Wij zijn nooit lid geweest van het Sint-Maartensfonds, laat dat duidelijk zijn. En onwetend een steunkaart ervan gekocht, zoals Jaak Gabriëls, is volstrekt uitgesloten : wij kopen nooit steunkaarten. Dat niemand ons dus verdachte sympathieën aanwrijft. Maar die Duitse voetballers, men mag het draaien of keren hoe men wil, zijn fenomenaal. En die van Bayern zeker. Wat een prachtige arrogantie en zelfbewustzijn, het lijken soms wel SP-ministers. Maar dan met meer principes.
...

Wij zijn nooit lid geweest van het Sint-Maartensfonds, laat dat duidelijk zijn. En onwetend een steunkaart ervan gekocht, zoals Jaak Gabriëls, is volstrekt uitgesloten : wij kopen nooit steunkaarten. Dat niemand ons dus verdachte sympathieën aanwrijft. Maar die Duitse voetballers, men mag het draaien of keren hoe men wil, zijn fenomenaal. En die van Bayern zeker. Wat een prachtige arrogantie en zelfbewustzijn, het lijken soms wel SP-ministers. Maar dan met meer principes. Altijd maar terugkomen vanuit geslagen positie. Wat Bayern de voorbije week aan hopeloze situaties heeft rechtgezet, deed terugdenken aan het Von Rundstedt offensief. Nu geloven wij nooit dat de keeper van Hamburg per vergissing die terugspeelbal van zijn eigen maat opraapte, waardoor Andersson in de 94ste minuut het kampioensdoelpunt kon scoren. Evenmin als wij geloven dat de scheidsrechter per toeval vier minuten liet overspelen. Wij hebben de voorbije twintig jaar op die laatste speeldag van de Bundesliga al te veel zien gebeuren om te geloven in de eerlijkheid van sensationele ontknopingen. Dat komt omdat in Duitsland het doelpuntensaldo een determinerende factor is. Een dwaasheid vanzelfsprekend, want het zet de deur naar omkoperij en vriendendiensten wagenwijd open. Moet een ploeg op de laatste speeldag twaalf goals maken om kampioen te worden of Europees te spelen, dan maakt ze twaalf goals. Soms moet ze er ook vier tegen krijgen. Hoe ze dat saldo in Duitsland precies berekenen is een duister geheim, maar het volstaat niet om er zoveel mogelijk te maken en er zo weinig mogelijk binnen te krijgen, het is ingewikkelder. Alleen Ivan Sonck begrijpt de rekenkundige finesses ervan. Maar moeten ze er twaalf maken en vier tegen krijgen, wel, dan eindigt de match op 12-4. Houd dus in de gaten wat er de komende maanden gebeurt met Matthias Schober, de keeper van Hamburg. Ex-Schalke trouwens, het is ons niet bekend waarom hij indertijd uit Gelsenkirchen vertrok, en of hij daar ja dan nee enige wrok aan over heeft gehouden. Wordt hij in het tussenseizoen getransfereerd naar Bayern ? Worden er verbouwingswerken aan zijn huis uitgevoerd ? Wint hij een grote prijs in een tombola ? Vaart hij plots met een luxeboot de Elbe op en neer ? Investeert hij in Harelbeke of Beveren ? Wij zouden bijna zeggen : "Rijdt hij met een grotere auto ?", maar dat is bij die Duitse profi's niet mogelijk of je moet een dubbeldekbus bestellen. Kortom : valt hem een groot geluk te beurt, dan komt dat regelrecht uit Beieren. Daaraan hoeft niemand te twijfelen. De eerlijke gang van zaken in de Champions League finale staat evenwel boven elke verdenking. Dat Jol een penalty te veel floot kan, maar hij floot er ook een te weinig na dat overduidelijke handsspel in de zestien. Voor de rest kregen de Bayernspelers zoveel morele tikken dat een normaal sportman vóór er afgefloten werd al bij de sofroloog zou liggen, maar met opgeheven hoofd stormen die Duitsers dwars door alle tegenspoed heen. Wij zien met enige ongerustheid het jaar 2014 naderen.