Het is een prangende vraag, zoals hij er vele met zich meedraagt. Is Mario Götze klaar voor een nieuw seizoen bij Borussia Dortmund? En zo ja, in hoeverre is hij dan hersteld van de stofwisselingsziekte die maanden en misschien wel jaren als een schaduw over zijn carrière heeft gehangen? Kan hij ooit nog aanknopen bij de grootse vorm van weleer? En is uitgerekend Peter Bosz de trainer die hem de kus van een nieuw leven geeft?
...

Het is een prangende vraag, zoals hij er vele met zich meedraagt. Is Mario Götze klaar voor een nieuw seizoen bij Borussia Dortmund? En zo ja, in hoeverre is hij dan hersteld van de stofwisselingsziekte die maanden en misschien wel jaren als een schaduw over zijn carrière heeft gehangen? Kan hij ooit nog aanknopen bij de grootse vorm van weleer? En is uitgerekend Peter Bosz de trainer die hem de kus van een nieuw leven geeft? Vragen. Vragen. Alleen maar vragen. En dat terwijl het leven van Mario Götze drie jaar geleden één groot uitroepteken was. Hij was het zinnebeeld van de ongeremde voorspoed. Op 13 juli 2014 werd de kleine voetballer immers groot. Heel groot. In Rio de Janeiro schoot Mario Götze Duitsland naar de vierde wereldtitel en lanceerde hij zichzelf in een duizelingwekkende reis langs sterren en planeten. Even daarvoor, toen hij nog een aardse sterveling was, stond Götze huppelend langs de lijn van Maracanã, klaar om in te vallen. De WK-finale tussen Duitsland en Argentinië was anderhalf uur na de aftrap nog steeds doelpuntloos. Joachim Löw sloeg nog even zijn rechterarm om de schouder van de speler met het rugnummer 19. De Duitse bondscoach trok zijn pupil naar zich toe en fluisterde in zijn oor een zin die Götze de rest van zijn leven zal blijven achtervolgen. 'Laat de wereld zien dat jij beter bent dan Lionel Messi', mompelde Löw. In de 88e minuut van de reguliere speeltijd betrad Mario Götze uiteindelijk het veld. Miroslav Klose, die voor hem naar de kant ging, drukte de invaller nog even aan de borst en Götze begon te rennen. Hij rende en hij rende, hij rende zó de geschiedenisboeken in. De finale was met een stand van 0-0 de verlengingen in gegaan, de 112e minuut was aangebroken, André Schürrle snelde op links twee tegenstanders voorbij. De voorzet kwam. Mario Götze, die was blijven rennen en rennen, stond vrij als was hij losgelaten in niemandsland. Hij controleerde de bal met de borst en tikte hem met de linker wreef in de verre hoek. De Duitse tv-commentator brulde met een uitroepteken. 'Dit is waanzin!' Het was in ieder geval het begin van de waanzin. Al kort na de finale sprak Götze profetische woorden. 'Ik heb het gevoel dat dit doelpunt mij voor altijd zal blijven achtervolgen.' Hij lachte erbij, maar in zijn ogen flakkerde de eerste angst. Alsof hij op 22-jarige leeftijd plots besefte: mijn oude leven is voorbij. Welk nieuwe bestaan ga ik in godsnaam tegemoet? Drie jaar na die magische nacht in Rio is Götze van de radar verdwenen. Zijn laatste volledige wedstrijd voor Borussia Dortmund speelde hij in december. Zijn laatste bijdragen op sociale media dateren van eind januari. Bij de bekerfinale tussen Borussia Dortmund en Eintracht Frankfurt, eind mei in Berlijn, was Götze niet aanwezig. Bij het daaropvolgende feest als gevolg van de bekerwinst, liet hij zich ook niet zien. Wel dook hij begin juni in het Italiaanse Monopoli op bij de bruiloft van Manuel Neuer, een kleine drie jaar nadat ze samen het wonder van Rio hadden gesmeed. Neuer door zijn doel zo schoon mogelijk te houden, Götze door het winnende doelpunt te maken. Maar verder leek het wel of Götze zich compleet uit de openbaarheid heeft teruggetrokken sinds Borussia Dortmund in februari kenbaar maakte dat hij lijdt aan een stofwisselingsziekte. Want dat is het dus. Een afwijking in het verbrandingsmechanisme van zijn lichaam, is er de oorzaak van dat Götzes carrière na het WK op een hellend vlak naar beneden belandde. En waarom hij in die laatste donkere maanden van 2016 steeds dieper wegdook in zijn donsjas in de dug-out van Dortmund. Want daar was hij inmiddels aanbeland. Op de reservebank, als schim van zichzelf. Aanvankelijk leken het die gefluisterde woordjes van Joachim Löw te zijn waaronder Götze bezweek. 