KVC Westerlo eindigde de reguliere competitie als achtste, sloot play-off 2 af als winnaar, na twee beslissende wedstrijden tegen Cercle Brugge, en speelde de finale van de beker tegen Standard. Twee mooie orgelpunten voor een club die de middenmoot en het vertrouwen in Jan Ceulemans tot handelsmerk heeft verheven.
...

KVC Westerlo eindigde de reguliere competitie als achtste, sloot play-off 2 af als winnaar, na twee beslissende wedstrijden tegen Cercle Brugge, en speelde de finale van de beker tegen Standard. Twee mooie orgelpunten voor een club die de middenmoot en het vertrouwen in Jan Ceulemans tot handelsmerk heeft verheven. Ceulemans kon dit seizoen achteraan geen beroep meer doen op Nico Van Kerckhoven, maar de komst van Evariste Ngolok zorgde voor meer balans in de ploeg: Steven De Petter stond er niet langer alleen voor als verdedigende middenvelder en in de wedstrijden waarin De Petter centraal in de verdediging moest staan, woog zijn afwezigheid op het middenveld door de komst van Ngolok minder zwaar door. De transfers van Elrio Van Heerden en Daniel Chavez werden dan weer regelrechte afknappers, Christian Brüls leek naar het einde toe de overgang van de Nederlandse tweede naar de Belgische eerste klasse te hebben verteerd en Oleksandr Iakovenko kon met zijn assists een ook al slappe start goedmaken. Maar de grootste troef van Westerlo bleek Paulo Henrique. De Braziliaan werd de zoveelste succesvolle spits die het seizoen van Westerlo kleur gaf. Door aanslepende knie- en rugklachten van respectievelijk Jaime Ruiz en Liliu Ellinton liet ook Dieter Dekelver zich niet onbetuigd. In doel trad na vijf seizoenen in de eerste ploeg van Westerlo enige gewenning op bij Yves De Winter. Hij viel op Cercle Brugge naast de ploeg na een paar minder scherpe wedstrijden, waardoor Bart Deelkens voor de rest van het seizoen het nummer één werd. Waarna De Winter even flirtte met Club Brugge. Omdat Westerlo play-off 2 gebruikte om de verhouding tussen scherpte en rust optimaal te houden voor de bekerfinale zag het ook kans om Belgische jongeren met het oog op volgend seizoen speelminuten te laten opdoen, met name Geoffrey Cabeke, Jens Cools, Jeroen Van Tournhout en Jarno Molenberghs. Vooral Jens Cools stond door de langdurige blessure van Gunther Vanaudenaerde vaker in de ploeg dan vooraf werd verwacht. Westerlo loste de ambitie in die het altijd koestert: de kampioen zijn van de achtervolgers op de top zes. Al bleef het na spectaculaire resultaten op Club Brugge (4-3) en op AA Gent (4-4) wel wachten op play-off 2, waarin het onder andere met 7-1 won van Zulte Waregem, voor een sterke reeks. Westerlo - KV Kortrijk 3-0 Zulte Waregem - Westerlo 1-1 Germinal Beerschot - Westerlo 3-3 Westerlo - Germinal Beerschot 1-0 KV Kortrijk - Westerlo 1-1 Westerlo - Zulte Waregem 7-1 Finale: Westerlo - Cercle Brugge 3-0 Cercle Brugge - Westerlo 2-2 DOOR RAOUL DE GROOTEHandelsmerk: middenmoot + vertrouwen in Jan Ceulemans.