Na drie speeldagen is één ding al meteen bewezen : BC Doornik-Estaimpuis wordt geen vogel voor de kat. Coach Werner Rotsaert verraste vriend en vijand in deze competitiestart.
...

Na drie speeldagen is één ding al meteen bewezen : BC Doornik-Estaimpuis wordt geen vogel voor de kat. Coach Werner Rotsaert verraste vriend en vijand in deze competitiestart. Bent u zelf ook verrast door de opmerkelijke prestaties ?Werner Rotsaert : Ja en nee. Er waren gunstige voortekenen. In de voorbereiding sloten we 11 van de 14 wedstrijden winnend af. De meeste tegenstanders kwamen uit tweede klasse, maar we trokken toch ook aardig onze streng tegen een gereputeerde ploeg als PSG. Men onderschatte deze ploeg voor aanvang van de competitie. We werden samen met Hasselt genoemd als kandidaat-zakker. We moeten echter niet beginnen zweven : we gaan niet meedoen voor de titel, hé. Zelfs van de play-offs is geen sprake. Nochtans moet je in de huidige competitieformule slechts drie ploegen achter je houden om die te bereiken. Tijdens de eerste twee speeldagen werd duidelijk dat dit Estaimpuis stoelt op een goede organisatie en een stevige verdediging.Dat is logisch. Al van in de voorbereiding hamer ik op het defensieve aspect. Verdediging is ook makkelijker aan te leren dan offensieve schema's. In het begin was onze afwerking te zwak. Ons schotpercentage was veel te laag. Dat verbeterde al. Maar vaak kunnen we onze gebreken verdoezelen door met veel inzet te spelen. In ieder geval profiteren we van het onderschattingseffect. Langzaamaan zal de concurrentie ons wel leren kennen en zich aanpassen aan ons spel.Jullie kracht, de collectiviteit, is meteen ook jullie handicap : er is niemand die in slechte momenten de ploeg op sleeptouw kan nemen.Misschien wel. Maar ik merk toch dat op het scoreblad dikwijls verschillende namen prijken, dat betekent dat het gevaar van alle kanten kan komen.Wat is tot nog toe je grootste voldoening in dit kampioenschap ?Dat ik in twee maanden van een heterogene groep een homogeen geheel kon maken. Melvin McCants uitgezonderd, bestond deze groep uit allemaal nieuwkomers. En geld om vedetten aan te trekken, was er niet. Van Tomas Van den Spiegel heb ik nooit durven dromen, Piet Den Bel daarentegen had ik wel graag binnengehaald. Bij gebrek aan individueel talent, moest ik een evenwichtig blok smeden. Als basis gebruik ik Europese spelers en jonge Belgische beloften. Onze kracht blijft de collectieve ingesteldheid en tot dusver wierp dat zijn vruchten af. (DDv)