TOM WAES ANTWERP - GERMINAL BEERSCHOT 1-0 (18/7/2010 - 12.256 TOESCHOUWERS*)

TV-PRESENTATOR TOM WAES: 'Mij blijft vooral de laatste derby tegen Beerschot bij, omdat we wonnen en omdat ik vóór die match Dos Cervezas mocht zingen voor tribune 2. Dat was wáán-zin-nig. Ik had al veel op die tribune gestaan, maar ervoor staan is toch nog iets anders. Ik had kippenvel van begin tot eind.
...

TV-PRESENTATOR TOM WAES: 'Mij blijft vooral de laatste derby tegen Beerschot bij, omdat we wonnen en omdat ik vóór die match Dos Cervezas mocht zingen voor tribune 2. Dat was wáán-zin-nig. Ik had al veel op die tribune gestaan, maar ervoor staan is toch nog iets anders. Ik had kippenvel van begin tot eind. 'Wat mij de voorbije dertien jaar hard stoorde, was niet zozeer het sportieve, maar wel het gedoe naast het veld: heel die financiële toestand met de familie Collin, met Eddy Wauters, het ene bestuur na het andere. Dat stopte maar niet. Toch bleef ik regelmatig naar de Bosuil gaan, al ben ik ook vaak op reis. Maar ik word altijd op de hoogte gehouden door Serge Van Hove (marketingmanager, nvdr) en Carl Geeraerts (ex-teammanager, nvdr). Zo gebeurt het soms dat ik aan de andere kant van de wereld om drie uur 's nachts een sms'je krijg: Antwerp scoort. 1-0. ' EX-BASKETTER PIETER LORIDON: 'De macht en het potentieel van een club hangen nog altijd af van de fans. Antwerp is al die jaren kunstmatig in leven gehouden door tribune 2 en de supporters daar. Hun kracht zag je vlijmscherp toen ze dit seizoen massaal riepen: 'Bico buiten!' Dat kwam in november tot een kookpunt bij de thuismatch tegen Cercle Brugge (waarna Antwerp zijn controversiële trainer John Bico ontsloeg, nvdr). Het was een momentum. Volgens mij lag daar de sleutel, soms heb je iets nodig waardoor iedereen echt gaat samenklitten. Na het vertrek van Bico was er voor de spelers geen excuus meer. En Wim De Decker (de opvolger van Bico, nvdr) deed het vervolgens fantastisch. 'Een moment dat mij ook zeker bijblijft, is de eerste training van vorig seizoen, waar direct duizenden supporters waren. Die training was spectaculairder dan veel matchen in de eerste klasse. Toen ik al die fans op die eerste training zag, dacht ik: ocharme die nieuwe spelers, zij zijn het vlees voor uitgehongerde leeuwen. 'De Bosuil en dat stamnummer 1 hebben iets magisch. Zodra je op tribune 2 bent thuisgekomen, kan je er niet meer weg. Je zit er naast een schepen en een dokwerker, naast een topadvocaat en een gast die pas uit de cel komt. Dat is fantastisch. En de miserie die we er samen beleefden, werd een deel van het verhaal. Maar eigenlijk loog ik mezelf voor dat die miserie ook charmes had. Nu we kampioen zijn, zeg ik vol overtuiging: al dat drama, er was geen kloten aan.'ZANGER GUIDO BELCANTO: 'Die 3-0 tegen Lierse in 2008 was formidabel. Het was de sfeer van de grote dagen. We speelden op het niveau van een subtopper in de eerste klasse. Het was de periode waarin we een paar keer heel dicht bij de promotie kwamen, maar telkens liep het toch weer mis. 'Meestal sta ik op het podium als onze ploeg speelt, maar direct na het concert moet ik de uitslag kennen. Als Antwerp verloren heeft, ga ik toch ongelukkig naar huis, hoe goed dat concert ook was. Ik draag Antwerp in mijn hart. Mijn liefde voor die club is authentiek. 'Op de Bosuil wil ik niet herinnerd worden aan mijn bekendheid. Daar ben ik niet de beroemde zanger, maar een Antwerpsupporter. Ik vind het fantastisch om er op te gaan in die rood-witte familie, om één te zijn met het legioen. Nog vaak krijg ik kippenvel als onze ploeg het veld betreedt. En zelfs al was het spel op de grasmat de voorbije jaren soms beneden alle peil, toch bleef er altijd een magie in dat stadion hangen. De hondstrouwe liefde van die harde kern, ik vind dat zeer ontroerend. 'Het is fantastisch dat we nu weer promoveren zonder dat wij ons ooit moesten verlagen tot een fusie. Dat stamnummer 1 is zoiets waardevols, je kunt niet geloven hoe fier we daarop zijn. De Bosuil is de wieg van het Belgische voetbal. Ons stadion staat meer symbool voor het Belgische voetbal dan de Heizel. De Bosuil is een mythische plek. Nog altijd vind ik het overweldigend als ik er kom. 'Ik gun Beerschot het bestaan, maar dat die club er nog is, is wel te danken aan een aantal fusies. Ik weet niet hoe Antwerp het voor elkaar kreeg ondanks al dat financiële gedoe - dat interesseert me ook niet - maar wij overleven toch altijd maar weer. Wij zijn survivors. Wij waren de clochards geworden van het Belgische voetbal, maar een clochard slaat zich overal doorheen.'ACTEUR/REGISSEUR/SCENARIST LUK WYNS: 'Antwerp-Dender in 2006 was gewéldig. Door die wedstrijd kreeg iedereen het gevoel dat we dat seizoen kampioen zouden worden, zoals in 2000; toen promoveerden we ook enkele jaren na onze degradatie. Maar het gebeurde niet. Het was zelfs het begin van de absolute neergang. Dit en vorig seizoen werden veel fans weer zeker van de titel en moest ik vaak terugdenken aan die match tegen Dender. 'Ik voel een grote affectie voor het Antwerppubliek, vooral voor de mensen op tribune 2. Als zij beginnen te zingen, komt het haar op mijn armen recht. Daar hangt zo'n anarchistische no-nonsensesfeer. De supporters daar zijn zeer intelligent en toch ook zeer rebels. Ik hou daarvan, ik blijf zelf ook een kwajongen. Ik sta graag op tribune 2, in het epicentrum van de emoties. Het is iets verslavends; het maakt chemische reacties los in je hoofd. Je drinkt er een paar pinten en je laat je gaan. Het is de ideale manier om een werkweek van je af te schudden. Ik ben van nature een nogal nuchtere gast, maar als ik in de flow zit, als ik regisseer of kunst maak, dan ben ik heel extreem in mijn emoties. Dat ondervind ik ook op de Bosuil. Ik deed al een paar keer matchverslagen voor RAFC-tv; toen bonsde mijn hart en sloeg mijn stem over. 'Ik heb respect voor al die fans die nooit hebben opgegeven, die mannen die daar op den twee bovenaan staan, waar het Bengaals vuur knalt. Zonder hen zat Antwerp nu in derde provinciale.' (*) Gegevens van www.rafcmuseum.be DOOR KRISTOF DE RYCK - FOTO'S IMAGEDESK