Aan de Provinciale Baan in Baasrode baadt een voorgevel in de kleuren van KV Oostende. Opvallend, want wie in dit dorp bij Dendermonde woont en zijn tenen in het zeezand wil krullen, heeft eerst nog een tocht van honderd kilometer voor de boeg. Ooit was Philip Denys (57) het anders gewend: hij groeide op onder de meeuwen, in het Oostendse Westerkwartier. Maar zelfs nu hij meer dan een uur moet rijden om in zijn badstad te geraken, ligt de kust in zijn beleving nog altijd vlakbij. 'Ik zat altijd al graag achter het stuur', vertelt hij. 'Toen ik pas mijn rijbewijs had, reed ik al naar Zaventem, gewoon om vliegtuigen te spotten, een koffietje te drinken en terug te keren naar Oostende. Mij kun je geen groter plezier doen dan door te vragen of ik even met je meerijd naar Parijs. Daar, in Frankrijk, lachen supporters trouwens eens met een verplaatsing van honderd kilometer.'

KVO-kar

Veertien jaar geleden werd Denys door de liefde het binnenland ingelokt en belandde hij in Baasrode tussen supporters van KAA Gent, KV Mechelen en Anderlecht. 'Toen iemand hier wat verderop zijn paars-witte vlag uithing, wilde ik die man van antwoord dienen. Ik maakte groen-rood-gele vlaggetjes vast aan mijn gevel.' Van het een kwam het ander. Denys ontwierp een banner van KV Oostende en bevestigde ook die onder het raam van zijn voorgevel. De buurt keek raar op. Zijn nieuwe partner ook. ' Anita wist toen nog niet dat ik zó fanatiek was. Eerst maakte ze wel wat opmerkingen over dat spandoek, maar ze gooide er niet met eieren of tomaten naar. Dus bleef het hangen.'

Denys kreeg de smaak te pakken en nam ook zijn auto onder handen. Eigenhandig ontwierp hij magneetstickers van KV Oostende waarmee hij zijn carrosserie helemaal kan pimpen. 'Eerst was Anita beschaamd als ze in mijn auto moest kruipen. Telkens als we naar haar familie gingen, stond ze erop dat we háár wagen namen. Maar intussen is ze daar al wat leniger in geworden. Zelf heb ik er geen last van als andere chauffeurs kijken.'

Toch wil Denys niet aangezien worden als een aandachtzoeker. Die versierde gevel en auto noemt hij gewoon zíjn manier om KVO te steunen. 'Ik weet ook wel dat we door die versiering geen duizend abonnementen extra gaan verkopen. Maar als mensen mijn gevel of auto zien, wordt er toch weer een minuut over KVO gepraat. Zelfs Coca-Cola zegt het: publiciteit blijft belangrijk. Dat bedrijf is al jaren de grootste frisdrankproducent ter wereld, maar zet nog altijd in op zichtbaarheid.'

In Oostende zelf valt die zichtbaarheid van KVO tegen, vindt Denys: 'Als je de stad binnenrijdt, zie je geen groen-rood-geel. Dat is jammer. Je moet fier zijn op je kleuren en die tonen.' Maar wie zijn huis en auto vol vlaggen en stickers hangt, is anderzijds niet per definitie een betere supporter dan een fan die dat niet doet, benadrukt Denys ook. 'Sommigen kopen elk jaar een nieuwe outfit in de fanshop of wonen ook alle uitmatchen bij. Dat doe ik dan weer niet.'

Bedrogen echtgenoot

Denys doet wel nog iets anders waarmee hij KVO wil helpen: eeuwig optimistisch blijven, zeker nu de club in financieel en sportief zwaar weer zit. 'Als wij als supporters sakkeren, verschijnt er niet plots twee miljoen extra op de bankrekening van de club. Je kunt de zaak altijd van twee kanten bekijken, ook in het gewone leven. En het is veel plezanter om positief te blijven. Dat ligt ook sowieso in mijn karakter.' Plots schieten zijn ogen vol. 'Zelfs vlak voor de dood van mijn vader, bleef ik erin geloven tot de laatste minuut.'

De huidige moeilijkheden van KVO vloeien voort uit het vertrek van voormalig sterke man Marc Coucke. In enkele jaren leidde die de kustclub naar ongekende hoogten, maar eind 2017 vertrok Coucke ineens toen hij de kans kreeg om Anderlecht te kopen. Denys: 'Ik had nooit gedacht dat iemand in staat was om zoiets te doen. Je auto, je huis en je bedrijf kun je verkopen, maar toch niet je voetbalclub? Als supporter voelde ik me verraden tot in het diepst van mijn hart, als een bedrogen echtgenoot.'

Twee jaar later zit Denys nog altijd met een dubbel gevoel. 'Coucke heeft ons ergens gebracht waar we anders misschien nooit geraakt waren. Aan de andere kant ligt zijn vertrek nog altijd zwaar op de maag, omdat hij KVO altijd zijn ' weireldploegsje' noemde. Als hij van in het begin gezegd had dat hij ons gewoon wat zou helpen, zou het anders geweest zijn. Maar hij smeerde enorm uit dat KVO 'de liefde van zijn leven' was. En zelfs toen hij wegging, maakte hij ons nog foefjes wijs. Hij zou KVO proper achterlaten. Maar we zitten nu in dezelfde shit als vóór zijn komst. En wat we hem zeker kwalijk nemen, is die ene uitspraak, dat Oostende zijn plafond bereikt had. Daarmee trapte hij op onze ziel. Alsof we een bende sukkelaars zijn. Misschien zijn we in de Couckeperiode wel wat naïef geweest. Naïviteit en optimisme leunen dicht bij elkaar aan.'