'Laat zien dat je beter bent dan Messi...' The Beast of Burden. Een beest van een last. Als kindsterretje leek hij wel degelijk de vaardigheden te hebben om die te dragen. Niet alleen technisch, ook mentaal. Al op zestienjarige leeftijd roemde zijn toenmalige trainer Peter Hyballa hem in de jeugd van Borussia Dortmund om zijn volwassenheid. Als zeventienjarige debuteerde Götze in het eerste elftal van de Duitse topclub. En met zijn eerste A-interland in 2010 was Götze de jongste debutant sinds Uwe Seeler, een Duitse voetbalheld uit de vorige eeuw. Hij was gelanceerd, een vedette in wording. Götzes eerste volledige seizoen in het eerste elftal van Borussia Dortmund leverde in 2011 prompt het kampioenschap op. Na zijn eerste interlandgoal, later dat jaar tegen Brazilië, zette de boulevardpers hem neer als Götzinho. Sportartikelenfabrikant Nike vaardigde direct de chef wereldvoetbal naar Dortmund af om met de rising star te onderhandelen. Anderhalf miljoen euro per jaar kreeg de voetballer daarna, alleen om Amerikaanse muiltjes van Chinese makelij te dragen. Het waren stuk voor stuk getuigenissen van de duizelingwekkende snelheid waarmee Mario Götzes carrière zich ontwikkelde. Hij werd in Duitsland een 'edeltechnicus' en een 'spelbegrijper' genoemd. Toenmalig sportdirecteur Matthias Sammer van Bayern München vond hem 'een van de grootste talenten die het Duitse voetbal ooit heeft gekend'. Bondscoach Joachim Löw omschreef Götze als 'een wonderkind met immense mogelijkheden'. Met zijn technische vaardigheid en spelintelligentie gold hij als hét nieuwe boegbeeld van het Duitse voetbal. Zijn doelpunt in de WK-finale - die prachtige symbiose van balbeheersing en lichaamscoördinatie - leek slechts de logische consequentie daarvan. Het doelpunt katapulteerde Götze tot in de hoogste dimensies van de internationale voetballerij. Het was een gouden goal van een golden boy. Kort na het WK wees een studie uit dat Götzes marketingwaarde 36,7 miljoen euro bedroeg en dat hij alles had om dat bedrag binnen enkele jaren te vermenigvuldigen. Hij had immers de gunst van het volk, dat hem als de meest waardevolle international beschouwde, nog voor geliefde spelers als Thomas Müller, Manuel Neuer en Toni Kroos. Hij had Ann-Kathrin Brömmel, het glamourmodel, dat koket aan zijn zijde paradeerde. Hij sloot reclamecontracten af met wereldmerken als Mercedes en Samsung. En hij werd Super Götze. De voetballer die naar alle regelen der kunst tot een merk werd gemaakt. Hij kreeg zelfs een eigen logo, een G in de vorm van een pijl, en werd van de ene rode loper naar de andere gesleurd. Dat gaat goed zolang er ook wordt gepresteerd in die groene zestien. Maar feitelijk was Mario Götze alleen op die 13e juli van 2014 even een tikje beter dan Lionel Messi. In de jaren die volgden beslist niet meer. Bij Bayern München, dat in de zomer van 2013 toch 37 miljoen euro voor hem had betaald, slaagde Pep Guardiola er maar niet in om in zijn elftal een vaste plek voor Götze te creëren. In de voortdurend wisselende tactische formaties werd de speler gebruikt als aanvallende middenvelder, centrale middenvelder, linkerspits, rechterspits én centrumspits. In het seizoen 2014/15 kwam Götze nog tot 32 competitiewedstrijden en negen goals. Het seizoen daarop, zijn laatste jaar in München, speelde Götze al vaker niet dan wel. Door een scheuring in het bovenbeen stond hij vier maanden buitenspel. Door een gebroken rib miste hij de gewonnen bekerfinale tegen Borussia Dortmund. En door een gebrek aan vorm werd hij door Guardiola ook nog eens zes complete wedstrijden op de bank gehouden. Gaandeweg ontstond van Götze het beeld van een voetballer die zijn vak niet al te serieus nam. Die het cameralicht verkoos boven de lichtmast. Die zijn talent leek te vergooien, achteloos haast. In zijn laatste seizoen bij Bayern München verscheen Götze nog