Ik werk ook wel graag in de tuin, omdat Steve zich daar alleen bezighoudt met het gras maaien of sproeien tegen het onkruid. Verder interesseert het hem niet echt. Zon en zee, meer moet dat niet zijn. We zijn ooit eens op wintervakantie naar Oostenrijk geweest en dat viel sterk tegen. Geef mij maar Spanje, Kreta, Turkije of Tunesië. Ooit zou ik wel eens naar Mauritius willen gaan. Ik hoor van alles graag, behalve hard rock en techno. Net als vele vrouwen ben ik fan van Marco Borsato. Zijn cd ligt altijd in de wagen. Schitterende liedjes, vooral als je de teksten goed beluistert. Er zit altijd een boodschap in. Maar even goed kan ik luisteren naar Mariah Carey, Céline Dion of Jennifer Lopez. (Steve giert het uit : "Zeg het maar eens, schat.") Ik mag echt niet klagen. Hij staat geregeld eens achter het fornuis, voor de bereiding van wat dagelijkse kost. Steve kan echt heel goed koken. Sauzen maakt hij beter klaar dan ik. Toen ik vroeger thuiskwam, moest ik vaak mijn voetjes maar onder tafel schuiven. Maar even goed stofzuigt hij wel eens. De nieuwe man, hé. Hij kan bijzonder lief en behulpzaam zijn. Alessio is zijn oogappel. Maar Steve durft ook koppig en weinig geduldig te zijn. Daar hou ik niet zo van, dat weet hij wel. Dan word ik ook koppig en kan het wel eens botsen. Ook op het romantische vlak kan het nog wat beter. Een jachthond. Een enorm lief beest, voorlopig een ideale speelkameraad voor Alessio. Vroeger hadden we nog een kat, maar na de verhuizing naar Antwerpen is die bij mij thuis achtergebleven. Daar logeert ze nu nog altijd. Ons aquarium met warmwatervissen hebben we ook weggedaan. Er gingen er te veel dood en er was te veel schoonmaakwerk aan. door Frédéric Vanheule