Halfweg het interview vertelt Siebe Schrijvers over de goal die Pieter Gerkens vorig seizoen maakte tegen Club Brugge, zijn eerste doelpunt bij de A-ploeg. Nog altijd moet Gerkens geplaag van Schrijvers ondergaan over de manier waarop hij toen juichte: als een klein kind. De jonge spits lacht: "Pieter was het niet gewoon om te vieren terwijl er zo veel geluid op hem afkwam." Gerkens smaalt. "Ik was gewoon veel te blij." En Gerkens begint meteen ook over die andere keer dat hij zielsgelukkig was: toen Schrijvers vorig seizoen scoorde tegen Standard. "Siebe had toen nog niet zo vaak mogen spelen. Ik kan het moeilijk beschrijven, maar bij die goal voelde ik echt zelf zijn blijdschap." Schrijvers: "Wij gunnen elkaar het beste."
...

Halfweg het interview vertelt Siebe Schrijvers over de goal die Pieter Gerkens vorig seizoen maakte tegen Club Brugge, zijn eerste doelpunt bij de A-ploeg. Nog altijd moet Gerkens geplaag van Schrijvers ondergaan over de manier waarop hij toen juichte: als een klein kind. De jonge spits lacht: "Pieter was het niet gewoon om te vieren terwijl er zo veel geluid op hem afkwam." Gerkens smaalt. "Ik was gewoon veel te blij." En Gerkens begint meteen ook over die andere keer dat hij zielsgelukkig was: toen Schrijvers vorig seizoen scoorde tegen Standard. "Siebe had toen nog niet zo vaak mogen spelen. Ik kan het moeilijk beschrijven, maar bij die goal voelde ik echt zelf zijn blijdschap." Schrijvers: "Wij gunnen elkaar het beste." De nu achttienjarige Schrijvers speelt sinds zijn achtste bij Racing Genk. Middenvelder Gerkens, die een jaar ouder is, voetbalt vanaf zijn zesde bij de Limburgse club. Toen Siebe één lichting werd doorgeschoven, belandden ze in hetzelfde team, tot Gerkens op zijn beurt werd doorgeschoven. Als er ergens kamers verdeeld moeten worden, kruipen ze bijeen, al jaar en dag. "En als ik op het veld de bal krijg," zegt Gerkens, "weet ik altijd waar Siebe ongeveer zal zijn, zo heb ik elke keer al zeker één afspeelpunt." Pieter Gerkens: "Wij doorliepen hier alle rangen, we werkten met alle jeugdtrainers. Ons hebben ze hier leren voetballen. Die andere jongens kwamen naar Genk op jeugdige leeftijd, maar hun basis is ergens anders gelegd." Gerkens: "Mario Been bracht mij op het perfecte moment. Eén maand eerder was mijn spel misschien ook wel al oké, maar mentaal was ik toen nog niet klaar. Als je als jonge gast in de kleedkamer plots tussen al je idolen van vroeger zit, ben je eerst toch wat verlegen. Zodra je merkt dat ze je opnemen in de groep, groeit je vertrouwen. Dat heb je nodig om je te bewijzen." Gerkens: "Ik vond het heel leuk om toen te mogen spelen. Dan denk je als jonge gast toch in de eerste plaats: veel slechter kan het niet, dus ik kan niet veel misdoen. Dat is natuurlijk niet waar - het kan altijd nog slechter - maar ik deed toch mijn voordeel met die manier van denken, anders speel je met een ei in de broek." Siebe Schrijvers: "Ik denk dat ik toen in een slechte periode zat. Daar was geen specifieke reden voor, dat overkomt iedereen weleens. Ik was ook nog maar zeventien." Gerkens: "Om op termijn betere spelers te krijgen is het belangrijk dat de jonge gasten vertrouwen voelen. Zonder vertrouwen is het dubbel zo moeilijk om te voetballen. Als je vertrouwen voelt, heb je meer lef." Gerkens: "Niet sowieso. Als club kun je het vertrouwen van een jonge speler wegnemen door hem uit te lenen. Ik denk dat club en speler het best in overleg handelen." Schrijvers: "Kijk naar Pieter: ik weet niet of hij nood had aan een uitleenbeurt. Maar als je hier maar heel moeizaam aan speelminuten