De machtigste man uit het wereldvoetbal te zijn heeft Joseph Blatter (79) altijd erg fijn gevonden. Wanneer hij 's ochtends om zes uur opstond, was Blatterdoorgaansal goedgezind. Dan zette hij de radio aan, zocht vrolijke popmuziek en ging aan het dansen op de witte keramiekvloer van zijn appartement in Zürichberg, de heuvel ten oosten van de gelijknamige stad. Tenminste: dat vertelde hij zelf weleens wanneer hij in een zeldzaam moment van openhartigheid een glimp van zijn privéleven prijsgaf.
...

De machtigste man uit het wereldvoetbal te zijn heeft Joseph Blatter (79) altijd erg fijn gevonden. Wanneer hij 's ochtends om zes uur opstond, was Blatterdoorgaansal goedgezind. Dan zette hij de radio aan, zocht vrolijke popmuziek en ging aan het dansen op de witte keramiekvloer van zijn appartement in Zürichberg, de heuvel ten oosten van de gelijknamige stad. Tenminste: dat vertelde hij zelf weleens wanneer hij in een zeldzaam moment van openhartigheid een glimp van zijn privéleven prijsgaf. Na het ontbijt liet hij zich in zijn dienstwagen, een zwarte Mercedes, naar het hoofdkwartier van de FIFA voeren, niet ver van zijn woonplaats. Het gebouw met drie verdiepingen boven en liefst vijf onder de grond is het Pentagon van het wereldvoetbal. Doorgaans kwam Blatter daar 's ochtends als eerste aan, en ging er 's avonds als laatste weer weg. De werksfeer was aangenaam, mede dankzij Blatters goed humeur. Zeventien jaar lang hield hij er in het hoofdkwartier in Zürich de goede luim in. In beperkte kring is de FIFA-voorzitter, die in zijn jonge jaren als entertainer werkte, een charmante gesprekspartner, een aangenaam causeur. Kortom: gezelschap. Hij vindt het fantastisch om moppen te vertellen, en als hij in de namiddag vrienden op bezoek krijgt, haalt hij graag een whisky uit de kast, Real Black Label. Met veel ijs. Als gourmand gaat Blatter ook nooit een goeie maaltijd uit de weg. Maar twee weken geleden bleef zijn tafel, al gereserveerd in het toprestaurant FIFA Club, met uitzicht op het meer van Zürich en de Alpentoppen, leeg. Die middag geraakte de machtigste man uit het voetbal niet uit zijn bureau weg. Daar ging het om alles of niets. Een dag eerder boog de ethische commissie zich even verderop, in Zürich, over de schenking van twee miljoen euro die Blatter aan Michel Platini gedaan zou hebben in februari 2011. Twee dagen later werden Blatter en Platini voor 90 dagen geschorst en verliet de Zwitser het FIFA-hoofdkwartier waar op het einde niemand meer achter hem stond. Zelf had hij niet echt door wat er boven zijn hoofd hing, of hij deed alsof. Een beetje wereldvreemd leek zijn houding toen. Nog een paar dagen voor zijn wegsturen had hij zijn naaste medewerkers verzekerd dat hij, wat er ook gebeurde, 'hun' president zou blijven. Veel mensen vrezen dat Blatter nu helemaal in elkaar stort. Vandaag is hij namelijk niets meer. De FIFA was Blatters hele leven. Hobby's had hij niet, een duur jacht evenmin. Het was niet in de eerste plaats het geld dat hem lokte, al heeft hij er zich altijd tegen verzet dat zijn salaris openbaar gemaakt zou worden. Dat bedroeg zo'n drie miljoen Zwitserse frank, omgerekend zo'n 2,7 miljoen euro. Niet slecht, maar ook niet te vergelijken met wat de heren verdienden met wie Blatter dagelijks tafelde. De bazen van de grote sponsors die zich in de laatste week van de FIFA distantieerden, om maar één voorbeeld te geven. Privé leefde de machtigste man uit het wereldvoetbal erg bescheiden. Hij woont in een appartement dat eigendom is van de FIFA. Het is een beetje ouderwets ingericht, met veel wit en veel keramiek, een paar flessen alcohol in de bar, en een paar Duitse klassiekers in de boekenkast: werk van Heinrich Heine, Johann Wolfgang von Goethe en een paar jaargangen uit National Geographic, een stapeltje dat je ook in de wachtkamer van de tandarts aantreft. Zijn bureau is wél indrukwekkend, maar het staat vol met persoonlijke herinneringen aan momenten en plekken die hem dierbaar zijn. Een vlag van het Zwitsers regiment waar hij commandant was. Op de sofa een berg pluchen dieren, geschonken door fans. Plus wat dierbare herinneringen aan een prikbord: een foto met Diego Maradona, een tekening van de kerktoren van Visp - het dorpje uit het kanton Wallis waar hij vandaan komt - en een vipticket met zijn naam van de Palestijnse autoriteiten, vanwege zijn verdiensten voor het Palestijnse voetbal. Wat Blatter het meest aan zijn job beviel, was de macht die ermee gepaard ging. Hij werd behandeld als een staatschef, logeerde in de beste hotels ter wereld, vloog doorgaans in privéjets en verzamelde eretitels. Stiekem droomde hij van de Nobelprijs voor de Vrede. Dat zit er niet meer in. Blatter wachten eenzame tijden. In 'Camp Beckenbauer', een societytreffen voor machtige mensen uit de sportwereld vorige week in Kitzbühel, was hij niet meer uitgenodigd. Gastheer Franz Beckenbauer geraakte er gecharmeerd door de 62-jarige Zuidafrikaan Tokyo Sexwale die nog met Nelson Mandela in de gevangenis had gezeten op Robben Island, later een vooraanstaand lid van het ANC én succesvol zakenman werd, en lid was van het organisatiecomité van het WK 2010 in Zuid-Afrika. Volgens Beckenbauer een uitermate geschikt man als FIFA-voorzitter. Want zoeken naar nieuwe namen wordt het, nu uit het lijstje van mensen die door Blatter gekoesterd werden, er niet één overblijft die aanspraak mag maken om op 26 februari de nieuwe FIFA-voorzitter te worden. Allemaal worden ze op zijn minst van corruptie verdacht. Wat er met Blatter zelf gaat gebeuren, is niet bekend. Goeie kennissen van de Zwitser vonden hem de laatste weken erg verouderd. Het aura van macht, waar hij zo van hield, is hij kwijt. Blatter mag ook niet meer aan conferenties deelnemen, niet eens op de eretribune van een officiële voetbalwedstrijd gaan zitten. Kortom: hij hoort er gewoon niet meer bij. Vermoedelijk trekt hij zich dezer dagen terug in zijn heimat, de bergen van het kanton Wallis. Maar liefst wil hij nog één keer op het debat wegen en minstens meebeslissen over wie zijn opvolger wordt. Dat wordt zijn laatste gevecht. Niet op de Bühne, waar hij zich als een vis in het water voelde, maar in de coulissen. Een bureau in het FIFA-hoofdkwartier in Zürich heeft hij daarvoor niet nodig. Een gsm volstaat. DOOR MICHAEL WULZINGER - FOTO BELGAIMAGEPrivé leeft de machtigste man uit het wereldvoetbal erg bescheiden.