Aan de Provinciale Baan in Baasrode baadt een voorgevel in de kleuren van KV Oostende. Opvallend, want wie in dit dorp bij Dendermonde woont en zijn tenen in het zeezand wil krullen, heeft eerst nog een tocht van honderd kilometer voor de boeg. Ooit was Philip Denys (57) het anders gewend: hij groeide op onder de meeuwen, in het Oostendse Westerkwartier. Maar zelfs nu hij meer dan een uur moet rijden om in zijn badstad te geraken, ligt de kust in zijn beleving nog altijd vlakbij. 'Ik zat altijd al graag achter het stuur', vertelt hij. 'Toen ik pas mijn rijbewijs had, reed ik al naar Zaventem, gewoon om vliegtuigen te spotten, een koffietje te drinken en terug te keren naar Oostende. Mij kun je geen groter plezier doen dan door te vragen of ik even met je meerijd naar Parijs. Daar, in Frankrijk, lachen supporters trouwens eens met een verplaatsing van honderd kilometer.' Veertien jaar geleden werd Denys door de liefde het binnenland ingelokt en belandde hij in Baasrode tussen supporters van KAA Gent, KV Mechelen en Anderlecht. 'Toen iemand hier wat verderop zijn paars-witte vlag uithing, wilde ik die man van antwoord dienen. Ik maakte groen-rood-gele vlaggetjes vast aan mijn gevel.' Van het een kwam het ander. Denys ontwierp een banner van KV Oostende en bevestigde ook die onder het raam van zijn voorgevel. De buurt keek raar op. Zijn nieuwe partner ook. ' Anita wist toen nog niet dat ik zó fanatiek was. Eerst maakte ze wel wat opmerkingen over dat spandoek, maar ze gooide er niet met eieren of tomaten naar. Dus bleef het hangen.' Denys kreeg de smaak te pakken en nam ook zijn auto onder handen. Eigenhandig ontwierp hij magneetstickers van KV Oostende waarmee hij zijn carrosserie helemaal kan pimpen. 'Eerst was Anita beschaamd als ze in mijn auto moest kruipen. Telkens als we naar haar familie gingen, stond ze erop dat we háár wagen namen. Maar intussen is ze daar al wat leniger in geworden. Zelf heb ik er geen last van als andere chauffeurs kijken.' Toch wil Denys niet aangezien worden als een aandachtzoeker. Die versierde gevel en auto noemt hij gewoon zíjn manier om KVO te steunen. 'Ik weet ook wel dat we door die versiering geen duizend abonnementen extra gaan verkopen. Maar als mensen mijn gevel of auto zien, wordt er toch weer een minuut over KVO gepraat. Zelfs Coca-Cola zegt het: publiciteit blijft belangrijk. Dat bedrijf is al jaren de grootste frisdrankproducent ter wereld, maar zet nog altijd in op zichtbaarheid.' In Oostende zelf valt die zichtbaarheid van KVO tegen, vindt Denys: 'Als je de stad binnenrijdt, zie je geen groen-rood-geel. Dat is jammer. Je moet fier zijn op je kleuren en die tonen.' Maar wie zijn huis en auto vol vlaggen en stickers hangt, is anderzijds niet per definitie een betere supporter dan een fan die dat niet doet, benadrukt Denys ook. 'Sommigen kopen elk jaar een nieuwe outfit in de fanshop of wonen ook alle uitmatchen bij. Dat doe ik dan weer niet.' Denys doet wel nog iets anders waarmee hij KVO wil helpen: eeuwig optimistisch blijven, zeker nu de club in financieel en sportief zwaar weer zit. 'Als wij als supporters sakkeren, verschijnt er niet plots twee miljoen extra op de bankrekening van de club. Je kunt de zaak altijd van twee kanten bekijken, ook in het gewone leven. En het is veel plezanter om positief te blijven. Dat ligt ook sowieso in mijn karakter.' Plots schieten zijn ogen vol. 'Zelfs vlak voor de dood van mijn vader, bleef ik erin geloven tot de laatste minuut.' De huidige moeilijkheden van KVO vloeien voort uit het vertrek van voormalig sterke man Marc Coucke. In enkele jaren leidde die de kustclub naar ongekende hoogten, maar eind 2017 vertrok Coucke ineens toen hij de kans kreeg om Anderlecht te kopen. Denys: 'Ik had nooit gedacht dat iemand in staat was om zoiets te doen. Je auto, je huis en je bedrijf kun je verkopen, maar toch niet je voetbalclub? Als supporter voelde ik me verraden tot in het diepst van mijn hart, als een bedrogen echtgenoot.' Twee jaar later zit Denys nog altijd met een dubbel gevoel. 'Coucke heeft ons ergens gebracht waar we anders misschien nooit geraakt waren. Aan de andere kant ligt zijn vertrek nog altijd zwaar op de maag, omdat hij KVO altijd zijn ' weireldploegsje' noemde. Als hij van in het begin gezegd had dat hij ons gewoon wat zou helpen, zou het anders geweest zijn. Maar hij smeerde enorm uit dat KVO 'de liefde van zijn leven' was. En zelfs toen hij wegging, maakte hij ons nog foefjes wijs. Hij zou KVO proper achterlaten. Maar we zitten nu in dezelfde shit als vóór zijn komst. En wat we hem zeker kwalijk nemen, is die ene uitspraak, dat Oostende zijn plafond bereikt had. Daarmee trapte hij op onze ziel. Alsof we een bende sukkelaars zijn. Misschien zijn we in de Couckeperiode wel wat naïef geweest. Naïviteit en optimisme leunen dicht bij elkaar aan.'