X avier Chen: "Ik ben vooral een rustige jongen, sober in het leven en op het veld. Ik praat niet veel, ik hou soms graag wat afstand, maar ik luister en ben altijd toegankelijk. Misschien moet ik in discussies af en toe wat meer mijn stempel drukken.
...

X avier Chen: "Ik ben vooral een rustige jongen, sober in het leven en op het veld. Ik praat niet veel, ik hou soms graag wat afstand, maar ik luister en ben altijd toegankelijk. Misschien moet ik in discussies af en toe wat meer mijn stempel drukken. "Van nature ben ik op consensus gericht en daar ben ik blij om. Tot nu toe kende ik in mijn leven nog geen grote problemen. Ik ben gelukkig dat ik er ben. Ik ben realist in goede en minder goede momenten, maar ik probeer altijd ook de positieve kant van de dingen te zien. Dat geeft mij energie. Toen ik vorig jaar mijn been brak, wist ik zelfs dat te relativeren. Het hielp mij om vooruitgang te maken. "Mijn opvoeding leerde mij ambitieus te zijn, maar niet noodzakelijk in het voetbal. Ik leef met het gevoel dat ik een zeker niveau moet bereiken om van mijn leven iets goeds te kunnen maken. Mijn rechtenstudies kwamen mijn persoonlijke ontwikkeling ten goede. Zo werd ik beter in analyse. Mijn droom is om na mijn voetbalcarrière een zaak te beginnen, maar in welke branche weet ik nog niet. Het is nog een vaag idee, maar het laat mij toe om ervoor te werken. Ik ben iemand die uitstekend kan focussen als er een doel is om mij op te concentreren. "Ik ben zeer rationeel opgevoed. Bij ons in de familie wordt er economie of rechten gestudeerd. Mijn vader en mijn broer werken beiden in de financiële sector, de ene in Londen en de andere in Genève. Mijn vriendin volgt dan weer kunstonderwijs. Die artistieke kant bezit ik niet. Misschien zijn we complementair. "Mijn leven is meer dan voetbal. Als ik thuis ben, laat ik het los. Ik kijk zelden naar wedstrijden op tv. Ik lees veel. Momenteel ben ik bezig aan een boek van iemand die mensen wil stimuleren om hun eigen business op te starten. Voor het einde van mijn voetbalcarrière wil ik mijn reconversie voorbereiden. "Een keer per week hou ik op mijn appartement een pokeravond. Van al mijn vrienden is er maar één die het voetbal volgt. Al de rest spreekt er nooit over. Dat komt mij wel goed uit. Steun van mijn familie is belangrijk, maar er zijn ook periodes dat ik helemaal alleen moet zijn om dicht bij mezelf te kunnen zijn. "Als ik na een wedstrijd uitga, drink ik graag bruine rum, maar niet te veel, want ik verdraag niet zo best alcohol. De muziek waar ik het meest van hou, is rock van de jaren zestig zoals Bob Dylan, Jimi Hendrix en The Beatles. "Wat hoort er nog meer bij mij? Ik heb thuis een Engelse buldog. En: ik heb hoogtevrees, merk ik in pretparken. "Mijn vader is van Taiwan afkomstig, maar de Chinese keuken is zowat het enige wat ons nog met Azië bindt. Ik ben zeer gehecht aan België. Waarom weet ik niet precies, maar het past blijkbaar bij mij. Misschien omdat het klein en pretentieloos is en omringd wordt door grotere landen. Ook met Brussel voel ik mij zeer verbonden, terwijl het eigenlijk maar een banale stad is. Misschien spreekt het alledaagse mij wel aan." Sdoor christian vandenabeele - fotografie: Jelle Vermeersch