Het was veelzeggend dat het hoogtepunt van het seizoen van AA Gent op 12 mei 2003 viel. Die dag werd de maquette van het nieuwe Arteveldestadion - een verhuizing is voorzien in 2006 - aan de buitenwereld voorgesteld. Het project moet de aanzet vormen voor de realisatie van de ambitie om de komende jaren weer een plaats in de topvijf van het Belgisch voetbal op te eisen. Vóór het seizoen al was dat de doelstelling van voorzitter Ivan De Witte.
...

Het was veelzeggend dat het hoogtepunt van het seizoen van AA Gent op 12 mei 2003 viel. Die dag werd de maquette van het nieuwe Arteveldestadion - een verhuizing is voorzien in 2006 - aan de buitenwereld voorgesteld. Het project moet de aanzet vormen voor de realisatie van de ambitie om de komende jaren weer een plaats in de topvijf van het Belgisch voetbal op te eisen. Vóór het seizoen al was dat de doelstelling van voorzitter Ivan De Witte. Op het sportieve vlak kon Jan Olde Riekerink die ambitie echter nooit waarmaken. Het was dit seizoen wisselvalligheid troef. Daarvoor zijn er tal van redenen op te sommen. Het vertrek van Matthieu Verschuere werd nooit adequaat opgevangen, de beloofde integratie van de jongeren werd al na drie speeldagen stopgezet, Alexandros Kaklamanos liep voorin vaak alleen op een eiland te voetballen, de langdurige blessure van Gunther Schepens zorgde voor een gebrek aan toevoer vanop de flanken, en sleutel op de deur Geri Cipi maakte een heel afwezige indruk. De intentie om met een 4-3-3-veldbezetting te spelen werd al snel in de koelkast opgeborgen. Olde Riekerink zocht zich een heel seizoen suf naar de juiste tactische variant, die eigenlijk nog altijd niet werd gevonden. Een opvallende constante was het feit dat de ploeg vaak als los zand aan elkaar hing, dat de speelvreugde - op training wel aanwezig - niet in de wedstrijden werd teruggezien en dat er een groot spelersverloop was. Van een collectief sterk blok was vaak geen sprake. De uitschakeling in de eerste ronde van de beker van België tegen KV Turnhout was het trieste bewijs van de mentale zwakte van AA Gent dit seizoen. Een tijdelijke opflakkering vanaf de vijfentwintigste speeldag buiten beschouwing gelaten, kende AA Gent een teleurstellend seizoen. De confrontaties tegen ploegen die hoger geklasseerd stonden, met name Club Brugge, Anderlecht, Lokeren, Lierse, RC Genk en Standard, brachten aan het licht dat AA Gent een serieuze stap achteruit zette. Het kon zijn wil nooit opdringen aan de tegenstander, het ontbreken van een creatieve middenvelder en zin voor initiatief vielen vaak op. Met de aanwerving van Tjörven De Brul, Davy Theunis en Bart Willemsen kiest de club nu voor een grotere Belgische inbreng. Het valt toch af te wachten of deze spelers de ploeg naar een hoger niveau zullen kunnen stuwen. Het zijn drie dienende spelers, terwijl het AA Gent vooral aan leiders en persoonlijkheden ontbreekt. Een vertrek van Gunther Schepens zou wel eens een héél groot verlies betekenen. Verder is ook een goed alternatief voor Kaklamanos meer dan welkom, want met alleen Patrick Dimbala blijft na het vertrek van flitsenvoetballer Djima Oyawolé de spoeling toch wat dun. door Frédéric Vanheule