toekomt, kun je beter eerst ergens anders wat ervaring opdoen." Schrijvers: "Bij mij waren er wel periodes waarin ik op meer speelgelegenheid gehoopt had, maar ik mocht nooit uitgeleend worden van Racing Genk. De club gaf me altijd het vertrouwen en bleef zeggen dat ze me nodig had. Dan kun je als jongere niks anders. En dan heb je ook wel weer zin om hier aan het seizoen te beginnen." Gerkens: "Ik had dat zelf nog niet gehoord." Schrijvers: "Ik ook niet." Gerkens: "Die jongens lieten hier al zien dat ze die mentaliteit wel hebben." Gerkens: (lacht naar Schrijvers) "Dat is het eerste dat ik daarvan hoor. Ik heb dat zelf nooit ervaren." Schrijvers: "Ik ook niet." Gerkens: "Als er veel over je gepraat en geschreven wordt, is het niet gemakkelijk om te bewijzen dat je er klaar voor bent." Schrijvers: "Ik was toen heel trots, maar ik ben daar altijd heel nuchter onder gebleven, ook dankzij mijn ouders. Het geeft wel extra druk, de mensen hebben nog geen wedstrijd van je gezien en alleen nog maar positieve dingen over je gehoord en gelezen, dan verwachten ze veel. Het is dan onmogelijk om direct te voldoen aan alles wat er geschreven en gezegd is, want iedereen speelt weleens een mindere match." Schrijvers: "Dat is vooral steun. Als jeugdspeler kun je hier eens een foutje maken zonder dat de fans direct beginnen te fluiten." Gerkens: "En dan zijn we weer bij dat lef waarover ik daarnet sprak. Dat lef heb je nodig om aan een actie te beginnen die fout kan lopen maar die evengoed kan uitmonden in een assist of een goal." Gerkens: "Bij de jeugd speelden we hier vaak op een heel korte ruimte, in één of twee tijden. Als je dan bij de eerste ploeg komt, denk je dat het nog sneller moet. Dat is ook wel zo, maar ik had verwacht dat ik twee treden hoger moest, dat het ongelóóflijk snel zou moeten gaan. En dus wou ik soms te snel zijn. Je denkt dat je overdonderd gaat worden, maar dat bleek mee te vallen. In het begin wou ik ook absoluut mijn kwaliteiten tonen. Ik liep heel veel en dan was ik overal maar ook nergens. Ik zocht ook heel vlug de crosspass, maar dan kwam die flankwissel er te snel." Schrijvers: "Ik denk dat iedereen hier wel geschrokken is van de kwaliteit van de crosspasses van Pieter." Gerkens: "Echt veel kracht om ver te trappen heb ik nochtans niet, maar mijn techniek van sjotten is wel redelijk goed. Daardoor geraakt de bal zo ver en komt hij zo goed aan. Bij de beloften hamerde techniektrainer Michel Ribeiro er vaak op dat bij zo'n crosspass je kracht uit je buik moet komen, niet uit je benen." Gerkens: "Akkoord. Alleen kreeg ik de laatste tijd een defensievere rol. In het begin was dat niet gemakkelijk, bij de jeugd speelde ik een positie hoger. Maar ik weet dat het belangrijk is voor de ploeg dat er iemand in die rol blijft. En bij een aanval schreeuwen de mannen achter mij soms dat ik moet blijven, dat maakt het dan ook wat makkelijker om effectief te blijven." Schrijvers: "Tuurlijk. Maar dat ik nog niet zo vaak scoorde, heeft misschien ook met pech te maken. Tegen Oostende schiet ik de bal onbegrijpelijk naar de verste hoek, terwijl de korte hoek helemaal openlag. Toen had ik gewoon niet naar de keeper gekeken. Als ik dat wel doe, is het heel simpel. Ik moet er blijven op trainen." Schrijvers: "Ik zou eerder zeggen: makkelijk. Hij is een bliksemafleider; ik krijg meer ruimte omdat hij er is." Schrijvers: "Zeker niet, maar we speelden ook nog niet zo heel vaak samen. Dat zal elke match wel groeien." DOOR KRISTOF DE RYCK - BEELDEN YORICK JANSENS / BELGAIMAGE"Ik mocht nooit uitgeleend worden van Racing Genk." Siebe Schrijvers