Op één van de bijveldjes van de tennisclub in Jambes test Justine Henin nog eens haar arsenaal aan mokerslagen. Haar coach, Carlos Rodriguez, staat machteloos aan de baseline genageld. Forehands, backhands, opslagen, volleys : ze passeren allemaal de revue. Henin is in volle voorbereiding op het toernooi in Filderstadt, waar ze aast op de titel van 's werelds nummer één. Op het terrein ernaast geven twee oudjes, zij het in een iets minder vlotte stijl, het beste van zichzelf. Ze kijken bewonderend naar Justine.
...

Op één van de bijveldjes van de tennisclub in Jambes test Justine Henin nog eens haar arsenaal aan mokerslagen. Haar coach, Carlos Rodriguez, staat machteloos aan de baseline genageld. Forehands, backhands, opslagen, volleys : ze passeren allemaal de revue. Henin is in volle voorbereiding op het toernooi in Filderstadt, waar ze aast op de titel van 's werelds nummer één. Op het terrein ernaast geven twee oudjes, zij het in een iets minder vlotte stijl, het beste van zichzelf. Ze kijken bewonderend naar Justine. Een bekend gezicht begeeft zich onder de bewonderaars : Pierre-Yves Hardenne. De echtgenoot van Justine. Elk kwartier komt hij even een kijkje nemen in de zaal, om te vragen of zijn wederhelft iets nodig heeft. De innigheid van hun band spreekt uit hun lichaamstaal. Een kusje hier, een lach daar. Ondertussen ontfermt Pierre-Yves (23) zich over de PR van zijn vrouw. Een tv-ploeg van France 2 is in België om een reportage te draaien over de kampioene in haar nieuwe woonst in Marloie. Schoorvoetend stemt hij in, waarna Justine enkele tellen later categoriek 'nee' zegt tot de cameralui. Haar privacy, vindt ze, werd al genoeg verstoord na de overwinningen op Roland Garros en de US Open. Toch kan je niet om Pierre-Yves heen. De aandachtige tennisfan ziet hem elke wedstrijd aan de zijde van Carlos Rodriguez in de tribune zitten, en ook uit de kranten is hij niet weg te slaan. Maar wie is hij ? Gewoon de jongen die een luizenleventje leidt en zijn handen niet vuil hoeft te maken om een Ferrari te kopen ? De echtgenoot die schaamteloos profiteert van het succes van zijn vrouw ? Pierre-Yves Hardenne : "Nee, we nemen de tijd niet meer om kranten uit te spitten. De negatieve commentaren komen van jaloerse mensen. Ik heb een gerust geweten. Ik ben gelukkig met Justine en - nog belangrijker - zij is gelukkig met mij. Dat is alles wat telt. Justine en ik weten waar we naartoe willen. Daartegen is geen enkele kritiek van tel." "Natuurlijk, ik ben daar zeer trots op. Als ze zouden zeggen dat ons huwelijk haar carrière om zeep heeft geholpen, dan pas zou ik me slecht voelen ( lacht)." "Ja, zeer veel zelfs. Ons huwelijk heeft haar in staat gesteld om wat stabiliteit in haar alledaagse leven te vinden. En als Justine stabiel staat in het leven, is ze dat ook in haar spel.""Iedereen weet wat Justine heeft meegemaakt : de dood van haar moeder, de problemen met haar vader. Het is haast onmogelijk om helemaal open te bloeien als je zulke zware problemen op zo'n jonge leeftijd tegenkomt. Door te trouwen kreeg ze eindelijk de indruk aan iets concreet en stabiel te bouwen. Ze heeft nu een eigen huis en een huishouden. Wanneer ze 's morgens opstaat, moet ze enkel aan de volgende training of aan de wedstrijd van de dag erna denken. Ze moet haar hoofd niet langer breken over extrasportieve zorgen. Sinds een jaar worstelt Justine niet langer met donkere gedachten.""Het is duidelijk dat ze een enorm sterk karakter heeft. Maar iedereen heeft zijn grenzen. Zelfs al probeerde ze steeds de indruk te wekken een karaktersterk meisje te zijn, dan nog had ze ook momenten waarop ze door de knieën ging. Voor de camera's vertelde ze iedereen hoe goed het haar verging, ze wou zichzelf daarvan overtuigen, maar eenmaal op het oefenterrein miste ze soms de eenvoudigste ballen. Omdat ze haar hoofd bij andere dingen had.""Wij wensen daar niet op terug te komen. Justine heeft daar al genoeg onder geleden.""Ja.""Neen.""Neen. Ik wil alles doen voor haar welzijn, daarom heb ik haar nooit gevraagd om naar haar vader terug te keren. Als ik ervan overtuigd was dat een verzoening een goede zaak zou zijn voor haar carrière, zou ik haar zeker in die richting hebben geduwd. Maar het was niet zo. Justine maakte een keuze : ze ontdeed zich van de mensen die haar belemmerden te evolueren en ging verder zonder een behoorlijk deel van haar familie.""Justine stelt zich soms diezelfde vraag.""Ja.""Iedereen trekt daar de conclusies uit die hij wil.""Die indruk had ik niet. Al de mensen die ze wou zien, waren daar.""Neen.""Neen.""Echt niet. Indien het haar erg zou storen, zou ze nooit haar