A riël Jacobs, de technisch directeur van RC Genk, heeft een maatregel uitgevaardigd die voorschrijft dat trainers en spelers zich moeten temperen in hun uitlatingen naar de scheidsrechters. Dat mag als een lichtend voorbeeld gelden na de pijnlijke vertoningen die de voorbije weken werden opgevoerd. Dat Gert Claessens in de wedstrijd op Anderlecht scheidsrechter Paul Allaerts voor rotte vis zou hebben uitgemaakt, was de druppel die de emmer deed overlopen. Na de verbale uitschuivers van René Vandereycken doet RC Genk er goed aan iedereen weer te herinneren aan de regels van het fatsoen. De club kwam dit seizoen meer in de belangstelling door de uitlatingen van de trainer dan door het voetbal dat werd geserveerd. Terecht wond voorzitter Jos Vaesen zich daarover op. Het wordt hoog tijd ...

A riël Jacobs, de technisch directeur van RC Genk, heeft een maatregel uitgevaardigd die voorschrijft dat trainers en spelers zich moeten temperen in hun uitlatingen naar de scheidsrechters. Dat mag als een lichtend voorbeeld gelden na de pijnlijke vertoningen die de voorbije weken werden opgevoerd. Dat Gert Claessens in de wedstrijd op Anderlecht scheidsrechter Paul Allaerts voor rotte vis zou hebben uitgemaakt, was de druppel die de emmer deed overlopen. Na de verbale uitschuivers van René Vandereycken doet RC Genk er goed aan iedereen weer te herinneren aan de regels van het fatsoen. De club kwam dit seizoen meer in de belangstelling door de uitlatingen van de trainer dan door het voetbal dat werd geserveerd. Terecht wond voorzitter Jos Vaesen zich daarover op. Het wordt hoog tijd dat trainers en voetballers in dit land ook in de hitte van het gevecht hun zelfcontrole behouden. En desgevallend de sancties aanvaarden die hen worden toebedeeld. Bart Goor reageerde woedend op de vijf wedstrijden schorsing die de Fifa hem oplegde nadat hij in de wedstrijd in Spanje in de richting van een tegenstander spuwde. Het leek erop dat de aanvoerder van de Rode Duivels zichzelf in de rol van slachtoffer duwde. Veel beter dan overal zijn ongenoegen uit te schreeuwen, blijft Goor bij de zaak : hij is zwaar over de schreef gegaan. Spuwen is ongeveer het meest vulgaire wat je op het veld kan doen. Daar mogen zware straffen op staan, zij het dat de Fifa in de sanctionering voor eenvormigheid moet zorgen. Met bijna één derde achter de rug zijn de oude waarden in dit kampioenschap definitief hersteld. Ook deze competitie wordt er één op twee snelheden. Club Brugge maakte afgelopen vrijdag op Standard bij momenten een verpletterende indruk. Als de motor aanslaat, blijft blauw-zwart een moeilijk af te stoppen machine. De automatismen bij Club staken schril af tegen het gebrek aan lijn dat er nog altijd bij Standard te vinden is. Dat kan niet anders voor een club die nieuwe ladingen spelers blijft aanvoeren. Club Brugge moet er na deze opsteker wel voor zorgen dat het de lijn over meerdere wedstrijden kan doortrekken en ook Europees op dezelfde spelpatronen kan terugvallen. Toch staat Club een stuk verder dan Anderlecht, dat blijft tobben met een kee- persprobleem en defensieve hiaten. Het is onbegrijpelijk dat dit niet opgelost geraakt en dat de kampioen, die in elf wedstrijden al dertien tegendoelpunten incasseerde, op een stuntelige manier de punten te grabbel gooit. Ze zouden in de eindafrekening wel eens zwaar kunnen doorwegen. Geen ploeg die tijdens deze competitie meer stuntte dan La Louvière. De Franse trainer Albert Cartier verricht schitterend werk en demonstreert met zijn aanpak waar het om gaat : transparantie, discipline en creativiteit. En : communicatie. Cartier vindt dat de spelers het recht hebben op duidelijkheid. Die directheid smoort opborrelend ongenoegen meteen in de kiem. Het is opvallend dat het telkens weer buitenlandse trainers zijn die een team resoluut naar hun hand zetten. Al mag dat geen afbreuk doen aan de knappe prestatie die Jacky Mathijssen met Sporting Charleroi levert. Of aan de wijze waarop Georges Leekens erin slaagde AA Gent weer op de rails te zetten. Geen trainer die in een korte periode zo brutaal het roer kan omgooien als Leekens. Na vijftien werkgevers in twintig jaar valt het alleen maar te hopen dat Leekens toont dat hij een ploeg ook op lange termijn op zijn kompas kan laten varen en zelf voor die continuïteit staat waarover hij zo graag praat. Heel knap is ook de inbreng die Franky Van der Elst bij Lokeren toont. Als voetballer praatte Van der Elst zo eenvoudig en verhelderend over het vak dat er hem een grote toekomst als trainer werd voorspeld. Maar de ex-middenvelder gleed op een opvallend onopvallende manier door het milieu. In heel moeilijke omstandigheden en met een voorzitter die het hem met onrealistische uitspraken alleen maar lastig maakt, blijft hij overeind. Met de bemoeienissen van de voorzitter moet ook Emilio Ferrera bij FC Brussels leven. Johan Vermeersch dumpte vorig seizoen Harm van Veldhoven, die het nu meer dan behoorlijk doet bij een fris voetballend Cercle Brugge. Als in de loop van de competitie zou blijken dat Vermeersch met Ferrera weer de verkeerde keuze zou hebben gemaakt, wie is dan eigenlijk verantwoordelijk voor wat ? Mensen die graag anderen bekritiseren, moeten ook zichzelf in vraag durven stellen. door Jacques SysAls de motor aanslaat, is Club moeilijk af te stoppen.