Van het mythische Maracanã in Rio de Janeiro naar het broeierige Sclessin in Luik: twaalf dagen na de finale van het WK trappen Standard en Sporting Charleroi volgende vrijdag het seizoen op gang. Er hing een haast beklemmende stilte rond de voorbereiding op de competitie, vriendschappelijke wedstrijden trokken amper volk, penningmeesters van provincieclubs die mogen warmdraaien tegen eersteklassers klaagden, de Wereldbeker zoog alle aandacht naar zich toe, ook nadat de Rode Duivels van het toneel waren verdwenen.
...

Van het mythische Maracanã in Rio de Janeiro naar het broeierige Sclessin in Luik: twaalf dagen na de finale van het WK trappen Standard en Sporting Charleroi volgende vrijdag het seizoen op gang. Er hing een haast beklemmende stilte rond de voorbereiding op de competitie, vriendschappelijke wedstrijden trokken amper volk, penningmeesters van provincieclubs die mogen warmdraaien tegen eersteklassers klaagden, de Wereldbeker zoog alle aandacht naar zich toe, ook nadat de Rode Duivels van het toneel waren verdwenen. Ook de geringe transferactiviteit leek aanvankelijk een gevolg van dit WK. Er waren vooral uitgaande bewegingen te registreren, (top)clubs leverden kwaliteit in, meer en meer lijkt België uit te groeien tot een land van export. Clubs roepen dan graag dat ze hun kern willen stofferen met jongeren uit het eigen patrimonium, maar ook nu zijn er weer tal van buitenlanders gevonden op de tweedehandsmarkt. Ook in deze tijden van crisis kunnen managers hun waar slijten, kortzichtigheid en opportunisme verhinderden in vele clubs een op fundamenten gebouwd beleid. Het is een vaststelling die je op de drempel van een nieuw seizoen telkens weer moet maken. Veel verschuivingen in de hiërarchie moeten er dit seizoen niet worden verwacht. Anderlecht dient voor 1 september nog een aantal leemtes op te vullen, maar staat in België op kwalitatief vlak nog altijd aan de top. Jongeren als Dennis Praet en vooral Youri Tielemans gaan zich verder ontwikkelen, Aleksandar Mitrovic moet ontploffen en met Besnik Hasi beschikt de kampioen over een slimme trainer. De vraag is hoe de veeleisende coach, die al eens kan exploderen, zal omgaan met een bepaalde gemakzucht die bij momenten in de ploeg sluipt en ingebakken zit in de cultuur van de club. Internationaal moet Anderlecht zich in de Champions League weinig illusies maken, de tijd dat paars-wit de ambitie had zich ook weer op de Europese kaart te zetten is voorbij. Club Brugge wil na tien jaar eindelijk weer de titel pakken, de jacht op dat kampioenschap neemt zulke obsessieve vormen aan dat de spanning ook de komende maanden groot dreigt te worden. Spelers die weg mochten of wilden (Vadis Odjidja, Thomas Meunier, Maxime Lestienne) zijn er nog steeds en vooraan ontbreekt het Club aan scherpte. Michel Preud'homme, die als de goeroe werd binnengehaald, hamert op versterking, maar het valt af te wachten of Club na een imposant aantal transfers van de laatste jaren - 46 nieuwe spelers de afgelopen drie seizoenen - kan blijven investeren. En Standard verloor met Michy Batshuayi en William Vainqueur pas echt twee scharnieren zonder (voorlopig) waardige alternatieven, al zou het de bedoeling zijn om vijf nieuwe spelers aan te trekken. Maar om meer dan een lang voorgerecht gaat het in deze gecontesteerde competitieformule niet. Pas over goed acht maanden, op 4 april, begint het kampioenschap pas echt met de play-offs. Beginnen en herbeginnen, het blijven de gevleugelde woorden binnen het voetbal. Alleen in Lokeren, dat het eerst klaar was met zijn huiswerk, koos men voor de kracht van de continuïteit. Heel anders dan in Gent waar Hein Vanhaezebrouck, een trainer met een zeer duidelijk plan, een nieuwe weg uittekende en tal van spelers onder zijn hoede heeft met veel potentie. Een echte uitdaging wordt het om uit dit geheel een collectief denkend elftal te smeden. Tot georganiseerd voetbal moet het ook bij RC Genk onder Emilio Ferrera komen en bij het verzwakte Zulte Waregem wordt ook nog volop naar nieuwe spelers gezocht, veel vakmanschap zal er van Francky Dury nodig zijn om de opgebouwde status te behouden. En wat valt er te verwachten van KV Oostende dat zich gericht maar niet toekomstgericht versterkte? Meer dan ooit lijken er de komende weken nog transfers te zullen gebeuren. Deze afgelopen vrijdag afgesloten competitiespecial geeft niettemin een duidelijk beeld over de zestien eersteklassers, de krijtlijnen tekenen zich af. En hoe langer je wacht om je kern te versterken, hoe minder opportuniteiten. Het is zoeken naar witte merels. DOOR JACQUES SYSBelgië wordt steeds meer een land van export.