huidige resultaten boeken.""Het belangrijkste is dat de relatie tussen Justine en Kim niet onder die geruchten heeft geleden. Men moet maar eens stoppen met te zeggen dat die dopinginsinuaties hun band heeft geschaad. We moeten ook niet onnozel doen : Justine en Kim zijn nooit goede vriendinnen geweest. Dat werd onmogelijk van zodra ze dezelfde doelen voor ogen hadden. Ze zijn in de eerste plaats rivalen, dan pas vriendinnen. In ieder geval weet Justine dat Kim niet verantwoordelijk is voor de uitspraken van haar vader of voor die van Dewulf. En ze zijn volwassen genoeg om met die situatie om te gaan." "Op het eerste gezicht zijn dit inderdaad ontspoorde situaties. En misschien is het inderdaad geen toeval. Succes kan mensen soms de pedalen doen verliezen, dus ook de ouders. Dikwijls zien we hetzelfde patroon : de vader doet geweldige opofferingen om zijn dochter te steunen. Wanneer ze dan de top bereikt, wil hij haar verder blijven dirigeren. De vader kan dan moeilijk begrijpen dat hij zijn dochter op een bepaald moment moet loslaten. Een Franse speler zei me ooit : speelsters zouden als wezen geboren moeten worden. Eigenlijk geen slechte gedachte." "Ik ga mijn tijd niet verdoen met mensen proberen ervan te overtuigen dat de echtgenoot zijn van Justine Henin best een hard leven is. Maar er zijn niet enkel voordelen aan wat ik doe. Ik kan me maar uiterst zelden aan mijn passies wijden : vlieglessen volgen, moto rijden en karten. Justine houdt eraan dat ik haar zoveel mogelijk vergezel op de toernooien. Het merendeel van de tijd zit ik dus in het buitenland. Vorig jaar was Justine maar dertien weken in België. "Maar ik ga niet klagen. Ik zie genoeg mensen die hard moeten werken om te overleven. Als ik zieke of gehandicapte mensen tegenkom, besef ik telkens weer hoe gelukkig ik ben. Onlangs nog, op het toernooi van Leipzig, kreeg ik het moeilijk. Carlos en ik zaten vlakbij een verlamde man van een jaar of dertig. Hij moest voortdurend aan zijn moeder vragen om hem drinken te geven. Hij kon alleen nog zijn mond openen. Als je zoiets ziet...""Natuurlijk. In het begin verdedigde ik me door te zeggen dat ik Justine al kende toen ze nog onbekend was. Tegenwoordig wil ik aan dat gedoe zelfs geen tijd meer verliezen. De mensen denken wat ze willen. Ik weet waarom ik bij haar ben en vooral : zij weet waarom ze bij mij is.""Dat was Justine haar wens. Ik hechtte daar geen belang aan.""Men heeft haar al lang geleden van mij afgepakt. Ik heb leren leven met het idee dat ik haar niet voor mij alleen kan hebben. Dat is het grootste nadeel van leven met een publiek persoon. Zelf is ze die bijnaam ook wat beu. Voor haar is Juju dat kleine meisje van toen ze tien jaar was. Dat behoort tot het verleden. Ze verkiest aangesproken te worden met madame Henin. Of madame Hardenne ! Ik noem haar gewoon ma belle..." "Je mag er zeker van zijn : we maken genoeg tijd vrij voor ons tweetjes.""Ik beschouw hem vooral als onze beschermer. Dat is nodig, want we zijn allebei nog jong. Carlos geeft ons geregeld advies en we hebben geluk dat hij het profwereldje door en door kent.""Nu ja, ik blijf ook niet zonder werk, hé. Ik doe er alles voor opdat Justine zich enkel op het tennis moet concentreren. Ik onderhoud haar contacten met de WTA en de pers, ik ontvang haar sponsors, ik regel haar publicitaire afspraken en haar verplichte verschijningen. Is dat zo vreemd ? In België wil men maar niet begrijpen hoe wij als koppel functioneren. Justine heeft tien jaar om de carrière te verwezenlijken die ze voor ogen heeft. In functie daarvan moet haar hele entourage de rangen sluiten en solidair zijn. Wij moeten ervoor zorgen dat alles verloopt zoals zij het wil. En als zij wil dat ik vaak bij haar ben, is het niet meer dan normaal dat ik haar zoveel mogelijk volg.""Zeer storend. Nogmaals, men heeft ons onze privacy ontnomen. Journalisten kwamen de architect uitvragen, en die gaven - begrijpe wie het kan - de plannen vrij.""Wat werd me daar een herrie over gemaakt, zeg ! Je zou bijna vergeten wat Justine had gepresteerd. Trouwens, we hebben de aankoop van die Ferrari eigenlijk nooit serieus overwogen.""Adidas heeft dat al eens voorgesteld, maar ze hebben haar niet kunnen overhalen. Ze wilden haar pet vervangen door een minder opzichtige broche, maar daar kon volgens Justine geen sprake van zijn. Ondertussen is het een heus handelsmerk, dus nu moet ze ook niet meer van gedacht veranderen."door Pierre Danvoye'Ik weet waarom ik bij haar ben, en vooral : Justine weet waarom ze bij mij is.''Ik wil alles doen voor haar welzijn, daarom heb ik haar nooit gevraagd om naar haar vader terug te keren.'