Als supporter van Anderlecht ergerde ik me de laatste tijd almaar meer. Niet over het vertoonde spel, want als je de helft van je ploeg dient te veranderen, is het normaal dat het wat stroever loopt. Ik doel vooral op de ingesteldheid van sommige spelers.
...

Als supporter van Anderlecht ergerde ik me de laatste tijd almaar meer. Niet over het vertoonde spel, want als je de helft van je ploeg dient te veranderen, is het normaal dat het wat stroever loopt. Ik doel vooral op de ingesteldheid van sommige spelers. Ik ben de eerste om toe te geven dat Anderlecht realistisch moet blijven als ze tegen ploegen als AS Roma en Real Madrid spelen. De manier waarop sommige Anderlechtvoetballers deze belangrijke wedstrijden aanvingen, getuigde van een overdreven respect voor de tegenstander. Hoe kun je nu in hemelsnaam een overwinning halen of zelfs nog maar een punt uit de brand slepen als je jezelf al op voorhand verloren acht ? Van een vechterstype als Yves Vanderhaeghe bijvoorbeeld had ik eerder uitspraken verwacht als "we zullen ons vel duur verkopen." Integendeel, hij sprak over Karanka en Hierro als echte klasbakken qua positiespel, die rustig blijven onder alle omstandigheden. Tijdens de eerste helft hadden ze het anders wel vrij lastig met Aruna Dindane, die ene snelle spits. "Zelfs een goed Anderlecht tegen een Real Madrid in een slechte dag kunnen we nog niet aan", was nog zo'n markante uitspraak. Dat zeg je toch gewoon niet. Als prof moet je er altijd voor gaan. Je mag de eigen supporters niet in de steek laten. Als je Vanderhaeghe zo bezighoorde, dan kan een underdog nooit meer een wedstrijd winnen. Er zijn anders genoeg voorbeelden waar het wel zo was. Een paar jaar geleden werd thuis uit de beker geknikkerd door Ingelmunster, nadat ze nota bene 1-0 voorstonden. Vorig jaar ging Leeds even met de volle buit lopen bij Lazio en smeerde het Turkse Fenerbahçe Manchester United de eerste Europese thuisnederlaag aan in enkele tientallen jaren. Ook dit seizoen hadden de Mancunians het niet onder de markt met Rijsel, een ploeg met een veel lager budget dan Anderlecht. In de WK-kwalficatietoernooi won Ierland ook wel van Nederland. Tijdens Euro 2000 speelde Oranje de Italianen van het kastje naar de muur, maar slaagde er in om twee elfmeters te missen. Daaruit blijkt dat in voetbal alles mogelijk is. Maar als je Yves Vanderhaeghe bezighoort, kunnen de spelers van Anderlecht zich beter de trip naar Rome besparen. Want ze gaan daar toch zwaar de boot ingaan. Bovendien is het Europees forfait maar 3-0. Het kost de club ook minder. Waar is verdorie jullie strijdershart gebleven ? Geef jullie zelf toch een kans, al is het misschien maar een heel kleine.Pascal Sterckx, Dilbeek.