Voetbal

Inuit=Personen
...

Inuit=Personen een andere naam voor Eskimo's ze passen met z'n allen gemakkelijk in een stadion het ene dorp tegen het andere de bal met gras gevuld zo'n gladde zeehondenschedel kinderen vrouwen baby's alles trapt drijft pingelt poeiert in een wolk van stoffig geroep de bal naar het volgende dorp heel in de verte een tegen- aanval, dit is pas voetbal ! in ijskoude wind op keiharde grond de baby's als jockeys meehotsend op moeders rug scheidsrechter is de vermoeidheid en hoe makkelijk spel wordt bloedige ernst daar liggen zij bij zonsondergang slordig tegen de vlakte verspreid J. Bernlef Over reïncarnatie gesproken gaf Johanna nadenkend te kennen dat zij graag terugkomen wilde als een leuk heggetje. Haar man Jan had een andere wens : een wilde mustang leek hem het einde, maar, zei hij, bij voorbaat teleurgesteld, het zal wel uitdraaien op een Belgische knol. Werken als een paard lag in zijn karakter, altijd op zijn doel af, langs de kortste weg, sjouwend met hangend hoofd en harde hoge flanken. Tot het tijd was voor de trap, oerhard, een uithaal met de hoef, rechts of links - geen probleem, want deze midvoor was vierbenig, beslagen door zijn vader, schoenmaker, die zoonliefs voeten maatgevoel meegaf. Winschoten, waar hij geboren werd en zichzelf schoolde op de tegels achter huis, bracht hem als woord misschien op het idee dat je alleen door te schieten kon winnen. Maar dan moest wel het veld, een groen laken zijn, de kalklijnen strak, graag nog wat boomtoppen zichtbaar om soms even over te dromen en een voetbalbroek die hem geestelijk niet hinderde, anders nam hij er zelf een mee van huis, gewassen en gestreken. In de vertrekhal van vliegveld Zaventem, met Anderlecht onderweg voor een uitwedstrijd ergens in het Oostblok, bracht Johanna hem op het nippertje de jobstijding van zijn vaders dood. Hij ging toch en zette zijn verstikkend verdriet om in onwerkelijke voetbalhandelingen. Gedragen door zijn vader draafde hij voort, scoorde, scoorde ... vier keer. Theun de WinterWie zal Nilis' naam verbinden Met vette friet en grote bieren Met boertig Vlaams en dikke spieren ? Nilis, dat is niet van Brugge Noch tot Gent Maar meer Flamengo, Fluminense Een Braziliaans temperament Het gevoel schuilt niet in zijn hart Noch in zijn handen, in zijn ogen Of zijn ziel Dat gevoel uit verre landen. Zijn Braziliaans bloed stroomt Door de wreef, half binnenkant voet Henk Spaan een gestrekte bal een balk door de lucht, een eerlijk eikenhouten schot : zo gaat de waarheid op haar doel af of heen en weer en heen bewegend, de tegenstrever, de lezer, steeds weer op het verkeerde been zettend, door een overstapje, een oversprongetje, elke nieuwe regel uit leesevenwicht te beginnen, deze beweeglijkheid, deze fysieke bewogenheid, god, dit is kunst : geboren worden en een lichaam hebben en er dan gedurende een blauwe maandag johan cruijff mee zijn in een gedicht, een speelveld van herman de coninck Herman De Coninckeen voetbalveld, geverfd door de regen, waarop een zerpe witte kalklijn het gras in zijn kleur doet wegen en inwendig een groen bepaalt ; er gebeurt nooit iets, zegt men dan, alsof dit geen happening is. Roland JoorisDe gedichten komen uit de bloemlezing 'Ook wij waren winnaars, sportgedichten uit Nederland en Vlaanderen'. Ze werden bij elkaar gelezen door Pascal Delheye en Willie Verhegghe. Uitgeverij De Geus en Poëziecentrum. Kostprijs : 18,5 euro. SAMENSTELLING : PETER T'KINT & RAOUL DE GROOTE