maar elf keer aan de aftrap van een competitiewedstrijd. In de Bundesliga maakte hij slechts drie goals. Vaak ook oogde hij niet fit en een tikje aan de zware kant. Clubiconen als Franz Beckenbauer en Stefan Effenberg kraakten publiekelijk zijn instelling. En de Duitse recordinternational Lothar Matthäus gaf Götze in zijn column in Bild een wel heel opmerkelijk advies: ga lekker naar China! Voor de mensen die hem dagelijks van dichtbij meemaakten en zich niet alleen lieten leiden door de waarnemingen in de wedstrijden, zag de realiteit van Mario Götze er anders uit. Zij schetsten het beeld van een harde, vlijtige werker. Guardiola moest Götze in München geregeld afremmen als hij na een training nog aan zichzelf wilde werken. Met voedingswetenschapper Mona Nemmer werkte Götze een dieet uit dat hem moest helpen zijn gewicht te beheersen. In zijn woning heeft hij een fitness-studio laten inrichten en op vakanties wordt hij begeleid door een persoonlijke trainer. Eigenlijk heeft Mario Götze in de jaren na het WK als een bezetene gewerkt om de topvorm van weleer te vinden. Pas recent werd duidelijk waarom dat maar niet lukte. Met dank aan Markus Braun, de clubarts van Borussia Dortmund, die niet snapte waarom Götze ook op de vertrouwde Dortmunder grond maar niet tot bloei kon komen. In de eerste helft van het voorbije seizoen maakte Götze slechts vier keer een competitiewedstrijd vol. Ondanks een intensief trainingsprogramma kon de voetballer maar geen goede fysieke waarden overleggen. Steeds weer viel hij uit met spierproblemen. Dan weer was het een verharding, dan weer een verrekking, dan weer een blokkade in de hamstrings. Op een gegeven moment leek er onder zijn shirt ook het begin van een buikje te welven. Braun drong aan op een grondig bloedonderzoek, ging daarmee de diepte in en vond uiteindelijk de bron van alle ellende. Eind februari verkondigde Borussia Dortmund dat Götze lijdt aan een stofwisselingsziekte. Bij een normaal medisch onderzoek van voetballers wordt daar niet op getest. Het onderzoek bij Götze wees uit dat er iets misgaat in het proces waarbij voedingsstoffen worden omgezet in energie, met als gevolg een uiteindelijk gebrek aan energie. De club weigerde het ziektebeeld verder toe te lichten, maar volgens Duitse media gaat het om myopathie, een verzamelnaam van verschillende ziekten. De symptomen variëren, evenals de ernst waarin ze zich voordoen. Het kan gaan om spierzwakte of slapte in de skeletspieren, maar ook om kramp, vermoeidheid en snelle uitputting. Met de uitkomsten in de hand haalde Borussia Dortmund Götze ogenblikkelijk uit het trainings- en wedstrijdprogramma. In een kliniek in het zuiden van Duitsland werd hij behandeld met medicijnen die hem een opgeblazen uiterlijk gaven. In Florida, ver weg van het thuisfront en de vele vragen, onderging Götze daarna een intensief fitness- en trainingsprogramma. Eind april lichtte Joachim Löw een tipje van de opgetrokken sluiers op. 'Mario voelt zich momenteel zeer goed. De therapie die hij voorgeschreven heeft gekregen, slaat aan', wist de bondscoach. Michael Zorc, de sportdirecteur van Borussia Dortmund, was vorige maand al even positief. 'Het sportieve doel is de volledige inzetbaarheid van Mario bij de start van het nieuwe seizoen.' Aan de hand van de Nederlandse coach Peter Bosz neemt het gevallen wonderkind van Duitsland nu een nieuwe aanloop. Op zoek naar zijn oude ik. De jaren na het mirakel van Rio zijn verloren gegaan, maar er is nog steeds tijd in overvloed. Mario Götze maakte 45 goals in 167 Bundesligawedstrijden, werd vijf keer kampioen van Duitsland en won vier nationale bekers. Mario Götze speelde 62 interlands, maakte uit naam van Duitsland zeventien doelpunten en werd wereldkampioen. Er zijn er die dat in een hele carrière niet voor elkaar krijgen. En Mario Götze is nog steeds maar 25 jaar. DOOR PETER WEKKING - FOTO'S BELGAIMAGE'Ik heb het gevoel dat dit doelpunt mij voor altijd zal blijven achtervolgen.' Götze lachte erbij, maar in zijn ogen flakkerde de eerste angst.