Toen Wesley Sonck voor Waasland-Beveren tekende, liet hij noteren dat hij "direct inzetbaar" was, maar dat hij zaterdag tegen Zulte-Waregem al meteen negentig minuten zou spelen, dat was niet ingecalculeerd. En dus strompelde hij, na een pak interviews, iets over elven de trappen van de Freethiel af. "Helemaal stijf, man, amai."
...

Toen Wesley Sonck voor Waasland-Beveren tekende, liet hij noteren dat hij "direct inzetbaar" was, maar dat hij zaterdag tegen Zulte-Waregem al meteen negentig minuten zou spelen, dat was niet ingecalculeerd. En dus strompelde hij, na een pak interviews, iets over elven de trappen van de Freethiel af. "Helemaal stijf, man, amai." Wesley Sonck: "Dat ik direct speelde, had ik niet verwacht, maar de trainer zei: we hebben weinig tijd te verliezen, begin er maar meteen aan. Gelukkig heb ik de voorbije maanden mezelf fysiek wat afgepeigerd. Francky Dury zei het ook: 'Amai, dat je dat na drie maanden kunt.' Daar ben ik nu heel blij om. Veel zelf gaan lopen, lange fietstochten gemaakt, en toen ik dat een beetje beu werd en de bal miste, ben ik met de ploeg van mijn broer, vierdeklasser Appelterre, gaan trainen. Daar kon ik weer wat baltraining doen, drie, vier keer per week. Alleen: ik heb daar geen enkele wedstrijd gespeeld. En dan ben ik toch wat verrast dat ik negentig minuten stand kon houden." "Dat van na de rust was eigenlijk niet de bedoeling. VitoPlut moest aan de buitenkant voetballen, maar hij kwam altijd naar binnen. En dan dacht ik: als ik daar ook nog bij ga, staan we daar met drie, vier op een hoopje. Dat kan niet. Idem voor de rust, soms stonden we met drie op een lijn. Er moet altijd een aanspeelpunt zijn, vind ik, en daarom dacht ik dat ik soms op een andere manier meer nuttig kon zijn voor de ploeg." "Ik moet de coach bedanken, maar van het Belgische voetbal snap ik wel geen snars meer. Als je mij ziet spelen na 3,5 maanden... Er staat wel dat cijfertje 34 achter mijn naam, maar dan is mijn frustratie toch... Je moet tegenwoordig 20 jaar zijn en snel kunnen lopen en niet te veel verdienen. Als ze aan jou maar kunnen verdienen... Kunnen voetballen en ervaring hebben, dat telt precies niet meer mee. Alsof ervaring een scheldwoord is geworden. Ik snap dat niet. Eidur Gudjohnsen maakt ook zijn goals. Eén kans op Standard en hij zat erin. Ik zie die bezig: goed de bal bijhouden, afwerken... En die jongen heeft de laatste paar jaar nog veel minder gespeeld dan ik met een dubbele beenbreuk. Die was veel beter dan ik, dat geef ik toe. Het is gewoon dat getal 34 en dat ze aan jou geen centen meer kunnen verdienen..." "Moeilijk te zeggen na amper drie dagen. De manier van spelen was daar anders. Als wij vandaag wat beter afwerken, kunnen we wel een paar goals maken." " Nico spitsentrainer: vind je dat niet raar? Hij kan niks meer voordoen. Ik weet hoe ik moet lopen naar de eerste of de tweede paal en naar de goal moet sjotten, dat moeten ze me niet meer leren, denk ik." (lacht) "Dat is bij mij toch al langer wat veranderd, door ouder te worden en dingen te zien. Als je in Brugge toekomt, wil je top drie halen en spelen. Hier liggen de eisen anders, hier is de enige doelstelling erin blijven. De benadering is anders. Maar uiteindelijk geeft iedereen het beste van zichzelf." "Maar er was niks! Ik kan dat niet begrijpen. Oké, ik kon hier sneller tekenen, deze zomer al, maar ik moest toen heel snel beslissen en ik was toen nog met andere pistes bezig die ik niet zomaar kon laten schieten. Dus, ja, oké ... Ik ben blij dat het alsnog is gelukt." "De druk voor mij persoonlijk is bovenin even groot als onderin. Als je in een topploeg verliest, is het niet goed, maar verlies je hier, is het ook niet goed. Voor mij blijft de benadering dezelfde. Ik speel niet meer voor de centen, ik wil nog tonen dat ik kan voetballen, meer niet. Daarom interesseerde tweede klasse me niet. Dan nog liever stoppen, dat meen ik." "Goed. Dat is helemaal anders. Daar zitten jongens die kunnen voetballen, maar ze combineren dat met werk of school. Dat is toch anders." DOOR PETER T'KINT