Voor de zevende keer stonden Knack Randstad Roeselare en Noliko Maaseik zaterdag tegenover elkaar in de bekerfinale. Dat er aan die wedstrijd, in tegenstelling tot in de meeste andere Europese landen, geen ticket voor de Champions League vasthangt, maakte er in se louter een prestigeduel van.
...

Voor de zevende keer stonden Knack Randstad Roeselare en Noliko Maaseik zaterdag tegenover elkaar in de bekerfinale. Dat er aan die wedstrijd, in tegenstelling tot in de meeste andere Europese landen, geen ticket voor de Champions League vasthangt, maakte er in se louter een prestigeduel van. Op het terrein was daar echter weinig van te merken. Zowel Roeselare als Maaseik ging tot het uiterste met een bijzonder spannende, felbevochten en bij momenten bitse wedstrijd tot gevolg. Uiteindelijk was het Roeselare dat na vijf krachten- en zenuwslopende sets aan het langste eind trok. Maar dat het net zo goed omgekeerd had kunnen zijn, besefte ook Roeselarecoach Dominique Baeyens. "Hoe kan je na zo'n nipt resultaat nu spreken van een verschil?" Mathi Raedschelders zag er wel een. "Wij hebben te veel fouten gemaakt en hen op die manier de beker op een presenteerblaadje aangereikt", merkte de Maaseikvoorzitter op. "In de tiebreak kregen we bij 14-12 twee matchballen, maar we verkwanselden ze. En wie maakte het wedstrijdpunt? Juist, wij, maar dan wel voor Roeselare." Ook in de vierde set had Maaseik een bonus (17-13) die je in principe niet meer uit handen mag geven, maar in de derde was het dan weer precies andersom. Daarin leidde Roeselare zelfs met 17-21, maar het was alsnog Maaseik dat op een 2-1-voorsprong kwam. De alweer verbluffend sterk spelverdelende Frank Depestele, samen met hoofdaanvaller Hendrik Tuerlinckx uitblinker bij de landskampioen, bleef er desondanks in geloven. "We weten ondertussen dat Maaseik mentaal kwetsbaarder is dan Roeselare. Onder druk maken ze meer fouten dan wij." Zijn coach was er iets minder gerust in. "In Belchatow waren we totaal niet aan volleyballen toegekomen", aldus Baeyens. "Ik had dan ook geen goed gevoel voor de wedstrijd. Dat beterde er niet op tijdens de eerste set. Door het niveau waarop Maaseik speelde, vreesde ik dat we de boeken konden dichtdoen." Maar Roeselare toonde zich zo verbeten en hongerig dat het na vijf jaar eindelijk weer de beker won, voor de zevende keer in de clubgeschiedenis. En de West-Vlamingen waren niet de enige winnaar. Dat was ook de volleybalsport. Om en bij de 5200 toeschouwers - nog nooit woonden zo veel mensen een volleybalwedstrijd bij in België - zagen in de Lotto Arena een spektakelstuk van de bovenste plank. DOOR ROEL VAN DEN BROECK